Deze werkdag suckt serieus.
Totaal geen productiviteit omdat er plotseling allemaal dingen misgaan die eerst moeten gefixt worden voordat ik weer verder kan – en het één al dringender dan het andere. Onverklaarbare dataloss, backups van een week of vijf geleden die nu plotseling online verschijnen ipv de actuele paginas, emails die bouncen en dat helemaal niet zouden mogen doen, onverschillige helpdeskmedewerkers, collega’s en klantjes die van niks weten en bovendien regent het.
Dit is zo’n dag waarop ik in bed had moeten blijven liggen. Dit is zo’n dag waarop ik op een tropisch strand had moeten liggen.

 
The Incredible Sucking Spongies geven er een lap op. Dit Antwerps vijftal brengt een explosieve muziekcoctail, gebrouwen uit country & western, sixties classics, jazz en soundtracks van ouwe tv feuilletons. Zomermuziek, mijn waarde bezoekers, en wel van een hoog beach-gehalte, en heel origineel in hun muziek, of wat dacht je misschien van een surf-cover van de begintune van het onvergetelijke vlaamse feuilleton “De Collega’s”? Meteen downen, coctailtje shaken, de buren uitnodigen en een feestje bouwen!
De Spongies zijn samen met de O’haras ongetwijfeld de beste surfband van België.

 
‘… Als Robbe De Hert ooit een Vlaamse Pulp Fiction maakt, moet hij de Spongees vragen om een soundtrack …
(Mark van Luyk, Gazet van Antwerpen, mei 2002)
 
28 september is de release van hun Demopoll CD in de FNAC van Antwerpen.
 
Let there be Surf!

Dit zijn werkelijk de laatste schitterende nachten van het jaar. Binnenkort hebben we misschien weer twee weken regen, en wanneer dan de zon weer schijnt zitten we al een eind in september en kunnen we nachten als deze en de voorgaande alweer vergeten. Het zal een pak vroeger donker worden, het zal merkbaar koeler aanvoelen ‘s avonds en voor je het weet draag je een sjaal op de fiets, komen je kinderen thuis met zelfgeraapte kastanjes en zit de brievenbus weer vol met reclamefolders vol speelgoed.
Nee besteriken, noem me een pessimist, maar geniet er nog ff van. Met volle teugen, want van zodra het deze keer slecht weer wordt is ook deze zomer alweer voorbij.

De brave collega’s hebben van mijn afwezigheid gebruik gemaakt om mijn werkstationnetje te format-c’en, zodat ik een vers, leeg pc’ke voor mijn neus had staan bij het aanvangen der werkzaamheden vanochtend.
Dus ik heb lekker zitten installeren in de voormiddag. Man, je zou ervan opzien wanneer je ziet hoeveel software je zoal bij elkaar zamelt om de job gedaan te krijgen, onvoorstelbaar! En ondertussen maar lekker bakken koffie slurpen
Ook was mijn tweede monitor er eindelijk. Twee aparte desktops, die luxe ken ik van thuis maar hier moest ik het de hele tijd stellen met één 17 inchje en heb ik lang achter het tweede mogen zagen. En vanochtend was het er dus.
Ik begin eindelijk een beetje geïnstalleerd te geraken, eindelijk heb ik een bak onder mijn kloten waar ge al eens iets mee kunt uithalen, al had ik graag PHP en MySql ook nog lokaal kunnen draaien.
Nu nog een printerke en een cd-schrijverke in het kot alhier, en men kan zeggen dat ik dan helemaal gesteld ben. En nu allemaal tesaam: mercie baas

Ze zijn terecht, maar ze komen nooit meer thuis.
 

.
 

In pictures: Tears for Holly and Jessica

Draag uw steentje bij en stem: rechterbalk, onder de 1000letters. Merciekes he