Dat Nederland allang een gedoogbeleid heeft is geweten door heel de wereld, en dat men hier in België ook niet al te bang meer moet zijn om een jointje te roken ( Belgische werkwijze: verander de wet niet maar vertel de flikken dat ze hem anders moeten interpreteren:…in Belgium the law doesn’t make any difference between products although a governement regulation says cannabis is a separate case. This can be explained by the fact that modifying police requirements or rules is an easier task than to modify the law) is de laatste jaren ook steeds duidelijker geworden. Het feit dat blowen ondertussen maatschappelijk aanvaard is, ongeacht of het nu legaal of illegaal is, is ook de regeringen hier in Europa niet ontgaan. Het begint ernaar uit te zien dat men eindelijk het eeuwenoude marihuanagebruik in een juiste context begint te zien en dat de mensen erover niet langer wordt gehersenspoeld.
Studies worden besteld en uitgevoerd om het effect van legalisering te onderzoeken.
Het doet deugd te zien dat zelfs de grote mogendheden die anders zo repressief staan tegenover het recreatief oproken van onkruid, hun houding beginnen te milderen. Zelfs in de VS gaan er stemmen op om de boel te legaliseren!
Dus binnenkort naar den Delhaize ipv naar Bergen op Zoom

Dat heb ik nog nooit op mijn scherm zien verschijnen: een library van meer dan een terrabyte.
Het net wordt groot:

Dacht u dat bacterieën en virussen de enige wezens waren die uit zijn op de sloop van uw en mijn lijf en leden? Ons lichaam zit vol met deeltjes die instabiel zijn omdat ze een ongepaarde elektron bevatten. Die deeltjes zullen steeds blijven zoeken naar een aanvullend deeltje om daardoor een stabiele stof te worden. Da’s normaal, dat doen ik en u ook. Het nadeel ervan is dat er deeltjes weggehaald worden bij andere, lichaamseigen stoffen, die op hun beurt dan weer een instabiel deeltje vormen. Deze deeltjes noemt men vrije radicalen, en dit proces doet zich voor tijdens de verbrandingsprocessen in de cellen. Eigenlijk roesten we vanbinnen weg.
Die vrije radicalen komen onvermijdelijk ons lichaam binnen, en ons fantastisch lijf gebruikt een eigen verdedigingsmiddel om die radicale rakkers een halt toe te roepen: anti-oxidanten maken de radicalen onschadelijk en voorkomen dat ze erfelijk materiaal beschadigen.
Mijn levensstijl voorziet mij met meer vrije radicalen dan mijn verdedigingsmechaniek aankan. Dat komt omdat ik rook, teveel koffie zuip, dagelijks met mijn fiets doorheen het spitsuur laveer (uche!) en vrij ongezond eet. Mijn lijf is dus een tempel voor die vrije radicalen, en ik hoor ze hun kameraadjes en mede-instabielen gewoon uitnodigen om te komen feesten. Mijn verdedigingsbarrière kreunt onder zoveel geweld en gisteren zijn er voor het eerst een paar anti-oxidanten gedeserteerd. De lafaards.
Hoog tijd om mijn verdedigingslinies te voorzien van hulp dus, met als vuurkracht vitaminen en vitaminen en selenium en als infanterie een hele hoop fruit.
Dood aan die vrije radicalen!
En nu ga ik een sigaretje paffen…

Even grappig als onnozel, maar ‘massageolie’ en ‘massage au lit’ klinkt net hetzelfde.

Eindelijk aan een nieuw project mogen beginnen. Je kunt niet geloven hoeveel deugt het deed om na al dat code-kloten en debuggen uiteindelijk nog eens te kunnen fotosjoppen

Ik heb nieuwe buren en ik heb ze vannacht voor het eerst horen neuken. Bàm-piep, bàm-piep, bàm-piep, bàm-piep….
Het duurde maar twee minuutjes en toen werd alles weer stil.
Ik moet me dus geen zorgen gaan maken over mijn nachtrust.

Ik ben er weer – oef. Weekends kunnen dodelijk zijn, en je hebt daar echt geen auto voor nodig. Een café met een paar slechte vrienden is meer dan genoeg ;o)
Wat ik dit weekend vooral geleerd heb is dat het tijd wordt om wat gezonder en zelfgedisciplineerder te gaan leven. Gezonder leven houdt in dat ik op mijn maaltijden ga letten, dat ik een vitaminekuur voor rokers ga volgen, en vroeger ga slapen. Die zelfdiscipline is vooral nodig om mijn vege lijf op een ‘christelijk’ uur uit mijn bed te krijgen, mijn huishoudelijke taken tot een goei einde te brengen, en naar huis te kunnen gaan na de derde pint, hoe gezellig het ook is in de kroeg. Ook ga ik leren ‘nee’ zeggen. Nee tegen al die pippo’s wiens wiet op is en komen vragen of ik wat kan missen, nee tegen al die html-amateurs die hun miserie liever door mij laten oplossen dan een degelijk boekske te kopen, en nee tegen mezelf, wanneer me in de kroeg de vierde pint wordt aangeboden.
En dringend ontstressen, wat waarschijnlijk kan aangevangen worden met te minderen met het zuipen van heelder sloten koffie