“Vertel me hoe je heet en ik vertel je hoe je eruit ziet”. Dat moet de slogan zijn van
turnyournameintoaface.com. Je vult je naam in en klikt op ‘into a face’ en een zeer gepixeleerd smoeltje wordt tevoorschijn getoverd, gemaakt op basis van je euh, naam dus. Onderstaande bakkes is zogezegd de mijne:
Uw bakkes in pixels? turnyournameintoaface.com
UPDATE: Zo wordt het gedaan.
…of een inktvis.
De laatste craze in Japan is een electronisch spelletje met één knop, een laag-resolutie scherm en een gat waarin je je vinger moet steken. Het apparaat interageert met die vinger, en zo kan je dan met onder andere een virtuele panda spelen.
Het apparaat heet ‘tuttuki bako’.
Het speeltje komt op 15 november in Japan op de markt voor zo’n 30€… en ik wil er eentje 
Is er een lezer mijn die binnenkort naar J. vertrekt?
Acht termen: toccata, fugue, Bach, volume, luid, bass, vollenbak, D-mineur.
En twee werkwoorden: afzien, genieten.
KEIHARD!
Ja hoor, nog twee maanden en een half, en dan is het 2009. Heheh, tijd voor (tromgeroffel…) goede voornemens! Want dat wil de traditie! De traditie wil nogal veel eigenlijk, maar da’s iets anders.
Maakt u geen goeie voornemens omdat u denkt dat er aan u niets verbeterd kan worden, of bent eerder van het type dat zichzelf zo hopeloos vindt en denkt dat er toch niks meer aan te doen is, of hebt u domweg geen inspiratie wat aan uzelf werken betreft? Ah, maar dan is newresolution zeker iets voor u!
Een Tumblr blog , gevuld met niet alledaagse goede voornemens die nochtans, al is het even, tot nadenken stemmen.
Of hoe ze het zelf zeggen:
Not so normal resolutions at a not so traditional time.
Goals, aims, things to do, things to not do, all with as little words as possible. You might agree, you might disagree, you might relate, or you might not.
This is no art. It’s a piece of fun, with a pinch of seriousness, but some of you seem to like it anyway.
Een uurtje vroeger donker: vanaf 26 oktober is het zover, dan treden de donkere dagen in. Dan kan de winter echt beginnen. Donker als je naar het werk vertrekt, donker als je naar huis gaat.
De overgang gebeurt om drie uur ‘s nachts. Op dat ogenblik, al lang na het spokenuur, mag de klok teruggedraaid worden naar twee uur.
Hoera! Een extra uurtje!
Yep, en dat kan je goed gebruiken om al je klokken in huis terug te draaien! (videoklokje, dat van de microwave, je nachtklokje, je horloge, het klokje in de auto, het klokje van het fornuis, etcetera etcetera etcetera). Zo is dat extra uurtje meteen nuttig besteed!
Wintertijd (winteruur) Wikipedia
Zomertijd en wintertijd in België
Vraagje: wanneer zet u uw klok terug?
a) – ‘s zaterdags, voor u gaat slapen.
b) – ‘s nachts als het moment daar is in de kroeg
c) – op zondagochtend als uw dag begint.
Ik, mijzelve dus en onomgekeerd, ga voor keuze b.
Veruit het allerbeste nummer van Suzanne Vega: The Queen and the Soldier. Hierin wordt alles verteld over oorlog, liefde, en de zinloosheid van dat allemaal.
It gets to me everytime
“The Queen & The Soldier”
The soldier came knocking upon the queen’s door
He said, “I am not fighting for you any more”
The queen knew she’d seen his face someplace before
And slowly she let him inside.
He said, “I’ve watched your palace up here on the hill
And I’ve wondered who’s the woman for whom we all kill
But I am leaving tomorrow and you can do what you will
Only first I am asking you why.”
Down in the long narrow hall he was led
Into her rooms with her tapestries red
And she never once took the crown from her head
She asked him there to sit down.
He said, “I see you now, and you are so very young
But I’ve seen more battles lost than I have battles won
And I’ve got this intuition, says it’s all for your fun
And now will you tell me why?”
The young queen, she fixed him with an arrogant eye
She said, “You won’t understand, and you may as well not try”
But her face was a child’s, and he thought she would cry
But she closed herself up like a fan.
And she said, “I’ve swallowed a secret burning thread
It cuts me inside, and often I’ve bled”
He laid his hand then on top of her head
And he bowed her down to the ground.
“Tell me how hungry are you? How weak you must feel
As you are living here alone, and you are never revealed
But I won’t march again on your battlefield”
And he took her to the window to see.
And the sun, it was gold, though the sky, it was gray
And she wanted more than she ever could say
But she knew how it frightened her, and she turned away
And would not look at his face again.
And he said, “I want to live as an honest man
To get all I deserve and to give all I can
And to love a young woman who I don’t understand
Your highness, your ways are very strange.”
But the crown, it had fallen, and she thought she would break
And she stood there, ashamed of the way her heart ached
She took him to the doorstep and she asked him to wait
She would only be a moment inside.
Out in the distance her order was heard
And the soldier was killed, still waiting for her word
And while the queen went on strangeling in the solitude she preferred
The battle continued on
Powered by WordPress
