Was het eergisteren ook al niet dinsdag?

Ik ben een kasteelheer, ik kijk uit over mijn wallen.

Iedere keer weer verbazing op smoelen en nadien de vraag: ‘oedeededa?’ (voor de ongeciviliseerden: ‘hoe deed je dat?’).
Dus hier nog eens ineens voor iedere PC-gebruiker die ‘m nog nie kent: de nogal simpele doch zo doeltreffende ‘CTRL-SHIFT-ESCAPE’- toetsencombinatie! (drie seconden applausband)

Weet je waarom het allemaal zo misloopt? Omdat de meeste mensen zeggen/denken: ‘hé! wat beteken jij eigenlijk voor mij en hoe kan ik daar mijn profijt mee doen of er op zijn minst beter van worden?’
Van tijd tot tijd kan je echt iets betekenen voor iemand zonder dat je er iets voor terug hoeft te hebben. Maar dat is een andere manier van denken dan die van hen waar ik dagelijks mee te maken heb. Zij spelen met andere spelregels. Dubbel smijten is geen extra beurt.

Het is koud mijn lief, het is zo koud dat mijn adem bevriest en op de grond in duizenden scherven kapot valt waardoor er geen enkel woord nog gezegd geraakt.

Ik wou ze nog het voordeel van de twijfel geven, maar sinds Californië massaal laten weten heeft dat het Ah-nuld, een plastieken actiefilmfiguur, als gouverneur wil, heb ik alle hoop opgegeven dat er in het hoofd van de gemiddelde Amerikaan ook maar één grammetje normaal functionerende hersenen te vinden zijn.
Waar zijn die uitwijkelingen mee bezig? Op welke grond verkiezen die Californiërs een Oostenrijkse dommekracht als hun leider? Op grond van zijn amusementswaarde? Op grond van zijn verdiensten? Op grond van zijn visies?
‘With my experiences in ‘Kindergartencop’ I will redesign the system of eduh-cation!’
‘Seen my skills as a Terminator I will deal with terr’rists in noh-way!’
‘Concerning the steroïds I took to become such a strong govuhnuh, I will legalise all dope inmediately!’
Ik dacht dat het niet mogelijk zou zijn dat de Amerikanen hun onrechtmatige president wiens vrienden- en familiekring al decennia bezig zijn met de wereld in brand te steken een tweede ambtstermijn zouden gunnen, maar nu ik zie hoe een overgeproportioneerde impotente nitwit gelijk Arnold op zijn sloffen een motha-fucking govuhnuh kan worden, valt er maar één ding te besluiten.
De yankees zijn totaal onaangepast. De toenmalige europese uitwijkelingen, vluchtelingen en misdadigers die na het oversteken van de Atlantische Plas zonder gewetensproblemen de oorspronkelijke bevolking doelbewust uitroeiden en vernederden teneinde zichzelf als in een droom al die prachtige gronden te kunnen toeëigenen om wolkenkrabbers op te bouwen en om er olie uit te halen, worden nog steeds aanzien als helden. Hun nakomelingen geloven na bijna tweehonderddertig jaar nog steeds in die droom die zelfs tot Nationaal Product werd uitgeroepen. En terwijl dagelijks Amerikaanse jongemannen en meisjes sterven in een ver vreemd land waar ze niet eens weten wat ze daar komen doen behalve het volgen van de idealen van die ‘droom’ en terwijl Bush de Amerikaanse economie dichter en dichter op de rand van het bankroet brengt omdat hij oorlog wil blijven voeren in naam van vrede en terwijl een groot deel van de wereldbevolking de Amerikanen ondertussen beschouwt als grootste bedreiging voor de wereldvrede en terwijl voor een groot deel van het Amerikaanse volk zelf die ‘droom’ zich ontegenzeggelijk omzet in een nachtmerrie, zet men in Californië een action-hero op de gouverneursstoel die met blikkerend gebit voorspoed belooft.
‘Arnold is Numero Uno’.
Arm Amerika, arme wereld. Misschien deden ze het wel om eens goed te kunnen lachen.

Middeleeuwer of -eeuwse, trek uw pijlen uit uw koker en plant ze peesdradig-gewijs en met de punt naar voren tussen de ribben van uw belagers. Geen medelijden!

Longbow