10 November, 2004

Er is bloggen en bloggen.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 15:54

Ter zijner tijd heeft men op de redactie van internetjournalistiek niet genoeg copij om alle gaatjes op te vullen en dan krijgt er iemand de opdracht om nog maar eens een artikeltje te schrijven over het totaal overroepen fenomeen ‘weblogs’. De sukkelaar van dienst is ook niet van gisteren en schuift de hete aardappel uiteraard door naar enkele ervaringsdeskundigen. Twee vliegen slaat hij daarmee in één klap: hij vleit de webloggers in kwestie door hen aan te spreken voor zijn artikel waardoor zij hun online bestaan erkent zien, en hij laat hen ondertussen zijn huiswerk maken, hetgeen de van spanning blozende bloggers na zulk een pluim in hun gat zeker met gaarnte doen. Enfin soit. De ervaringsdeskundigen werd hun mening gevraagd over het fenomeen ‘shocklogs’, een gebeuren dat helemaal gestoeld is op de oerhollandse ‘grote bek’ en waarin webloggers in teksten doorspekt met grove taal elkaars grote bakkes proberen te overtroeven door onzin neerpennen zolang hij maar storend is voor iemand, een bevolkingsgroep, een minderheid. Klinkt het niet, dan botst het wel. Awel, naar het schijnt zijn er zo geen shocklogs te vinden in Vlaanderen volgens de uitverkoren vijf. ‘Omdat vlaamse bloggers worden bijgestuurd door hun lezers’, aldus Verhelst, Van Braekel en Willaerts. ‘Omdat shockloggers in Vlaanderen zouden worden gerecupereerd door het Vlaams Blok’, nogmaals aldus Verhelst. Jaja, en dan hebben ze geen tijd meer natuurlijk om te shockbloggen.
Shocklogs, shmocklogs. Komkommertijd.
Voorts kabbelt het artikel verder en stelt zich nog maar eens de vraag wat nu de maatschappelijke/sociologische relevantie is van al die webloggers en of de geijkte nieuwskanalen nu in hun broek moeten beginnen doen of niet. De vijf geraken er niet goed uit maar da’s niet erg omdat er gewoon niet aan uit te kunnen valt. Ik kan me niet herinneren dat er ooit zo’n heisa is geweest rond het fenomeen ‘poëzie-albummetje’ nochtans eertijds ook een, in iets mindere mate, afspiegeling van de maatschappij. Verder vraag ik me ook af hoeveel ‘gevestigde’ webloggers er volgende week nog zullen zijn, of volgende maand, of volgend jaar. Want webloggen is een intensieve bezigheid die je, wanneer je er eenmaal mee begint, op twee manieren kunt verderzetten. De moeilijke, tijdrovende en stresserende manier is die waarbij de blogger zich verplicht voelt tegenover zijn leger lezers om elke dag een pareltje van een posting te doen, dag in dag uit, en zelfs voorgeprogrammeerde postjes maakt om de dagen die hij niet achter zijn toetsenbord kan doorbrengen te overbruggen en uiteindelijk zo zeer tegen zijn goesting bezig is dat hij verontwaardigd over al dat tijdsverlies of omdat hij zijn vrouw dreigt kwijt te spelen zijn weblog over de cyberhaag smijt. De andere manier is diegene waarbij de blogger eh, blogt, op zijn eigen tijd en tempo en over de dingen die hem op die moment interessant lijken, los van het feit hoeveel lezers hij heeft. Zo is er geen dwang en geen moeten, geen maagzweren en writersblock, geen verbijstering bij het dalen der bezoekersaantallen en geen gekreun bij het openen van de editpagina. Bloggers van de laatste orde gaan jàààren mee zonder zich te forceren.
Voor diegenen die gaan roepen dat ik dit stuk uit rancune geschreven heb omdat zij wel en ik niet geïnterviewd ben: ik heb mijn portie media-exposure al gehad in vroegere tijden, o.a. in Clickx en Netwerk. En wat betreft een vlaamse shocklog, welaan: boe!.


reacties (12)


12 reacties, »

  1.   Reactie van BuFs , op 15 November, 2004 @ 14:12

    Leve de koetjes en kalfjes blogs!

  2.   Reactie van paul , op 19 November, 2004 @ 21:24

    Gewoon doen waar je zin in hebt. Whatever.

  3.   Reactie van Chipo , op 10 November, 2004 @ 17:08

    No 3 is eens voor shocklog uitgemaakt: http://www.dederdebelg.be/index.php?m=200409#179
    dat was op zichzelf al een hele shock.

  4.   Reactie van no3 , op 10 November, 2004 @ 19:37

    Zeg dat wel Chipo. Verder weinig van waarde in dat artikel, een hoop intussen allang koud geworden gewouwel (dat we al meer dan eens hebben zien passeren) van mensen die denken dat ze belangrijk zijn, ze mogen denken wat ze willen van mij, zolang ik mijn ding maar verder kan doen, en niet door die “professionele webloggers” van mijn virtuele lolly word gescheiden. Het kan het me geen reet schelen wat jan of alleman van dederdebelg denkt (dat is ooit anders geweest), d3db is mijn stukje internetmuur, ik betaal ervoor, en ik mag het dus volschrijven zoals het mij betaamd. Prima analyse Pol, en zeker wat de laatste zin aangaat kan ik je volledig bijtreden, wie heeft er shocklogs nodig? Shockloggen is zo goedkoop dat iedereen het kan, geen kunst aan!

  5.   Reactie van Chipo , op 10 November, 2004 @ 23:45

    Lata schrok zich trouwens wild van dat Boe, dus Pollemans heeft zijn zin.

    Hum.

  6.   Reactie van Eug , op 11 November, 2004 @ 16:31

    Gewoon doen waar je zin in hebt, zonder het geforceerde webloghokjesgedoe. Ik lees weblogs van mensen die mijn vrienden zouden kunnen zijn of dingen schrijven die binnen mijn intressesfeer liggen. Meer hoeft dat allemaal niet te zijn voor mij.
    Polle, ik sta aan je kant man.

  7.   Reactie van bernard , op 11 November, 2004 @ 20:51

    Zie je wel.

    zoveel o,ngelijk had ik niet, anderhalf – twee jaat geleden wanner ik de toenmalige bloggers opriep samen een boek over bloogs te schrijven. Zij zelf , dus, toen.

  8.   Reactie van Luc , op 12 November, 2004 @ 12:21

    @no3 : “mensen die denken dat ze belangrijk zijn”. Hoe bedoel je, “denken” ?

  9.   Reactie van no3 , op 12 November, 2004 @ 14:34

    Idd Luc, dat “denken” is in dat geval teveel gevraagd, gelieve het daar te schrappen, en te vervangen door “met de veronderstelling leven”…

  10.   Reactie van Luc , op 12 November, 2004 @ 18:48

    Bof.
    De mens had mij een mailtje gestuurd met wat vragen, en aangezien het onderwerp me wel interesseert heb ik erop geantwoord. Meer was het niet.
    Om daar nu zo’n ophef over te maken.

  11.   Reactie van bernard , op 12 November, 2004 @ 18:04

    VL ziet helaas “zwart” ( letterlijk én figuurlijk) van de mensen,die denken dat ze belangrijk zijn. Ikke ( den belangrijken, dus ) en de rest,die kan..

  12.   Reactie van Verbal Jam , op 13 November, 2004 @ 22:14

    Toch is uw weblog de enige oorzaak dat u überhaupt in mijn miezerig leventje voorkomt, waarde Polskaya! ;-)

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress