Oewaarde landkenoten,

Iek ben blaai om aandelaaik te mogen oe mail met de invitation voor de weekend in de arden.
Alors baai dees u bent oitkenodikt voor te koom vreet, drink, feest en s’ amuser van de vrijdak 31 januaar tot de zondak 2 februaar in Lierneux, maar eerst eve koet lees de volkende punt van belang:

Wie is invité om te kaan mee naar kinder:

- Alors ikzelve (aha)
- Peter en sa coupine Noëlla
- Karel en son épouse Eva
- Bert en Nathalie
- Thomas en Hilde
- Bruno en Maggie
- Sam en Petra (en misskien de kinder?)
- Steve
- Jan
- Ben
- Hanneke
- Koen
- Ingrid
- (Monica?)
- (Jo?)

Et ies nen krote oop,( en ik oop niemand te zijn verkeet) maar met beetje okaniseer we moeten daar allemaal kerust kunnen kraak en teruk ook.

Hoe kaan we daar allemaal kraak:

Zoals iek al heb kehoord:
Thomas, Hilde, Bert en Nathalie komen samen in de voituur.
Peter en Noëlla komen samen in de voituur ook
Ik zelve kom met Koen De Beer in de voituur.
Bruno en Maggie komen ook af in de voituur, just comme Sam et Petra. Iek keloof dat Ingrid ook met de voituur komt, just comme Jan? Iek denk de rest eeft keen voituur.
Iek wil vraag: de landkenoot die met de voituur koom, en die nok plaats heb voor andere landkenoot mee te breng, graag mij vertellen, ook met oew oer van vertrek. Dan kunnen we regel dat landkenoten zonder voituur une place kunnen krijg om mee te rij.

Wie kaat slaap met wie?

Ohlala, een beetje lastik, maar da moet wel luk.
Er zaain vier chambres voor couples, trois pour deux personnes et une pour quatre, en er zaain zes couples die kaan avec.
Alors la proposition est de volkende:

Ien het keval de kinder van Sam et Petra niet meekoom stel iek voor de kamers voor de couples zo te verdeel:
Peter et Noëlla dans une chambre van twee persoon.
Bruno et Maggie aussi une chambre van twee persoon.
Karel et Eva aussi une chambre van twee persoon.
Bert et Nathalie deel de chambre van vier persoon avec Thomas et Hilde.
Tout le reste likt op de zaal de slaap. (ça va Sam et Petra?)

In et keval de kinder van Sam en Petra kunnen meekoom, dan krijg Sam en Petra een chambre van twee persoon om met de kinder op te slaap, maar dan moet er een ander couple naar de zaal de slaap verhuis. Wie o wie? En tous cas, op de zaal de slaap zaain twee bedden de één-personne die teken elkaar keschoof kun wordt, en eventueel afkeskermd wordt met paravan.
Sam en Petra, dan wel mattekes of luktmatraskes voorzien voor de kinder (of voor oewaaigen) voor in oew kamer de slaap.

Bovenstaand idee ies maar een proposition, uiteraard kunt ke onder uwaaigen afspreek als de proposition n’est pas naar oew koestink.

Wat we kaan allemaal doen daar:

Iedereen doet zaain/haar koesting. Le plus important c’est qu’on va ‘s amuser.

Wat moet kij allemaal meebreng:

Om te begin: uw koed umeur, n’est ce pas?
- onderlakens
- sloop de kus
- zak de slaap of deken de dons (er zaain gewoon dekens te kraaig daar)
- handdoek de keuk!!
- kepaste warme slaapkleer,wan daar het kan zijn zeer froid voor te slaap.
- voor diekeen die houdt van se promener: koeie warme kleer en skoen de stap. Ou rekening avec la possibilité du sneeuw!
- Eeft er iemand de klassieke spel van Risk lig om mee te pak? (of iets anders de plezant?)
- Bier en waain is voorzien op standaard wijs . Bier is Doevèl en Joepileir, waain is du rouge et du blanc. Als kij wilt quelqu’ander smaakske van bier of ander kleurke van waain dan moet kij da efkes seg de avant, dan waai kunnen koop. Als kij hebt de koesting voor iets straffers dan moet kij dat zelf meebreng.

Wat dat allemaal moet kost?

De overnaktingen en het kebruik van du gaz et elektricité en le douche et du bois pour den haard ouverte kost 12 euro par personne per dak. Alors 24 euro par personne voor et weekend.
Voor de rest lek we a’maal baaieen voor te fret en te drink. Kebasseerd op vorike éxperience, da moet luk voor de volledike weekend aan 70 euro pp. op te doen, de overnakting inbekreep. Als waai zaain koedkoper af, des te beet.
Keen voorskotten en keen kedoe, maar voor iedereen af te reek op zondaknamiddak voor we kaan teruk naar huis.
Voor de prijs comme ça kij kunt nie blijf à la maison!

Wat eb ik allemaal verkeet te zeik in de mail?

C’est une question stupide, want als iek dat zou weet, ik dat niet verkeet te zeik zou eb.
Mais! Als kij nok hebben de vraak, niet esiteer om die te stel!
Ook als kij nok hebt des bonnes idées of des remarques, niet ou voor uw eig! Smaait in de kroep!
Ook als kij ziet dat iek met maain onkezond boerverstand iemand verkeet ben in de laaist van kasten, kij zeker laat weet, dan ik nog oep taait dat rekt kan zet!

Belankraaik:

- Des végétariens, steek oewe vinger op, dan wij houd rekening met uw vinger om te maak de fret.
- Iek zou ook wille weet, just om te weet dat ik zeker weet voor oeveel kasten fret te maak op vrijdagavond, wie om oe laat komt aan en wie kraak eeft nok du avondfret . Nie verkeet te laat weet, of anders klop oezelf op de kin vrijdakavond en kij kaat slaap met oenger.

Voila, chers amis et amies de landkenoot, iek oop oe allemaal daar te zien in koede kezondhaaid en met veel koesting, comme ça we kaan daarop keef een lap!

Toujours la vôtre, en iek oop rap te oor van oe.

Paul.
X

P.S: Thomas, iek nie eb de email van Hilde. Wilt kij dees email naar aar doorstuur s’il vous plaît? Bruno, iek eb ook nie de mail van Maggie. Wilt kij ook doorstuur?

En dan is er nog volk dat dit niet begrijpt. Quoi?

Posted from WordPress for Android

The Absence from Alex DeMille on Vimeo.

View Geweer vd Nationalestraat in a larger map

Overdag is er met verkeerspaal/-licht nr 12 niks speciaals aan de hand. Een combinatie van lichten en borden die op een paal zijn gemonteerd. Punt. Maar bij nachte schijnt de straatlantaarn daarboven zijn licht over paal nr 12, en dan krijg je een fantastische schaduw geworpen in de vorm van een … snipergeweer! Puur toeval, een samenloop van licht en vormen, maar o zo plezant.

Maar ik zeg het, wilt ge zelf deze lichtspielerei nog aanschouwen, dan moet ge u haasten, want ‘Het geweer van de Nationalestraat’ is bedreigd door de wegenwerken, en weldra zal deze post waarschijnlijk de enige herinnering daaraan zijn.

Da’s straf! Weet er iemand waar, wanneer en hoe?

UPDATE: dankzij de reactie van Dino hieronder, wordt duidelijk dat het helemaal fake is. Lees hier meer. Thx Dino!

1 x 8 + 1 = 9
12 x 8 + 2 = 98
123 x 8 + 3 = 987
1234 x 8 + 4 = 9876
12345 x 8 + 5 = 98765
123456 x 8 + 6 = 987654
1234567 x 8 + 7 = 9876543
12345678 x 8 + 8 = 98765432
123456789 x 8 + 9 = 987654321

1 x 9 + 2 = 11
12 x 9 + 3 = 111
123 x 9 + 4 = 1111
1234 x 9 + 5 = 11111
12345 x 9 + 6 = 111111
123456 x 9 + 7 = 1111111
1234567 x 9 + 8 = 11111111
12345678 x 9 + 9 = 111111111
123456789 x 9 +10= 1111111111

9 x 9 + 7 = 88
98 x 9 + 6 = 888
987 x 9 + 5 = 8888
9876 x 9 + 4 = 88888
98765 x 9 + 3 = 888888
987654 x 9 + 2 = 8888888
9876543 x 9 + 1 = 88888888
98765432 x 9 + 0 = 888888888

1 x 1 = 1
11 x 11 = 121
111 x 111 = 12321
1111 x 1111 = 1234321
11111 x 11111 = 123454321
111111 x 111111 = 12345654321
1111111 x 1111111 = 1234567654321
11111111 x 11111111 = 123456787654321
111111111 x 111111111=12345678987654321

Crazy, echt

A baby girl is mysteriously dropped off at an orphanage in Cleveland in 1945. “Jane” grows up lonely and dejected, not knowing who her parents are, until one day in 1963 she is strangely attracted to a drifter. She falls in love with him, but just when things are looking up for Jane a series of disasters strikes: First, she becomes pregnant by the drifter, who then disappears. Second, during the complicated delivery doctors discover that Jane has both sets of sex organs, and to save her life, they most surgically convert “her” to a “him”. Finally, a mysterious stranger kidnaps her baby from the delivery room.

Reeling from these disasters, rejected from society, scorned by fate, “he” becomes a drunkard and a drifter. Not only has Jane lost her parents and her lover, but he has lost his only child as well. Years later, in 1970, he stumbles into a lonely bar, called Pop’s Place, and spills out his pathetic story to an elderly bartender. The sympathetic bartender offers the drifter the chance to avenge the stranger who left her pregnant and abandoned, on the condition that he join the “time traveller corps”. Both of them enter a time machine and the bartender drops the drifter off in 1963. The drifter is strangely attracted to a young orphan girl, who subsequently becomes pregnant.

The bartender then goes forward 9 months, kidnaps the baby girl from the hospital, and drops the baby off in an orphanage back in 1945. Then the bartender drops off the thoroughly confused drifter in 1985, to enlist in the time traveller corps. The drifter eventually gets his life together and becomes respected and elderly member of the time traveller corps, and then disguises himself as a bartender and has his most difficult mission: a date with destiny, meeting a certain drifter at Pop’s Place in 1970.

You were on your way home when you died.
It was a car accident. Nothing particularly remarkable, but fatal nonetheless. You left behind a wife and two children. It was a painless death. The EMTs tried their best to save you, but to no avail. Your body was so utterly shattered you were better off, trust me.
And that’s when you met me.
“What… what happened?” You asked. “Where am I?”
“You died,” I said, matter-of-factly. No point in mincing words.
“There was a… a truck and it was skidding…”
“Yup,” I said.
“I… I died?”
“Yup. But don’t feel bad about it. Everyone dies,” I said.
You looked around. There was nothingness. Just you and me. “What is this place?” You asked. “Is this the afterlife?”
“More or less,” I said.
“Are you god?” You asked.
“Yup,” I replied. “I’m God.”
“My kids… my wife,” you said.
“What about them?”
“Will they be all right?”
“That’s what I like to see,” I said. “You just died and your main concern is for your family. That’s good stuff right there.”

You looked at me with fascination. To you, I didn’t look like God. I just looked like some man. Or possibly a woman. Some vague authority figure, maybe. More of a grammar school teacher than the almighty.
“Don’t worry,” I said. “They’ll be fine. Your kids will remember you as perfect in every way. They didn’t have time to grow contempt for you. Your wife will cry on the outside, but will be secretly relieved. To be fair, your marriage was falling apart. If it’s any consolation, she’ll feel very guilty for feeling relieved.”
“Oh,” you said. “So what happens now? Do I go to heaven or hell or something?”
“Neither,” I said. “You’ll be reincarnated.”
“Ah,” you said. “So the Hindus were right,”
“All religions are right in their own way,” I said. “Walk with me.”
You followed along as we strode through the void. “Where are we going?”
“Nowhere in particular,” I said. “It’s just nice to walk while we talk.”
“So what’s the point, then?” You asked. “When I get reborn, I’ll just be a blank slate, right? A baby. So all my experiences and everything I did in this life won’t matter.”
“Not so!” I said. “You have within you all the knowledge and experiences of all your past lives. You just don’t remember them right now.”
I stopped walking and took you by the shoulders. “Your soul is more magnificent, beautiful, and gigantic than you can possibly imagine. A human mind can only contain a tiny fraction of what you are. It’s like sticking your finger in a glass of water to see if it’s hot or cold. You put a tiny part of yourself into the vessel, and when you bring it back out, you’ve gained all the experiences it had.
“You’ve been in a human for the last 48 years, so you haven’t stretched out yet and felt the rest of your immense consciousness. If we hung out here for long enough, you’d start remembering everything. But there’s no point to doing that between each life.”
“How many times have I been reincarnated, then?”
“Oh lots. Lots and lots. An in to lots of different lives.” I said. “This time around, you’ll be a Chinese peasant girl in 540 AD.”
“Wait, what?” You stammered. “You’re sending me back in time?”
“Well, I guess technically. Time, as you know it, only exists in your universe. Things are different where I come from.”
“Where you come from?” You said.
“Oh sure,” I explained “I come from somewhere. Somewhere else. And there are others like me. I know you’ll want to know what it’s like there, but honestly you wouldn’t understand.”
“Oh,” you said, a little let down. “But wait. If I get reincarnated to other places in time, I could have interacted with myself at some point.”
“Sure. Happens all the time. And with both lives only aware of their own lifespan you don’t even know it’s happening.”
“So what’s the point of it all?”
“Seriously?” I asked. “Seriously? You’re asking me for the meaning of life? Isn’t that a little stereotypical?”
“Well it’s a reasonable question,” you persisted.
I looked you in the eye. “The meaning of life, the reason I made this whole universe, is for you to mature.”
“You mean mankind? You want us to mature?”
“No, just you. I made this whole universe for you. With each new life you grow and mature and become a larger and greater intellect.”
“Just me? What about everyone else?”
“There is no one else,” I said. “In this universe, there’s just you and me.”
You stared blankly at me. “But all the people on earth…”
“All you. Different incarnations of you.”
“Wait. I’m everyone!?”
“Now you’re getting it,” I said, with a congratulatory slap on the back.
“I’m every human being who ever lived?”
“Or who will ever live, yes.”
“I’m Abraham Lincoln?”
“And you’re John Wilkes Booth, too,” I added.
“I’m Hitler?” You said, appalled.
“And you’re the millions he killed.”
“I’m Jesus?”
“And you’re everyone who followed him.”
You fell silent.
“Every time you victimized someone,” I said, “you were victimizing yourself. Every act of kindness you’ve done, you’ve done to yourself. Every happy and sad moment ever experienced by any human was, or will be, experienced by you.”
You thought for a long time.
“Why?” You asked me. “Why do all this?”
“Because someday, you will become like me. Because that’s what you are. You’re one of my kind. You’re my child.”
“Whoa,” you said, incredulous. “You mean I’m a god?”
“No. Not yet. You’re a fetus. You’re still growing. Once you’ve lived every human life throughout all time, you will have grown enough to be born.”
“So the whole universe,” you said, “it’s just…”
“An egg.” I answered. “Now it’s time for you to move on to your next life.”
And I sent you on your way.

Dus als ge uzelve/mij tegenkomt, aarzelt dan niet om mij/uzelve er eentje te trakteren he