Twee van de meest fijne mensen die ik ken en tevens één van de wervelendste koppels ooit, zijn sinds een paar dagen uit elkaar. Ik hoorde van het van hem, heel nonchalant, alsof het betrof een ander en niet zichzelf.
KLABAM. Donderslag bij heldere hemel. Ongeloof (wàt? Zijn jullie uit elkáár?), spijt (en jullie pasten zo goed bijeen!) en moedeloosheid (als zelfs jullie al splitten) waren mijn deel. Ik leek er meer ondersteboven van te zijn dan hij. Ik vond geen spoor van bitterheid en geen spatje wraakverlangens in zijn houding. Enkel lijdzame berusting zag ik in zijn ogen. Hij moest het hebben uitgemaakt, dat kon niet anders. Maar waarom? Waarom zou vriend I. ooit zo’n schat als S. laten gaan? Ik stond er nog met mijn ogen van te knipperen toen I. vroeg of ik nog bier moest hebben.
Ik heb al veel koppels uiteen weten gaan om de meest domme redenen. Een voorbeeldje daarvan dat ik nooit zal vergeten is dat waar het meisje de jongen op straat zette met de boodschap dat hij te dicht in de buurt van haar hartje kwam. Maar I. en S. hadden geen domme relatie, laat staan een domme reden om ze te stoppen. Hun reden is veel dwingender en onoverkomelijker van aard. Hun keuze is gebaseerd op de idee dat het persoonlijk geluk van het individu voorrang heeft op de voorspoed van de relatie. Het doet er niet toe hoe fantastisch het allemaal wel ging tussen die twee en hoe goed ze elkaar ook nu nog kunnen aanvoelen, het is zo dat wanneer diepe persoonlijke verlangens onbeantwoord blijven, men zelfs in de bloeiendste relaties eenzaam kan worden. En zo is het gegaan bij I. en S. Zij verlangende naar kinderen terwijl hij voor snotneuzen geen plaats zag in zijn leven. En hoe groot hun liefde voor elkaar ook was, de onverzoenlijkheid tussen beider standpunten was zoveel groter. En liever dan elkaar een leven lang ongelukkig te maken besloten ze beiden om elkander het beste te wensen om er zelf het beste van te maken.
Dat het hen beide nog goed mag verlopen verdomme, en dat ze mogen vinden wat ze zoeken!

Waren het er roze geweest ik had me niks afgevraagd. Alhoewel, om vier uur ‘s middags…
Ik was op mijn duizenden gemakskes mijn avondeten bijeen gaan jagen en keerde blijgemutst fluitend naar huis toen ik even voor het museum een penetrante beestengeur waarnam. Aangezien mijn avondeten allang dood en uitgebeend was moest de zware stallucht ergens anders vandaan komen. En ineens zag ik ze: olifanten, acht grote olifanten. Op de stoep voor het museum. Een meute volk had zich verzameld en keek toe hoe kleine bruingekleurde ventjes allerlei commando’s keelden en met hun stokken zwaaiden. De olifanten gingen traag door de voorpoten en groetten het volk. Daarna gingen ze op hun achterpoten staan en hun getrompetter weerkaatste tegen de stenen gevels van het plein. Toen sloegen die kleine ventjes met hun stokken op de grond, en de olifanten draaiden zich kop-naar-kont en namen met hun slurf de staart van hun voorganger vast. Log en groot gingen ze onder begeleiding de straat door, richting Zuiderdokken. Af en toe trok er een met zijn slurf een tak van de bomen en stak die in zijn bek. Een andere hief zijn staart en liet onder groot jolijt een paar dampende mestballen vallen. Waggelend verdwenen ze uit het zicht. En toen snapte ik het ineens: er is weer circus in de stad.

…dat hij maar oppast dat hij geen krassen maakt op die mooie tank.

Een bierflesje met een etiket waarop een topless dame je toelacht of eentje met op het etiket een schaars aangeklede dame, die je met een muntje en wat schrapende bewegingen in haar blootje kunt zetten, die heb ik hier in de winkels nog niet in de rekken zien liggen.
Raar nochtans, want Sexy Girl Pils en Rubbel Sexy Lager zijn twee van de tientallen bieren die naar een dertigtal landen worden geëxporteerd en gebrouwen worden door brouwerij Huyghe, een eeuwenoud (1645!) brouwerijtje in de buurt van Gent.
Vreemd om op RateBeer.com dan recencies te moeten lezen van mensen uit Australië, Engeland, Zwitserland, en ja zelfs vanuit Ijsland! Misschien bestaat er in België een lokaal afzetmarktje rond de brouwerij zelf – in Melle? Het is anders wel een schitterend idee: een jaren tachtig pin-up met afkrapbare kledij. Wie zal het zich dan nog aantrekken dan het bier zelf op niks trekt.

Garçon, nog twee Rrrrubbel Sexies en éénen Sexie Geurl! (hips)

Sommige dingen zijn te vatten, andere niet. Op zich lijkt dat geen probleem te zijn tot je één van die onbevattelijke dingen aan je deurbel hebt hangen. Vooral om half zes ‘s ochtends.
Ik zal wel helen. Ik zal wel op de zetel slapen en naar de bakker gaan straks.
Kutwijven.

Addergebroed! Steenvreters! Oorwurmen! Het is een complot godverdomme! 10 Eurocent per Koninck erbij! En waar zitten die van Amnesty International wanneer ge ze nodig hebt?! Stickerkes op de Meir staan ze te verkopen ja! Met ne stylo achter hun oor om u direct een lidkaart aan te kunnen smeren! Het is om u hees van te vloeken! Het is…is…kuch uch ..(dorst!)