Anderhalve week lang liep hij hier rond op de toppen van zijn tenen, en elke telefoon die ging kon diegene zijn die aankondigde dat de kleine er was. Wel, papa kon zenuwachtig zijn zoveel hij wou, de kleine heeft schoon gewacht tot de eerste dag van de lente om geboren te worden.
Hulde aan collega Ivan en zijn vrouw Anja wegens het op de wereld zetten van de kleine Brian, en hulde aan de kleine Brian , omdat geboren worden toch nie simpel is.

…voor dit dwaze konijn dat je nietsvermoedend je browservenster laat binnenwandelen. Het is een leuk ding, goed geanimeerd en vrij grappig om te zien. Totdat het beest je cursor voor een wortel aanschouwdt. Let dan op en beweeg je muispointer niet te dicht in zijn geburen
(tip: als je dit toch hebt gedaan, hard genoeg met je muis schudden en je geraakt hem wel weer kwijt)

Vééél te laat opgestaan. Wakker geworden om half elf, gedacht van – ik draai me nog een uurtje om en ik kom eruit, maar dat is helaas anders verlopen. Toen ik dan eindelijk weer een oog opentrok viel het op de eerste twee lichtgevende cijfertjes van de wekkerradio: 17.
Wàt? Shit! Godverdommese miljààrdevlammende nondeju!
Mijn kater uitte verwijtende miauwtjes omdat hij nog geen eten had gekregen, en buiten scheen de zon zo fel, alsof ze me wou duidelijk maken dat ze voor iedereen had geschenen vandaag behalve voor mij.
Zie mij hier nu aan: zes uur in de avond en Polski heeft net zijn eerste kop koffie binnen.
aangezien mijn bioritme nu toch helemaal shot is, ga ik deze nacht maar overslaan en pas zondagavond rond den tienen in mijn bedde kruipen. Ik ben vandaag veel te laat opgestaan om op een serieus uur te kunnen gaan slapen om morgen op een serieus uur op te kunnen staan om morgenavond op een serieus uur te kunnen gaan slapen, om maandagochtend op een serieuze manier uit mijn bed te kunnen om te gaan werken. (!)
Wat me er aan doet denken: volgens mij verandert volgend weekend het winteruur naar het ZOMERuur, en wordt drie uur ‘s nachts twee uur
Een uurtje langer licht ‘s avonds.

UPDATE
Poltergeest wees me erop dat we geen uur bijkrijgen maar moeten afgeven. Twee uur ‘s nachts wordt dus drie uus ‘s nachts. Hulde aan Poltergeest wegens alert zijn wakker zijn, fris te lezen wat er echt geschreven staat

Veel valt er nu niet te zeggen.
Na de beurs, waar dus echt geen teelballen te zien was, zijn we langs een toekomstige klant geweest die een luxe-restaurant bezit, en die van plan is om zijn website door ons te laten bouwen. Daar hebben we dus gelunched, met een whisky als aperitief, en bij elke gang een andere fles wijn. Gevolg? Ik ben vrij dronken voor de moment. Van enige productiviteit deze namiddag kan geen sprake meer zijn. Van hilariteit daarentegen!
Trouwens: die klant is binnen, heeft getekend *hik*, en ik beloof u, zijn website wordt een killersite

Van de lente valt vandaag niet veel te bespeuren. Toen ik naar het werk reed viel het water met bakken uit de lucht.
Vandaag wordt het een rustige dag hier op de job. Binnen een kwartiertje vertrek ik met de baas en een collega naar SIPAB , de naar hun eigen zeggen ‘grote jaarlijkse afspraak met vakmensen in marketing en promotie, in Belgische en Europese ondernemingen. Mijn baas kent er iemand met een stand die hij graag nog eens wil ontmoeten, en wij mogen mee Ik weet niet wat te verwachten van een marketings-,promotie- en publiciteits-beurs, maar naar ik veronderstel zal het er wel flitsen! Nieuwe technologiëen, nieuwe ideëen en produkten, ik kan een vervelender manier bedenken om een regenachtige vrijdag door te brengen. Ik hoop alleen dat er ook daadwerkelijk iets te zien zal zijn, en dat het niet weer het zoveelste ons-kent-ons beursje zal worden, waar dure hostessen nutteloze cd-roms en en flashy, maar verder nietszeggende vierkleurenfolders vol moderne woorden en onbegrijpelijke begrippen uitdelen, en waar managers en standhouders met hun maatpakjes aan bij elkaar op schoot gaan zitten keuvelen over de industrie en over hoe onnoemlijk druk ze het wel hebben en tegen half één in de middag alle schuimwijn op hebben die bedoelt was voor de bezoekers.
Enfin, we zijn weg, strax dus meer.

Ik heb er u eergisteren al over bericht, over de bloesems en de blote-meisjes-benen. Maar eergisteren was het nog winter. Vandaag is het lente: 21 maart. Wat dus wil zeggen dat, hoe hard het ook nog regent en waait, de winter baan moet ruimen. Winderige avonden waarbij de regen de straten geselt worden ingeruild voor zachtere avonden met twee uur langer daglicht, waartijdens je de geur van afgereden gras en felbloesemende Japanse kerselaar onmiskenbaar uit de lucht pikt, geuren die je zes maanden lang hebt moeten missen.
Je voelt de energie overal om je heen, de lucht is er zwanger van. Mijn kater krijgt het zot, ik krijg grote kuis-neigingen, de terrasjes op de Groenplaats worden gezet, en de mensen lijken veel aardiger te zijn tegen elkaar. Heel het landschap houdt zich nog even in om zeker te zijn, maar binnenkort ontploffen de bomen in bloesems, bedwelmen de bloemen met hun zoete geur, komen de beestjes weer buiten, beginnen de crème-glace-karren terug te rijden, barsten vogels uit in getsjilp alsof ze al die maanden moeten inhalen, en kun je met je geliefde in het gras gaan zitten terwijl ze met haar hoofd in je schoot ligt en met haar ogen gesloten glimlachend geniet van de warme zonnestraaltjes terwijl jij op een grassprietje kauwt en haar haren streelt, diezelfde haren waarop het licht van de zon in regenboogkleuren uiteenbreekt en fragmenteerd. Insectjes wuif je achteloos weg, je denkt aan de zomermaanden die gaan komen en je bent innig tevreden.
Alleen wel spijtig voor mensen met hooikoorts…

Polski, arme kerel, zoekt u op tijd ne goeie verzekeringsagent die u naast een brand- en hospitalisatieverzekering ook nog een relatieverzekering wilt verkopen. Dan kunde nu al maandelijkse premies beginnen betalen in het geval van een toekomstig lief, bij wijze van compensatie voor het eventuele verlies van uw vrijheid en uw stamcafé.