Cafelog, de weblog van de maker(s) van B2, kondigde een UPDATE aan van B2, het cms waar Polskaya op draait. Die update is na een paar keer proberen netjes gelukt, alhoewel het soms echt wel spannend was (thx 2 Peuteraar voor de screenshot )
Wat is er nu allemaal veranderd? Ahaa, voor julle een vraag en voor mij ne weet.

Sommige muziek is plat en enorm commercieël en is weer vergeten van zodra hij de hitparade verlaat. Met dat soort muziek wordt je overal om je oren geslagen.
Dan is er muziek die je betovert, die je meeneemt op vleugels en waarvan je niet snapt waarom je er zolang hebt op moeten wachten. Zulke muziek is zeldzaam en dient gekoestert te worden. Zulke muziek is ook uiterst moeilijk te vinden, tenzij je iemand kent met een brede muziekkennis en een voortreffelijke smaak en die je een beetje de weg kan wijzen.
Zo ben ik gisteren Goldfrapp tegengekomen. Hun debuut ‘Felt Mountain’ dateert van 11 september 2000, en wordt beschreven als ‘orchestrale triphop’. De zangeres Alison Goldfrap, was vroeger al te horen op platen van Tricky en Massive Attack.
Haast te vergelijken met darkhop-queen Hungry Lucy, zingt Goldfrapp even mooi. Beiden dames halen hetzelfde tristesse-niveau.
Deze muziek kent een dramatische ondertoon. Daar hou ik wel van. Goldfrapps stem is hees, sexy en is in staat je een stevig stuk uit je hart te scheuren. Of uit je ziel, het is al gelijk.
Sommige songs gaan diep, sommige teksten zijn poëzie:

Night has fallen
Mute and cold
My horse is crying

Goldfrapp… Waar het kind haar naam vandaan heeft weet ik niet. Spreek het een paar maal na elkaar uit en het went wel. In ieder geval de moeite waard om een keertje beluisteren en te bekijken op: http://www.video-c.co.uk/goldfrapp/feltmountain/index.htm

Toen ik thuis kwam kon ik visjes houden in de jaszakken van mijn regenvest. Mijn schoenen kon ik uitgieten. Ik was aan de binnenkant van mijn regenkleding even nat dan aan de buitenkant ervan. Toch kicken, zo als eenzame fietser kromgebogen over je stuur jezelf een weg banen door een gordijn van water. Als het morgen nog zo regent pak is een buske shampoo mee voor onderweg.
Hoe belachelijk het ook mag zijn in juli, maar toen ik die natte vodden uit had zat ik te bibberen van de kou en heb ik rap beide kachels opengedraait. Nu is het hier behaaglijk. Buiten striemt de regen tegen de vensters en langs de binnenkant zijn ze gezellig aangedampt. Nog een dampende kop koffie erbij, een goe cd’ke op (da’s lang geleden, een cd) en het wordt hier nog huiselijk.
En de poes profiteert er ook van. Die ligt met gesloten oogjes te ronken op het tapijtje voor de kachel.
Lang leve de zomer!

Alhoewel er op hun homepage nog altijd de mogelijkheid wordt geboden om de satellite te downen, is het met Audiogalaxy gedaan. Niks meer mp3′s downen. Het downloadknopke is op last van de RIAA verwijderd. Damn!
Snel eens kijken wat opvolger Shareaza te bieden heeft

Hoe typisch.
Ik herinner het me nog van toen ik op ‘t school zat: tijdens de blokperiode zalig zomerweer en van zodra de vakantie begon werd het slecht weer.
Toen ik vanochtend, na het slalommen tussen wateropspattende auto’s met ongeduldige chauffeurkes en claksonerende camionetten met werkvolk die volgende week op congé gaan en aangedampte lijnbussen vol natte mensen op weg naar hun werk hier uiteindelijk aankwam, moest ik mezelf eerst uitwringen van den baas voor ik binnen mocht. Mijn schoenen zijn ondertussen van hun veters ontdaan en staan tot aan de wreef gevuld met wc-papier te drogen in de serverroom. Mijn haar is een tros zeewier, en ondanks mijn regenkledij is de rest van mijn kleding ook nat. Ik denk dat er net genoeg uren in een werkdag zijn om heel den boel te doen opdrogen, zodat ik er straks weer vrolijk de nattigheid mee inkan. Bon, ik was in ieder geval wel wakker tegen dat ik hier was.

Naarmate de dag vorderde kwam er weer meer en meer en veel te veel koffie bij, zodat ik nu helemaal caffeïnated ben. Mijn Karma kon het niet meer houden en is zojuist na een paar helse rondjes langs het plafond ontsnapt toen er een onverlaat de deur hier liet openstaan.
Da’s niet zo erg. Ik weet immers al uit ervaring dat ie strax om twintig na vijf netjes op me zal staan wachten aan het bushok hier wat verder om samen naar huis te gaan.
Ik heb een braaf Karma. No probs. Ik moet alleen een beetje opletten met de koffie.

Buiten de obligatoire sloten koffie ga ik de dag vandaag beginnen met een paar positieve gedachten. Dat helpt volgens de ‘Flair’. Dus hier gaan we:
Dit wordt een fan-tàs-tisch-e dag! Wit licht straalt om mijn hoofd en overal waar ik kom straal ik vriendelijkheid uit. Ik lach iedereen bemoedigend toe. Ik hou van de wereld en ik heb daarin een perfecte plaats. Mijn baas geeft me spontaan opslag en een dubbele vakantie. De klanten bellen me op om te vertellen hoe dankbaar ze zijn dat ze met ons in zee gegaan zijn. Problemen doorzie ik in een ogenblik. Oplossingen bieden zich aan uit het niets. Mijn collega’s haasten zich om me koffie te brengen. Anderen brengen me zelfgebakken koekjes en tekeningen gemaakt door hun kinderen.
Ik mag straks vroeger naar huis en ik heb straffe meewind. Ik zal onderweg twee regenbogen zien. Ook vind ik een winnend kraslot van de loterij. Vanavond ontmoet ik een geweldige jonge vrouw die zich overwelmd door mijn charmes in mijn bed gooit. Ik ben onuitputtelijk, ik ben het Al, ik ben Kosmische Polski en mijn Karma heeft er nog nooit zo goed uitgezien
Zo!