Hoe typisch.
Ik herinner het me nog van toen ik op ‘t school zat: tijdens de blokperiode zalig zomerweer en van zodra de vakantie begon werd het slecht weer.
Toen ik vanochtend, na het slalommen tussen wateropspattende auto’s met ongeduldige chauffeurkes en claksonerende camionetten met werkvolk die volgende week op congé gaan en aangedampte lijnbussen vol natte mensen op weg naar hun werk hier uiteindelijk aankwam, moest ik mezelf eerst uitwringen van den baas voor ik binnen mocht. Mijn schoenen zijn ondertussen van hun veters ontdaan en staan tot aan de wreef gevuld met wc-papier te drogen in de serverroom. Mijn haar is een tros zeewier, en ondanks mijn regenkledij is de rest van mijn kleding ook nat. Ik denk dat er net genoeg uren in een werkdag zijn om heel den boel te doen opdrogen, zodat ik er straks weer vrolijk de nattigheid mee inkan. Bon, ik was in ieder geval wel wakker tegen dat ik hier was.

Naarmate de dag vorderde kwam er weer meer en meer en veel te veel koffie bij, zodat ik nu helemaal caffeïnated ben. Mijn Karma kon het niet meer houden en is zojuist na een paar helse rondjes langs het plafond ontsnapt toen er een onverlaat de deur hier liet openstaan.
Da’s niet zo erg. Ik weet immers al uit ervaring dat ie strax om twintig na vijf netjes op me zal staan wachten aan het bushok hier wat verder om samen naar huis te gaan.
Ik heb een braaf Karma. No probs. Ik moet alleen een beetje opletten met de koffie.

Buiten de obligatoire sloten koffie ga ik de dag vandaag beginnen met een paar positieve gedachten. Dat helpt volgens de ‘Flair’. Dus hier gaan we:
Dit wordt een fan-tàs-tisch-e dag! Wit licht straalt om mijn hoofd en overal waar ik kom straal ik vriendelijkheid uit. Ik lach iedereen bemoedigend toe. Ik hou van de wereld en ik heb daarin een perfecte plaats. Mijn baas geeft me spontaan opslag en een dubbele vakantie. De klanten bellen me op om te vertellen hoe dankbaar ze zijn dat ze met ons in zee gegaan zijn. Problemen doorzie ik in een ogenblik. Oplossingen bieden zich aan uit het niets. Mijn collega’s haasten zich om me koffie te brengen. Anderen brengen me zelfgebakken koekjes en tekeningen gemaakt door hun kinderen.
Ik mag straks vroeger naar huis en ik heb straffe meewind. Ik zal onderweg twee regenbogen zien. Ook vind ik een winnend kraslot van de loterij. Vanavond ontmoet ik een geweldige jonge vrouw die zich overwelmd door mijn charmes in mijn bed gooit. Ik ben onuitputtelijk, ik ben het Al, ik ben Kosmische Polski en mijn Karma heeft er nog nooit zo goed uitgezien
Zo!

Juist dat je begint te denken: ‘hmmm – die zien we ook niet meer’, is dederdebelg er terug met een nieuw jasje. Zeer Belgisch trouwens
Aanschouw: d3db