24 September, 2010

Lang leve de unfollow-knop!

Te vinden onder: Pfft,Technologie — Tags: , , — @ 22:28

Zolang er mensen op deze aardkloot rondkruipen, zullen er mensen zijn die mij irriteren. Mateloos irriteren. Die mensen irriteren mij omdat ze het nodig vinden om zichzelf altijd op de voorgrond te zetten. Je kent die types wel: in de kroeg zijn zij het die steevast de goorste moppen vertellen, de beste anekdotes kennen, het hardste lachen, pikken op de ‘minderen’, en de rest van de klanten danig enerveren. Ze hebben een mening over vanalles en zadelen hun publiek daarmee op maar zelden zit er een diepgang in die mening. Dat hoeft ook niet. Die mening is er niet om een eigen gedacht te hebben, maar om dat alleen maar zo te doen lijken. En om die farce hoog te houden blijven ze ten allen tijden achter die mening staan, hoe van de pot gerukt die ook is. En wanneer argumenten hen niet meer helpen, grijpen ze naar de meest gebruikte truuk in de retorica: ze worden persoonlijk. En wanneer je gesprekspartner persoonlijk wordt, valt de discussie in duigen en volgt er een ‘gesprek’ op kleuterniveau, waarin de kern van de zaak al snel bedolven ligt onder kinderachtig heen-en-weer geroep. Alles doen die mensen om opgemerkt te worden.

Voor dat soort mensen bestaat er nu hèt middel bij uitstek: Twitter!
Dankzij Twitter kunnen ze hun meningen verkondigen aan een razend tempo. Ze moeten er zelfs niet meer voor naar de kroeg gaan. Elke opwelling, hoe miniem ook, wordt beschouwd als levensnoodzakelijk om te delen met die rest van de wereld die hen volgt. Als het maar over henzelf gaat, of over iets wat zij ‘vinden’.
En als ze dan al iets interessants te ‘vinden’ hebben, dan doen ze dat maar half. Ze twitteren bijvoorbeeld: ‘eigenlijk vind ik OAuth wel een goed systeem feitelijk, eigenlijk’. Waarom ze dat dan vinden, daar moet je maar naar raden of je moet er maar naar vragen. Waarom?
Die mensen leuren met zichzelf. Die mensen denken dat het zonlicht uit hun reet schijnt. Die mensen hebben opmerkingen over de splinter in het oog van een ander maar zien de balk in hun eigen oog niet. Die mensen worden heel cassant als je hen wat tegenwind geeft. Als je hen vraagt waarom ze zo ruisen, schreeuwen ze direct: ‘Ge moèt mij niet volgen he!’.

Ik heb me op Twitter al vaak geërgerd aan zulke mensen. Er zijn er meer van dan je zou denken!
Maar ik heb ongelijk. Dat ik me erger, dat doe ik alleen mezelve aan. De unfollow-knop is inderdaad niet veraf. En om mij dus niet meer te ergeren aan die eeuwige gelijkhebbers, die vingerzwaaienden, die haantjes-de-voorsten, die adepten van de ‘kijk-eens-hoe-interessant-ik-mezelf-vind’ kerk, die schreeuwlelijkaards die zich meteen misnoegd tonen bij wat kritiek, heb ik duchtig gebruik gemaakt van die unfollow-knop. Grote kuis zeg maar. In die mate dat er in mijn ‘friends’ lijstje nu enkel nog tweeple staan die ik graag lees, die me iets bijbrengen, of die me doen lachen. Want geef toe: het is toch vrij masochistisch om je te blijven ergeren aan mensen die je niet hoèft te volgen.

Ik besef best dat ik ook boter op mijn hoofd heb. Maar ik twitter tenminste niet dat ik vandaag ‘slecht kaka’ heb kunnen doen. Ik twitter tenminste niet over elk onnozel pijntje in mijn lijf. Ik twitter niet over hoe fantastisch ik ben (terwijl er toch eigenlijk iemand dat zou mogen doen lol). En als u zich toch zou ergeren aan mij: de unfollow-knop is niet veraf :)

Er is een verschil tussen Twitter te gebruiken voor het delen van informatie, en het te gebruiken ter meerdere eer en glorie van je ego. Koop dan een spiegel als je zo vol bent van jezelf en hou je daar dan een paar uur per dag mee bezig. Ik weiger in ieder geval nog langer die spiegel voor dat soort ‘tweeple’ te zijn.


reacties (16)


23 September, 2010

Massaschetsdag in het KMSKA

Te vinden onder: Fun,Getekend — Tags: — @ 19:55

Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van Antwerpen sluit binnenkort , wegens renovatiewerken, voor een dik jaar de deuren. Echter, voor het zover is, organiseert het museum de allereerste massaschets.

Vóór het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen in 2011 zijn deuren sluit voor renovatie, nodigen we jou graag uit op een bijzondere museumdag.

Op zaterdag 25 september 2010 van 10 tot 19 uur is iedereen welkom om te komen schetsen in en rond het museum. Jong en oud, student en leraar, liefhebber en kunstenaar … iedereen wordt verwacht met potlood en papier. Het bijzondere museumgebouw en de indrukwekkende museumzalen, vol oude en moderne kunst, zijn de inspiratiebron. De grote meesters nodigen jullie uit om hun werk aandachtig te bekijken, te analyseren en te interpreteren … We zijn heel benieuwd naar jullie schetsen, tekeningen, composities, …

Vriendelijke groet en tot in het museum!
Siska Beele, Babette Cooijmans en Sanne Van de Werf
Afdeling marketing, communicatie en educatie

Inkom is gratis
Voor meer info: www.kmska.be

Als dat niet prachtig is! Van 10 tot 19 uur schetsen, tekenen, vergelijken, in en rond één van ‘s stads mooiste gebouwen. Zoveel tekenaars bij elkaar, in een omgeving die zindert van kunst en inspiratie, is hier volgens mij nog nooit gezien. En alsof dat nog niet genoeg is, wordt de dag afgesloten met comedy in de Rubenszaal met oa. Lies Lefever, Thomas Smith, Öznur Karaca en Nigel Williams.
Ondergetekende gaat daar uiteraard niet mankeren. De potloden zijn al geslepen.
(mercie Karel)


reageer als eerste op deze post (0)


18 September, 2010

Den Charleston.

Te vinden onder: mededeling — Tags: , , — @ 8:42

Ik ben deze zomer veertig geworden. Ik overleef Christus al ettelijke jaren. Ik weet alleen niet of ik uiteindelijk beter af ben of niet dan De Gekruisigde, doch soit. Da’s kennis voor later.
Veertig is óud. Ik ben halverwege. Da’s een opdoffer. Maar hoor je mij zeuren? Zuchten wel. Klagen niet.
Mijn grootmoeder is wijs en levenslustig. Ze wees me terecht stevig terecht op mijn ‘verzuchting’. Toen zij veertig was danste ze nog ferm ‘den Charleston‘ zei ze. Dat kan ze nu niet meer. Zégt ze. Tegelijk verwelkomde ze mij met drie zoenen in de wereld van de grote mensen.
In januari wordt ze eenennegentig. Zij overleeft Christus al bijna drie keer.
Hoor je mij nog zuchten?

Den Charleston:


reactie (1)


10 September, 2010

Ik brak een belofte.

Te vinden onder: mededeling — Tags: , , , — @ 3:26

Hebt u ooit een belofte gedaan die u tot uw schande niet hebt gehouden? Ik wel.

Ik beloofde te stoppen met roken. Dat las u in de post hieronder.
Die belofte houd ik niet.
Ik dacht dat het simpel zou zijn. De meeste dingen lijken simpel. Een laatste sigaret oproken om er dan geen nieuwe meer aan te steken leek aanvankelijk heel simpel om te doen.
Niet dus. Niet bij een koffie op een terraske. Niet na de derde Duvel in de kroeg. Niet op een feestje waar iedereen rookt. Niet tijdens nen break. Niet als je slecht geluimd bent en voor jouw part de wereld mag ontploffen. Niet als er wat wiet in de buurt is. Niet als uw code niet klopt. Niet als zij ook rookt.
Niet dus.

Het spijt me dat ik faalde maar wat kan u dat schelen. ‘t Zijn mijn longen. ‘t Zijn mijn opgesmoorde centen. ‘t Zijn mijn kleren die stinken, ‘t zijn mijn vorte tanden, ‘t is mijn verslaving.
Mijn grootste spijt is vooral dat ik er in den tijd mee begonnen ben.

Elke trek die ik nu nog doe besmeurt niet alleen mijn longblaasjes maar is een smerige veeg op mijn geloofwaardigheid. Wat is een man zijn woord nog waard, als hij het zelf niet eens waard is? Niks. Geen kloten. Mijn diepe beschaamdheid over mijn onvermogen om mezelf een restrictie op te leggen is wraakroepend.
Blijven roken is ook wraakroepend.

*clash*

Doch, de strijd is niet gestaakt, hij verplaatst zich ondergronds. ik ben nog steeds van plan om te stoppen met die vuiligheid, maar ik hang het niet meer aan de grote klok. Er komt een dag, in de nabije toekomst, dat ik niet meer met een sigaret gezien zal worden. Dan zal ik bij die horde ‘gestopten’ horen. De veteranen. Maar eerst steek ik er nog een paar op.

Mijn vader rookte een pakje per dag. Hij is gestopt met roken toen mijn moeder mij in haar buik droeg en ze zijn tabaksrook niet meer kon verdragen. Abrupt.

Ik brak een belofte. Ik bied u mijn excuzes aan.


reacties (4)


Powered by WordPress