Man man man, het was weer plezant van het weekend! En gedanst dat we hebben! Nie te doen! En we waren met zoveel!

smoother
doe het zelf op roxik | pictaps

Allemaal het sublieme werk van roxik, een japanse freelance webdesigner.

Uitgezonden op de Iraanse televisie op 28 oktober 2005 naar het schijnt:

Iranian Animated Film for Children Promotes Suicide Bombings

Ziek

Index of /mp3/SOUNDTRACK_RAMBO1-2/SOUNDTRACK_-_RAMBO.

# 01_home_coming.mp3R
# 02_escape_route.mp3
# 03_first_blood.mp3
# 04_the_tunnel.mp3
# 05_hanging_on.mp3
# 06_mountain_hunt.mp3
# 07_my_town.mp3
# 08_the_razor.mp3
# 09_no_power.mp3
# 10_over_the_cliff.mp3
# 11_it´s_a_long_road(instrumental).mp3
# 12_it´s_a_long_road(theme_from_first_blood).mp3
# rambo_a.jpg
# rambo_b.jpg

Den eerste Rambofilm was den beste:

deel 1
deel 2
(in het duits gedubt…gedubbed, gedupt?)

en we mogen al eens lachen: Weird Al Yankovic-UHF Rampo

Mijne 17-inch laat me in de steek. Voor alle duidelijkheid dames, ik heb het over mijn monitor.
De horizontale lijnen volgen nog braaf de natuurwetten maar de verticalen worden door een onverklaarbare reden naar binnen gezogen, zodat mijn desktop in een vortex lijkt te zullen verdwijnen. Af en toe flikkert het scherm en krijg ik beelden door van het hiernamaals dus ik vrees het ergste.
Wat het psychedelische belevingsgehalte betreft, het is een hele ervaring om zo te werken. Wanneer ik mijn ogen van het scherm wegdraai en naar de wereld rondom mij kijk ziet die er heel opgeblazen uit.

Een beetje gelijk sommige mensen die ik ken.

Gelukzakken, ze bestaan:

Ik ken er en die zijn kwaad: ze stampen en tieren, brullen en spuwen, ze ontsieren zichzelf en zijn niet te luwen. Ze roepen en schelden en ze doen maar want ze hebben het gelijk aan hun kant.
Ik ken er en die zijn radeloos: ze stampen en tieren, brullen en spuwen, ze ontsieren zichzelf en zijn niet te luwen. Ze roepen en schelden en ze doen maar want ze hebben het gelijk aan hun kant.
Ik ken er en die zijn niet te benijden: ze stampen en tieren, brullen en spuwen, ze ontsieren zichzelf en zijn niet te luwen. Ze roepen en schelden en ze doen maar want ze hebben het gelijk aan hun kant.
Ik ken er en die zijn hopeloos: ze stampen en tieren, brullen en spuwen, ze ontsieren zichzelf en zijn niet te luwen. Ze roepen en schelden en ze doen maar want ze hebben het gelijk aan hun kant.
Ik ken er en die zijn wraakzuchtig en ze stampen en tieren, brullen en spuwen, ze ontsieren zichzelf en zijn niet te luwen. Ze roepen en schelden en ze doen maar want ze hebben het gelijk aan hun kant.
Ik ken er en die zijn zo verkeerd bezig dat ze stampen en tieren, brullen en spuwen, ze ontsieren zichzelf en zijn niet te luwen. Ze roepen en schelden en ze doen maar want ze hebben het gelijk aan hun kant.

Ik ken er ook die nooit vergeten, die blijven zeuren, die blijven malen in die molen van het verleden, die herinneringen op de molensteen blijven smijten om nadien het fijne poeder met een natte vinger naar de tong brengen om te proeven hoe het deze keer smaakt en die het dan keer op keer weer uitspuwen omdat het vroeger beter was.
Ik ken er en die zijn zo overtuigd van hun eigen gelijk dat ze al ziende blind zijn. Hun overtuiging is hun religie en hoe de zaken echt in elkaar zitten heeft daar niks mee te maken. Niet voor rede vatbaar, niet voor uitleg te bereiken. Die hebben stront in hun ogen en oren omdat de stront hen tot boven de lippen is gestegen. Hun kijk op de zaak is serieus bescheten, wat hen kan drijven tot wild in het rond gooien met kaka. Uiterste voorzichtigheid is met dat soort mensen geboden en er u ver vanafhouden is ferm aan te raden zo niet aan te bevelen.
Ik ken er ook die ik meende te kennen, en ik kende er ooit die ik nu niet meer ken. En er zijn er zelfs die ik niet meer mag kennen.

Er hangen vieze vuile wolken in de lucht. Twee duifjes (tortel?) trotseren de dreiging. Ik blijf aan de grond staan gelijk genageld.