Achtenvijftig jaar geleden, tot op de dag af, smeten de Amerikanen de eerste atoombom op Japan.
On August 6, 1945, a B-29 bomber with twelve crew members flew to Japan on “special bombing mission number 13.” The plane was nicknamed Enola Gay, after the pilot’s mother. The bomb, a uranium bomb of a variety that had never been tested, was nicknamed “Little Boy” because it was the smaller of America’s two atomic bombs. The crew was given cyanide tablets to use if captured.
The bomb was dropped at 8:16 a.m. local time.
It exploded with the force of 15,000 tons of TNT. Everything immediately beneath was destroyed, and several square miles were burned into nothingness. A huge mushroom cloud billowed from the burning city. Between 70,000 and 80,000 people died right away; perhaps as many died from radiation or injuries.
En na het nutteloze vernietigen van Dresden in 1945 werd bombarderen voor de yankees ineens de meest favoriete tactiek. Smijt alles plat van ver vanachter de horizon of maak alles en iedereen dood van hoog in de lucht. Maar van hoog genoeg he, anders zou je zelf geraakt kunnen worden.
En de Grieken vonden de handboogwapens van de Trojanen al iets voor lafaards.
Since World War II, the United States actually dropped bombs on 23 countries. These include: China 1945-46, Korea 1950-53, China 1950-53, Guatemala 1954, Indonesia 1958, Cuba 1959-60, Guatemala 1960, Congo 1964, Peru 1965, Laos 1964-73, Vietnam 1961-73, Cambodia 1969-70, Guatemala 1967-69, Grenada 1983, Lebanon 1984, Libya 1986, El Salvador 1980s, Nicaragua 1980s, Panama 1989, Iraq 1991-1999, Sudan 1998, Afghanistan 1998, Yugoslavia 1999, Afghanistan 2002, Iraq 2003 …..
American Wars
Today in technolocical history.
The city of Hiroshima
En wat staat er op dezelfde dag, 58 jaar later in het nieuws?
Ze doen het ervoor, trekken zich geen bal aan van wie er sterft onder hun clusters- en napalm- en magnesiumbommen zolang het maar geen Amerikanen zijn. Ze klappen als kinderen in hun handen en ze huppelen verrukt rond wanneer hun hoogtechnologisch slachtmateriaal zijn investering meer dan waard heeft bewezen te zijn.
Dat zijn dan de helden, die alles doen om hun ‘vrijheid’ te bewaken. De vrijheid om op de wereld te doen wat zij willen…
Het is warm ja, het is heel warm. Het is zo warm dat de enige beweging die geen bovenmenselijke inspanning vergt, het omdraaien van een bladzijde is. Daarom ben ik vanmiddag van De Slegte teruggekomen met zestien centimeter bladzijde. Helemaal voor mij, om deze maand naar hartenlust te kunnen omdraaien.
