Ik ben helemaal niet tevreden met hoe ik me te schikken heb naar een tijdsindeling die bedacht is door mensen die niet hetzelfde soort leven lijden als ik, maar waar ondertussen wel heel de wereld op draait: die godverdomde vierentwintig uur in een daag waarin je alles moet gedaan krijgen. Acht uur om te werken (waar je eigenlijk best tien uur voor mag uittrekken, minimum), acht uur om te slapen (acht uur? Hahahaha!) en acht uur vrije tijd (vrije tijd m’n reet, in de file staan van en naar je werk, snel snel inkopen doen, eten maken, afwassen, huiswerk van de kinderen nazien, kattenbak uitkuisen, kraan vervangen, miserie met de huisbazin oplossen, naar de tandarts gaan, enz..).
Als ik kon kiezen, egoïst dat ik ben, ik koos voor een dagindeling van 36 uur. Tien uur werken, twaalf uur slapen en veertien uur vrije tijd. En alle winkel open, 36/36 uur. Da past meer in mijn straatje.