24 April, 2004

Aan het front

Te vinden onder: Uncategorized — @ 7:22

Niks is er gebeurd de voorbije dagen. Geen kloten, nada, noppes, noch moord noch brand, noch verraad noch opstand omdat vanavond het eten weer eens niet te vreten was. Er zat zand in de oesters. Maar we zijn al veel gewoon ondertussen. We berusten en we ploeteren hier maar voort in de modder van de loopgraven die onze voorgangers gegraven hebben en terwijl we op ratten schieten omdat ze a) ons eten pikken en b) omdat de looier ons voor elke rat veertig eurocent geeft, wachten we op orders die moeten komen van majoren die nu op vier kilometer achter de linies hun hoeren bezoeken. Ondertussen steken we af en toe eens een helm op een stok naar boven zodat die aan de andere kant een reden heeft om wakker te blijven. Soms moeten we echt met de gehelmde stok zwaaien en op onze vingers fluiten vooraleer het hoofdeksel bedoeld om des soldaats kopke te beschermen, tollend op zijn stokje getroffen wordt en met een mooi gaatje erin op de grond valt. We applaudisseren dan en joelen. Jaja, we lachen wat af in de loopgrachten alhier. Iets anders valt er niet te doen. De prikkeldraad is al getrokken en elke mijn werd reeds gelegd. Iedereen is al vergeten waar.
Voor de grap wisselen we heel af en toe wel eens van loopgracht, maar alleen als het mooi weer is want dan zitten de majoren zeker bij hun hoeren. Dan zitten zij in onze loopgrachten en wij in de hunne. We bekijken elkaar door elkanders telescopen en wuiven naar mekaar. Te lang mag dat niet duren want móesten onze majoren eens zin hebben om te kijken hoe het er met hun troepen voorstond, ze zouden nogal een bakkes trekken.
Ondertussen blijft allemaal even rustig en kalm en onbewogen hier aan het front en X heeft zonet met zijn geweer een bluts geschoten in een helm die de vijand op een stokje omhoog hield. De vijand joelt want dat kon beter. Ze steken de helm weer omhoog en rammelen ermee. X richt nijdig. En mist want zijn gsm ging juist. Nu joelen wij ook. X bolt het af en gaat wat verder staan bellen met zijn lief. Z legt haast roekeloos aan en schiet tinkelend de vijandelijke helm het zwerk in. Zij applaudisseren. Jaja, we lachen hier wat af in de oorlog in de modder van de loopgrachten aan het front. Dàt en ratten schieten.


reageer als eerste op deze post (0)


Reageer als eerste. »

Reageer als eerste.

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress