http://www.gutterandstars.com/gutterandstars//yamama.mov

Eén keer per maand bekijkt Google de pagerank van elke pagina in zijn database, vergelijkt die met de vorige status van de pagina en past dan de serp (search engine result pages) aan de resultaten aan. De Google Dance is de tijd tussen het begin en het einde van zo’n update. Normaal gezien duurt een Google Dance ongeveer vier dagen. De beste periode je nieuwe paginas online te zetten is in de periode van een Google Dance. Hier vind een overzicht van de Google Update History. Voor diegenen die graag dansen, de laatste Google Dance is eergisteren begonnen en duurt nog tot morgen, zaterdag
BTW, de naam ‘Google’ is afgeleid van het woord ‘Googol’, en dat is de naam voor het getal één, gevolgd door honderd nullen.

Verwacht in de cinemazalen de komende herfst: Spirited Away, (Sen To Chihiro No Kamikakushi) een animatiefilm van Japans meest gerenomeerde animator Hayao Miyazaki. Alhoewel de film bedoelt is voor tien tot twaalf jarige meisjes, werd Spirited Away in Japan meteen de best draaiende film aller tijden.
De film komt uit studio Ghibli, wat gegarandeert staat voor hoogtechnologische afwerking en superbe animaties. Een visuele triomf, zowel in character-design als in setting en atmosfeer. Dit is wel degelijk het betere Manga-werk. Daarom snap ik niet wat Walt Disney hier komt doen. De film komt zelfs niet uit hun eigen studios en het is overduidelijk dat we hier met Japans materiaal te maken hebben. Er is geen greintje Disney in te herkennen.
Het verhaal? Chihiro, een tien jarig meisje, verhuist met haar ouders naar het platteland. In een bos dicht bij hun nieuwe huis ontdekken ze een tunnel, en de nieuwsgierige papa van Chihiro wil op ontdekkingstocht. Aan de andere kant van de tunnel ontwaren ze uitgestrekte grasvlakten met daarin eigenaardige ruïnes. Papa denkt dat het een oud vervallen pretpark moet zijn. Ze ruiken de geur van lekker voedsel dat ergens aan een stalletje wordt verkocht, en terwijl Chihiro verder op ontdekkingstocht gaat, willen papa en mama een beetje eten. Wanneer het begint te schemeren en Chihiro haar ouders wil gaan zoeken, ontdekt ze dat beide veranderd zijn in slobberende, knorrende, vretende varkens. En nog meer – de weg terug naar huis is afgesneden door wat lijkt op een groot, onoverkomelijk meer. En dan begint de queeste van Chihiro om haar ouders terug om te toveren en veilig naar huis te kunnen keren. Dat ze daarvoor niet zonder de hulp kan van wezens uit de wereld waarin ze gevangen zit, is duidelijk. En dat die wereld vol slechtheid en gevaren zit, is ook duidelijk. En dat dit een film is die ik ga zien van zodra hij uitkomt in de cinema is ook overduidelijk – fantastische animaties, fantastische soundtrack, uitgewerkte personages, een regisseur met oog voor detail en continuïteit, een verhaal dat je om beurten op het puntje van je stoel doet zitten en dan weer heerlijk vertedert. Dit kan niet stuk.
En daarom dat Disney er zich ook op geworpen heeft waarschijnlijk.

Deze werkdag suckt serieus.
Totaal geen productiviteit omdat er plotseling allemaal dingen misgaan die eerst moeten gefixt worden voordat ik weer verder kan – en het één al dringender dan het andere. Onverklaarbare dataloss, backups van een week of vijf geleden die nu plotseling online verschijnen ipv de actuele paginas, emails die bouncen en dat helemaal niet zouden mogen doen, onverschillige helpdeskmedewerkers, collega’s en klantjes die van niks weten en bovendien regent het.
Dit is zo’n dag waarop ik in bed had moeten blijven liggen. Dit is zo’n dag waarop ik op een tropisch strand had moeten liggen.

 
The Incredible Sucking Spongies geven er een lap op. Dit Antwerps vijftal brengt een explosieve muziekcoctail, gebrouwen uit country & western, sixties classics, jazz en soundtracks van ouwe tv feuilletons. Zomermuziek, mijn waarde bezoekers, en wel van een hoog beach-gehalte, en heel origineel in hun muziek, of wat dacht je misschien van een surf-cover van de begintune van het onvergetelijke vlaamse feuilleton “De Collega’s”? Meteen downen, coctailtje shaken, de buren uitnodigen en een feestje bouwen!
De Spongies zijn samen met de O’haras ongetwijfeld de beste surfband van België.

 
‘… Als Robbe De Hert ooit een Vlaamse Pulp Fiction maakt, moet hij de Spongees vragen om een soundtrack …
(Mark van Luyk, Gazet van Antwerpen, mei 2002)
 
28 september is de release van hun Demopoll CD in de FNAC van Antwerpen.
 
Let there be Surf!

Dit zijn werkelijk de laatste schitterende nachten van het jaar. Binnenkort hebben we misschien weer twee weken regen, en wanneer dan de zon weer schijnt zitten we al een eind in september en kunnen we nachten als deze en de voorgaande alweer vergeten. Het zal een pak vroeger donker worden, het zal merkbaar koeler aanvoelen ‘s avonds en voor je het weet draag je een sjaal op de fiets, komen je kinderen thuis met zelfgeraapte kastanjes en zit de brievenbus weer vol met reclamefolders vol speelgoed.
Nee besteriken, noem me een pessimist, maar geniet er nog ff van. Met volle teugen, want van zodra het deze keer slecht weer wordt is ook deze zomer alweer voorbij.