Doeo is een idioot japans spel waarbij het gewoon de bedoeling is met je muis over het gestelde aantal ‘doeos’ te gaan.
Vrij simpel in het begin, maar wacht tot je een paar levels ver bent!

Play Doeo!

Ik moet toegeven dat ik Jessica Rabbit uit Wo framed Roger Rabbit een geil tekenfilmmadam vond. En nu Pixeloo haar twintig jaar later met behulp van Photoshop ‘onttekenfilmd’heeft, is ze verdorie nog geiler geworden!

Jessica Rabbit untooned.
The untooning of Jessica Rabbit

Nooit wou’k op Twitter omdat het mij nog dommer leek dan bloggen. Er is een verschil tussen een hopeloze weblogpost te lezen van iemand die niet kan kiezen tussen bloemkolen en patatten in den Deleis, en een sms te krijgen van iemand die aan duizend mensen tegelijk vraagt:’ bloemkolen of patatten want ik weet het niet daar in den Deleis’. Die mens gaat nooit toekomen aan zijn keuze tussen bloemkolen of patatten wegens de vele replies die aandacht nodig hebben en die zal uit miserie frieten moeten gaan halen terwijl hij daarbinnen de binnenkomende replies pareert met ‘het zijn frieten geworden’. Lap. Zevenhonderd en zoveel mensen zijn nu op de hoogte dat mr. X frieten gaat eten ipv. bloemkool of patatten. Twitter zeg je?
Gisteren heb ik dan toch een account genomen om uit te vissen of Twitter mij iets anders kan bieden dan saaie nietszeggende fragmenten uit andere mensen hun onwaarschijnlijk boeiende leven. En wat leerde ik op één dag?
- M. heeft meer dan 60 cupcakes gebakken.
- C’s iMac kan alles.
- N. neemt er de tijd voor om te twitteren dat hij druifjes uit de bedrijfsmand gaat nemen vooraleer er geen meer zijn (komaan zeg , een slimmer mens pakt toch eerst die allerlaatste druiven en twittert er dan over in plaats van zijn tijd te verspelen aan een hoop zogenaamde sociale technologie).
- C gaat naar huis als zijn werk gedaan is. (het zou straffer zijn moest hij blijven)

En wat droeg ik zelf al bij?
- Een twit dat het spokenuur is, een twit dat Neil Young ne zagevent is, een twit met een dom gedichtje erin en een twit die leidt naar een moblogpost van me. Anders ook wel knappe bijdrages tot de ruis…

Ik wil enkel zeggen dat mijn eerste schreden op het Twitterpad mijn aanvankelijke vermoedens bevestigen: Twitter bestaat alleen bij de gratie der ego. Als ik moet gaan kakken dan is het de bedoeling dat ik tijdens dat proces Twitter. Nadien moet ik twitteren over de algemene ervaring. Als ik later niet kan slapen omdat ik in het kleurloze gedeelte van de nacht teveel lig te denken aan een madam die niet de mijne is, dan moet ik daar een twit over te doen naar iedereen die op die moment wel ligt te maffen. Als ik in de Zoo ben moet ik twitten dat ik in de Zoo ben, als ik op de trein zit moet ik twitten da ik op de trein zit, als ik niet twit moet ik dat nadien twitten. En ik moet zoveel mogelijk twitvrienden hebben ook, zodat ik zoveel mogelijk mensen op de hoogte kan houden over…mezelf.

Wanneer je Twitter dan gebruikt om aan je medetwitters te vragen welke twitters wel de moeite zijn om te volgen, blijft het angstwekkend stil. Na de vraag tot TWEE maal toe te herhalen, komt er van Maarten Schenk een twitje met een url naar een site die mij de twitvrienden van mijn twitvrienden toont. Nog meer ego’s. Al wat ik wil is een bewijs dat er een paar mensen bestaan, al zijn het er meer twee ofzo, die Twitter voor iets anders weten te gebruiken dan anderen lastig te vallen met zichzelf. Mensen die Twitter gebruiken om proza of poëzie te verspreiden bijvoorbeeld, of zelfs nog maar gewoon interessantere dingen te zeggen hebben dan dat ze daarnet hun nagel hebben gebroken. Helaas blijken die mensen onder de heavy duty twitters ook ongekend te zijn. Is Twitter dan toch alleen maar uitgevonden opdat we het met zijn allen tegen elkaar kunnen hebben over onszelf?

Ik hoop desondanks dat ik met Twitter als fossilised adaptor toch iets kan ontdekken waarvan ik me afvroeg hoe ik het er vroeger zonder mee kon stellen. Anders dien ik me aan te sluiten bij de stelling dat echte mensen geen tijd hebben voor sociale media.

Twitter
Polskaya op twitter
Real People Don’t Have Time for Social Media (readwriteweb)

U kent de man niet maar wel zijn stem. Benieuwd wie de man is achter de bariton die letterlijk duizenden trailers heeft ingesproken?
Dames en heren: ziehier Don Lafontaine, aka the Movie Voice Guy!

Beter af met of zonder?
Italian Spiderman, een superhelderig wonder!

Hemlut Lotti

Vladimir Putin

Stel u de verwarring voor onder de collega’s of bij de kameraden, wanneer u uw laptop bovenhaalt, uit uw binnenzak een afgerukte/afgeknipte usb-kabel haalt en die met een uitgestreken gelaat inplugt, om dan met kennis van zaken te zeggen: ‘ahaa, da’s in orde!’ en nadien raadselachtig te glimlachen wanneer er op het scherm het berichtje ‘usb device found’ verschijnt.

Evilmadscientist vertelt u hoe u een ‘afgezaagde’ USB stick maakt.