Op de firma werken we met ‘problem sheets’, formulieren die door de klant kunnen worden ingevuld en opgestuurd per email. Het systeem bestaat nog maar net en er moet nog heel wat aan gesleuteld worden, maar het werkt tenminste heel wat vlugger en accurater dan het oude systeem, en is ook veel betrouwbaarder. En best grappig ook. Sommige klanten zijn blijkbaar zo tevreden over onze ‘service’ dat ze ook met andere, meer persoonlijke problemen bij ons komen aankloppen; zo is er iemand die nogal wat last heeft van een branderig gevoel bij het winden laten.

Zeer vervelend, want niets is zo ambetant dan een rauwe aars.
Ook deze mensen helpen wij We geven ze bv wat advies ivm hun dieet, we vertellen hen waar ze geschikte brandvrije kledij kunden vinden en verwijzen ze door naar een specialist. Jaja, bij ons op de job wordt de klant gesoigneert!

Sinds kort is er in de straten van Caïro melding gemaakt van een nieuw merk aardappelchips dat stormenderhand de markt verovert. Het product heet ‘Abu Ammar’, naar de ‘nom de guerre’ van Arafat. De verpakking is gekleurd in de Palestijnse kleuren: rood, zwart, groen, en wit en draagt de beeltenis van de Palestijnse leider, afgebeeld in militair uniform en wereldberoemde arafatsjaal. De afbeelding van Arafat gaat vergezelt van de woorden ‘batal al-nidal’, wat zoveel betekend als ‘held van het verzet’.
De chips met kaas-, tomaten- of paprikasmaak kosten 25 piaster en de fabrikant doneert 25 piaster per 50 verkochte zakjes aan de Palestijnse Zaak.
Sinds het uitbreken van het Palestijns-Israelisch conflict, hebben de Egyptenaren zich het lot van de Palestijnen nogal aangetrokken. Op de achterkant van de zakjes staat de mededeling: “The more you buy, the more you build”.
Van Samsonkoekjes tot Arafatchips – en ik geloof niet dat er ‘bacon-flavoured’ versie voorzien is

Geen, verzekert men hem voortdurend,
geen is een moedwillig sterven waard.
Ziet hem daar aan, in het water turend,
zijn nek met een molensteen verzwaard.

Met de deadline op zeer binnenkort besluit de klant, die eigenlijk nooit sterk is geweest in het begrijpen en bevatten van het concept van zijn eigen website, dat een groot deel van de backoffice anders moet. Ik ben daar niet blij mee
Deze klant is een schoolvoorbeeld van het fenomeen klant:
Klagende Labiele Altijd-Neurotische Teringlijer.
Hij weet wat hij niet wil – hetgeen wij hem suggereren met name – en niet wat hij wel wil. Ik meen het: bestonden er wedstrijden ‘klantslingeren’, ik smeet die van mij tot in een baan rond Jupiter.

Koning Poes leeft onbekommert op een appartementje in de stad dat niet alleen beschikt over een riant balkon met planten die hij kan kapot knabbelen, maar ook voorzien is van een uitstekende ligging, zodat luie zonovergoten namiddagen meer regelmaat dan uitzondering zijn. Koning Poes doet waar hij heel goed in is – niets. Loopt wat rond, eet wat, komt wat tegen je benen koppen, en slaapt. In dat laatste is hij overigens zeer goed geworden, behalve ‘s nachts. Dan krijgt het kleine beetje wild beest dat ergens diep in dat luie lijf van hem toch nog is verscholen de overhand, en begint hij rond te crossen, verstopt zich en loert met lichtgevende ogen vanachter een obstakel naar mijn tenen die vanonder het dek uitkomen – wachtend op de goeie moment om in een flits toe te slaan en zich daarna vliegensvlug weer uit de voeten te maken. Ik durf wedden dat de uitvinder van de hit and run techniek een kattenbezitter was.
Soms laat Koning Poes zich strelen. Maar alleen als hij daar behoefte aan heeft. Dan komt hij zich op mijn krant zetten of op mijn toetsenbord of op eenders wat waar ik mee bezig ben en dan duwt hij zijn snuit tegen mijn gezicht en laat me al spinnend en kopstotend weten dat het tijd wordt om de bestaande relaties beter aan te trekken. Wie hem echter durft aan te raken zonder zijn toestemming trakteert hij op een stevige haal van zijn klauwen om zich daarna ostentatief uitvoerig te gaan wassen.
Klauteren en klimmen en op ontdekkingsreis gaan doet hij ook graag. Overal zal hij zijn opgeweest, overal zal hij hebben ingezeten en overal is hij ondergekropen. Kwestie van zijn rijk te kennen.
Koning Poes werd net zes jaar oud

Lol, dit is pas echt consideratie hebben voor je stamgasten: