Vannacht stond ik aan den toog met iemand die ze duidelijk allemaal niet meer op een rijtje had (heeft). Ik kom wel meer onnozelaars tegen, en van tijd tot tijd zelfs in de spiegel, maar wat deze mens meende te moeten verkondigen sloeg werkelijk alles. Ik kom ook best vaak mafketels tegen, (ook in de spiegel ja), maar nog nooit zag ik er één die zo blind en met zijn ogen vol schittering in de Val van het Fucking Blok is gelopen dan die clown die daar aan den toog zo heldhaftig zijn democratische keuze stond te verdedigen.
Weet je waarom hij op dat ondemocratisch uitschot stemde? Omdat hij het beu was dat er in die mannen-magazines van tegenwoordig niets anders te zien is dan een bende kronkelende amper bedekte, amper meerderjarige, amper whatever-meisjes die, en nu komt het: ‘met zulke wellustige poses ervoor zorgen dat deftige gezinnen die de HOEKSTEEN van de maatschappij vormen uit elkaar gerukt worden’. En het Fucking Blok gaat daar volgens hem iets aan doen. Dat zeggen ze toch zegt hij. Voor de rest kan het hem als tweeëndertigjarige vrijgezel niets schelen waar dat krapuul allemaal voor staat.
Hebt u een illustratie nodig van hetgeen ik hem toen allemaal schuimbekkend naar de kop slingerde nadat mijn kroegtijgergenoten mij uit voorzorg alreeds hadden vastgebonden op mijn kruk, of kan u er zich zo al ongeveer een beeld van vormen?
Arme wereld, arm Vlaanderen.

Mens, ik sta zo heet als een Leuvense stoof. Overal waar ik mij wend en keer zie ik meisjes en vrouwen en meisjes en vrouwen die niets meer om het lijf hebben dan wat ik er in twaalf seconden met mijn tanden kan afscheuren. Het zijn verdomd harde tijden.
Doch verder hoort u mij niet klagen.