13 July, 2003

Geen avance.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 5:16

Hoe ik mij ook draai of keer, waarheen ik mij ook wend of beweeg, het geeft geen pas beste vrienden. Zum Momentum staat de boel een beetje stil en ik schijn er geen avance meer in te krijgen. Nu niet dat dat voor mij persee moet. Ik ben eigenlijk best tevreden met wat ‘stalling’ omdat de pees niet altijd opgerokken kan zijn en omdat bloggen om te bloggen onzin is want dan gaat de leute eraf en doe je het niet meer voor de lol maar om anderen te behagen. Welaan, ik behaag mezelf en lig liever in de zon. Het zal nog lang genoeg winter zijn.


reacties (4)


9 July, 2003

Terug

Te vinden onder: Uncategorized — @ 21:35

Terug in de stad. Veel te warm om iets te bloggen. Hier dan maar wat fotookes van een streek met meer bomen dan mensen:

Meer hier.


reacties (3)


3 July, 2003

De hort op.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 16:05

Goed. Tot dinsdag.


reacties (2)


2 July, 2003

24:00

Te vinden onder: Uncategorized — @ 20:44

24:00“…gather a bunch of people located in different parts of the globe, ask them to moblog during 24 hours.”

De Fin Raphael Grignani van moblog Daily Hellsinky kwam met het idee op de proppen om een hoop mensen van over heel de wereld te vragen of ze gedurende 24 uur wilden mobloggen, en het resultaat zou dan te zien zijn op de site 24:00.
Datum van het gebeuren: 4 juli, de dag waarop de eerste internationale moblog conferentie doorgaat in Tokyo, Japan. Van daaruit zal het project starten om 8 uur ‘s ochtends, en schuift het per uur een tijdszone verder naar het westen toe.
En deze jongen is van de partij! Op vrijdag 4 juli zit ik in de ardennen en zend ik gezwind fotookes van gouden glooiende hellingen en geurige groene bossen naar: 24:00. De zevende in de rij, die met dat klakske, dat is de Belgische vertegenwoordiging in dit internationale project :)


reacties (4)


Even afreageren.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 3:07

Ik ben om te rotten. Ik ben om dood te doen. Ik ben iemand die met een volgeladen riotgun en met meer dan genoeg reserve-munitie zijn stamkroeg binnenstapt en er met een lege riotgun en met een lege munitiegordel en met bloedspetters op zijn smoel en kleren weer buitengaat. Ik ben iemand die het beu is, en die van plan is om zichzelf even te laten gelden, bij wijze van hé-ik-ben-er-ook-nog-en-waarom-hangen-jullie-zo-mijn-kloten-uit. Klik-klak BLAM!
Even wachten tot de kruitwolken optrekken om te zien wat ik heb aangericht en wanneer me dat niet aanstaat herlaad ik meteen om me opnieuw uit te leven. De flikken zijn er nog niet, ik heb nog ff speeltijd. Klik-klak BLAM! In nevels verdwijnen heelder voorhoofden, glazen versplinteren en er wordt gegild. Klik-klak BLAM! In een mist van adrenaline roei ik iedereen uit waarvan ik hou of anders wel gaarne zie. De anderen ook, zomaar. Klik-klak BLAM!, zelfs zij die zich verstoppen achter en onder de toog maak ik af nadat ik hen glorievol heb aangekeken en hen die mij niets misdaan hebben maar vanavond beter waren thuisgebleven zien hun geliefden in een wolk van bloed heengaan alvorens ze zelf een gat in hun lijf krijgen waar een meloen in past. Klik-klak BLAM! De loop staat heet en er komt zachtblauwe rook vanaf. Wanneer ik er op spuw sist het. Ik ben cool, ik ben dé man, de adrenaline giert door mijn lijf en ik heb een gigantische stijve. Klik-klak BLAM!. Daar gaat de drankvoorraad. Ik grijns. De CD-speler braakt al shit uit van toen ik binnenkwam. Klik-klak BLAM!. Niks meer U2.
De kroeg stinkt naar slachting en stront en cordiet en de kruitdampen stijgen naar het plafond. Bloed zit overal en alles is in splinters. Om zeep. Naar de hel. Ineens is de stilte heel luid en rook kringelt uit de loop. Er is een pas afgestudeerd filosoofje dat de rust verstoort omdat hij meent zich al druipend en kreunend en met zijn darmen in zijn armen op te moeten richten. Ik draai me om en ik moet amper mikken want de gloeiende hagel rukt zijn kop van zijn nek van zodra ik de trekker over haal zodat hij van zijn darmen meteen geen last meer heeft. Klik-klak BLAM! Zijn lijf weet nog niet dat geen doel meer heeft wanneer het omvalt. Naschokkend tot het zich eindelijk naar zijn lot gedraagt blijft het liggen. Ik schop het lijk eerst opzij en stap er dan over om mij met de loop van de riotgun nonchalant op mijn rechterschouder rustend in het midden van de puinhoop op een kruk te zetten en een sigaret op te steken. Ik kijk om me heen en ben onverschillig. Drank druppelt op de grond, hier en daar kreunt er iemand. Wanneer ik sirenes hoor besluit ik om op te krassen. Tijd om naar huis te gaan. Morgen vertrek ik naar de Ardennen. Ik ben pas dinsdag weer thuis.


reacties (12)


« Nieuwer

Powered by WordPress