Heb ik een keuze? Dees of geen, te nemen of te laten, te koesteren of te haten. Achteraf is het altijd makkelijk praten. Achteraf weet je perfect wat je had moeten doen, toen. Achteraf is altijd te laat.
Ik ben ferm naar huis gegaan, en ik heb daar nu spijt van.
Ze heeft een naam die over je tong rolt alsof er geen andere namen meer bestaan. Ze heeft een lach die deugt doet aan mijn oren en haar ogen blinken alsof het begin der tijden erin gesmeed is geweest. Ze geeft me jeuk en kriebels. Ze maakt me zenuwachtig. Ze brengt me in verwarring. Ze werd door mij bijna heel de tijd genegeerd.
BRUSSEL – Nog voor de zomer zal België, als eerste land in de Europese Unie, de invoer van zeehondenhuiden de facto onmogelijk maken. Alleen voor de traditionele eskimojagers op Groenland wordt een uitzondering gemaakt. In Canada werden deze week alleen al 240.000 zeehonden gedood.
Uit: De Standaard
Hulde.
Fuck, ergens heb ik de boel opgefokt en kan ik geen aanpassingen meer doen aan gedane posts.
Tja, sommigen zullen daarmee moeten leven.
‘Cause the night has a thousand eyes
And a thousand eyes can’t help but see
If you aren’t true to me
So remember when you tell those
Little white lies that the night
Has a thousand eyes
fragment uit The Night Has A Thousand Eyes
Aanschouw de MilkRap van de ‘Dairy Farmers Of Ontario’. Boerderij-rap van de bovenste plank. Met hoppende traktoren, blitze koeien en zwoele feestjes in de hooischuur! 
Ik heb mijn kat eergisteren letterlijk een belletje omgebonden. Dat belletje (A op de afbeelding) kwam gratis bij de grijze reflecterende halsband die hij nu draagt. Aan die halsband hangt ook een kokertje (B op de afbeelding) met een papiertje in waarop ik geschreven heb waar zijne majesteits residentie is. Het reflecterende bandje zie je niet omdat het onder zijn lange haren zit. Handig is die blinkende laag.
Moest hij dus nog eens zo onnozel zijn om van het balkon te vallen (te verhoeden!) of via de richels langs de gevels bij de geburen ingesloten te geraken (te vermijden!), rinkelend zal hij zijn en gehoord zal hij worden. En zo vind ik hem weer of ik heb daar toch ferme hoop op moest het weer eens zover zijn. Da’s de bedoeling.
Zijne koninklijkheid heeft er in ieder geval geen last van. Sneeuwbal de gegadigde is ondertussen al acht jaren oud en schijnt zonder morren iets om zijn nek te verdragen wat hij nooit gekend heeft. Dat het tinkelt en klingelt en rinkelt en lawaai maakt telkens wanneer hij beweegt stoort hem niet of hij doet alsof, de slimme kloot. Ik word er ondertussen gek van. Ik hoor hem eenders wanneer hij beweegt, ik hoor hem wanneer hij een krabje achter zijn oor plaatst of een likje onder zijn staart doet en ik hoor hem wanneer hij wil dat ik hem niet hoor. Hij moet maar een snorhaar bewegen of dat miezerig belletje aan zijn halsband verraad hem. Ting!
Ik verdenk hem ervan dat hij het moedwillig doet om mij een lesje te leren. Een poes verneder je niet zomaar, en zeker de mijne niet. Tuig!
poesje, poesje? TINGELINGmiauwTINGTINGEL!
Powered by WordPress
