Polskaya » Toogpraat

Wie is die rosse met haar krullen in de Belgische Senaat?

Polski — Mon, 28 Jan 2013 19:41:09 +0000

In de Belgische Senaat was er vandaag een hoorzitting aan de gang over de falende Fyra. Toen Marc Descheemaker zijn uitlegske kwam doen waarom hem vooral niets te verwijten valt, viel mijn oog op een dame met schouderlang ros krulhaar, die, met derrière op een tafeltje gezeten en de armen gekruist, ongeduldige bewegingen maakte met haar rechtervoet. Ze is lekker casual gekleed, en ik ben enorm nieuwsgierig naar wie ze is.
Hieronder ziet u haar in de linker bovenhoek:

U kan haar ook bekijken in dit videofragment van de VRT, en wel vanaf 00:51 tot 00:53. In het volgende shot dat vanuit dezelfde hoek is gefilmd, is ze verdwenen.
Weet er iemand wie dit is en wat ze doet?

That One Rule #221

Polski — Sat, 15 Sep 2012 20:48:03 +0000

Meer tips des levens? Bezoek ThatOneRule.

F*ck!

Polski — Thu, 23 Feb 2012 21:23:44 +0000

Het enige woord dat altijd en in eenders welke situaties van toepassing is: fuck!

zie ook: De interessantheid van fuck

2010 het jaar der deblogging?

Polski — Mon, 18 Jan 2010 06:13:23 +0000

Wat drijft deze weblog nog? Geen idee. Niks nog, denk ik. Hetgeen ik te melden heb twit ik. (hips) Da’s zo gemakkelijk. ‘t Vraagt geen tijd. ‘t Vraagt geen nadenken. ‘t Vraagt geen *moeite*.
Bloggen vraagt *moeite*. Als ge het goed wilt doen tenminste.
Waar is den tijd dat er nog geen 140-char limiet bestond?

Wat is kleinkunst

Polski — Fri, 05 Dec 2008 17:15:24 +0000

Aan iedereen die een paar dagen geleden aan den toog meedeed met de discussie ‘welke muziek kan men kleinkunst nioemen en welke niet?’; volgens wikipedia is de definitie vankleinkunst:

[...] een benaming voor podiumkunst die in de eerste plaats is bedoeld om te amuseren. Het begrip komt in Nederland grofweg overeen met cabaret maar wordt ook wel gebruikt voor verwante vormen van theater zoals musical en het luisterlied. Het element klein- in de naam wordt door sommigen als neerbuigend ervaren; anderen beschouwen het als een neutrale verwijzing naar het intieme karakter van de kunstvorm.

Hmmm…
.01) ‘…podiumkunst die in de eerste plaats is bedoeld om te amuseren’: toegegeven, mime behoort tot de kleinkunst.
.02) ‘…vormen van theater zoals musical…’: toegegeven, Studio 100 doet aan kleinkunst.
.03) ‘…en het luisterlied.’: dus ja, alle liederen zijn kleinkunst want liederen dienen om beluisterd te worden.

Nochtans, een vraag die onbeantwoord blijft is: dient kleinkunst per definitie Nederlandstalig te zijn?
En nog eentje: staat er een periode op, of bestaat er kleinkunst van voor, zeg maar 1900? Of was toen alles kleinkunst?

U ziet: kleinkunst is een vlag waar een grote lading onder kan.

Voor de liefhebbers: Wannes Van de Velde Last.fm Radio

Shanghai Lil

Polski — Wed, 03 Dec 2008 01:22:18 +0000

Zwijg en luister, want wat ik zoek en wat ik delf zijn twee verschillende dingen.

Ne gelukkige verjaardag gisteren, Shanghai Lil.

Iederièn kent den Obama:

Polski — Tue, 18 Nov 2008 02:56:50 +0000

Aan den toog, uitgesproken door de zatte vrouw E.: (oep zaan antwaareps)

“Wette, toengdak daartig joar oowd was, dan zennekik in de Foam ne kièr meegewest mè ne knappe mulat. Ne grave gast. Zoe lief! W’emme toeng zoalig getoengdroait en nading eeve zalig gevréeje baa maa toas, en aa is de morgent achteraf noa t’onbaat gewoèn as ne goeie kameroad vertrokke. A zou maa nog schraave attem toeng nog gezei, mor ikkemer noeit niemièr iets van goèrt.
Tot oep na zèn’k d’r zeker van dat die’n haflbloed den Obama is gewèst, en ik ben d’r van overtoagt datiè gast zongder maan getoengdroai noeit president at geweurre. Echt woar. Amai dièn Obama, joenge, diè kong d’r wafan. Echt woar! Woar is den taait…
A zal ma na niemièr kenne, ik zou oek zo zain. Ge kunt nie iederieng ontaauwe.”

De ex-légionnaire en de violiste

Polski — Wed, 04 May 2005 03:43:02 +0000

Dan stap je je favoriete café binnen en dan is er geen enkele van de andere gebruikelijke klanten te vinden zodat je zelf je tijd maar moet zien zoek te maken aan die eeuwige toog. Wring jezelf op een kruk en laat de boel over je komen. Voor je het weet ben je aan de praat met die kerel rechts van je die beweert tien jaar lang gediend te hebben in het vreemdelingenlegioen. Ik bedoel, met die kop van hem win je grandioos eenders welke Mr. Gay verkiezing maar hij heeft wel tien jaar gediend bij het vreemdelingenlegioen. Met zo iemand ga je niet lachen want je weet nooit met zulke gasten. Ik leer van hem dat het legioen is afgestapt van het principe dat iedereen welkom is. Betrap ik straks mijn betere helft met mijn beste kameraad in een positie die ze mij steeds weigerde en beslis ik dan om hen allebei de blaffende mond van een jachtgeweer van zo dichtbij te laten ervaren dat het hen voor altijd zal blijven heugen, ik kan het ontvluchten van het gerechterlijk apparaat middels een inlijving bij het legioen wel vergeten. Zo kon het vroeger, maar nu kan ik dat uit mijn hoofd zetten zegt hij. Schorriemorrie komt er niet meer in. Mr. Gay wist me enkele pintjes verder ook te vertellen dat je nooit vergeet hoe het is om te ontbijten met twee kameraden minder omdat ze eerdaags ergens ingebleven waren. Anyway, truth or fiction, iets verzetten had hij daar blijkbaar niet geleerd want na elke pint werd hij merkbaar zatter tot hij daar uiteindelijk op zijn kruk mompelend gesneuvelde kameraden zat toe te spreken en verder alleen nog maar den toog aan het rechthouden was. Exit légionnaire.
Net dan komt er een vrouw binnen die een vioolkoffer op haar rug draagt. De in andere tijden vertoevende ex-légionnaire wordt door haar uit zijn mijmeringen gekust en hij reageert enthousiast op haar zoenen. Hij leeft weer op en terwijl zij plaatsneemt op een kruk wat verderop om haar koffer als een baby in een draaggordel van haar rug te laten glijden uit hij tegen mij zijn vreugde over haar aanwezigheid. Nadat zij een fruitsapke heeft besteld vraagt hij haar of ze soms voor ons allemaal aanwezig een airke wil spelen. De vrouw zegt niets liever te willen en opent haar koffer, haalt het instrument uit het doek dat eromheen zit en spant haar strijkstok. Nadat de bazin de muziek heeft dichtgedraaid zwiert de vrouw haar haren achterover, zet de viool aan haar kin en plaatst de strijkstok op de snaren. Het café is stil en iedereen wacht af. De ex-légionnaire draait zich naar mij en lispelt dat hij ineens beseft dat dit slecht kan aflopen en hij trekt zijn kop tussen zijn schouders terwijl hij zich verstopt achter zijn simpele pint die hij voor zijn bakkes geheven houdt. De vrouw haalt diep adem en begint te spelen. De viool twijfelt en de strijkstok ook en de hand waarmee ze haar akkoorden zet is stroef als een klauw maar zijzelf heeft haar ogen dicht en oningetogen speelt ze krassend voor haar publiek iets van wat oefeningen voor een vioolles moeten zijn. Dat is dus duidelijk niet genoeg voor haar aanhoorders die veel meer hadden verwacht en die beginnen te lachen en te joelen. De vrouw speelt nog even verder en het gehoon zwelt aan. Ze haalt de viool van haar kin en roept dan met natte ogen tegen het volk dat als het zo zit ze de pot op kunnen en ze is duidelijk eerlijk gekwetst. Het het rumoer verstomt en wonderlijk wel weerklinken wijfelende excuzes. De vrouw, ik bewonder haar moed, veegt met haar mouw langs een wang en zet de viool opnieuw tegen haar kin en het café luistert. Ze sluit haar ogen en haalt opnieuw diep adem en ik zie haar borsten op- en neergaan. Dan zet aan en en deze keer doet ze het wel goed. Ze laat de viool haar bespelen in plaats van omgekeerd, en alhoewel het allemaal heel onzeker en maar magertjes klinkt is het deze keer zo toonvast en zuiver dat niemand er nog maar aan denkt om te lachen. Ze speelt haar nummer en ze opent haar ogen geen enkele keer en dan is het afgelopen. De viool zwijgt en het volk rond haar ook. Dan begint er iemand langzaam in zijn handen te klappen en dan nog iemand en ineens krijgt ze een applaus van al de mensen in het café. De ex-légionnaire stoot me aan en grijnst dat die vrouw zijn ex is. Een straffe madam zegt hij nog en staat op en gaat naar haar toe. De barvrouw draait de muziek weer aan en de kroeg gaat verder de nacht in.