11 April, 2003

Het is een oud liedje:

Te vinden onder: Uncategorized — @ 6:13

Beste vrienden: Louis Neefs:

Laat ons een bloem

Dit is een lied voor de mensen die zorgen,
Dat morgen de mensen al dood zullen zijn.
Dit is een lied voor de doden van morgen,
Begraven, gekist in een stenen woestijn.

Refrein:
Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is,
Laat ons een boom en het zicht op de zee.
Vergeet voor één keer hoeveel geld een miljoen is.
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee.

Je breekt en je hakt en je boort door de bergen,
Je maakt elke heuvel gelijk met de grond.
De reuzen van nu lijken morgen maar dwergen.
Vooruitgang vernielt wat er gisteren nog stond.

De vis in de zeeën vergiftigd, gestorven.
Het zand op de stranden vervuild door mazout.
En jij door je kankers en cheque – boek bedorven,
Je weet zelfs niet meer waar de meeuw heeft gebroed.

En zo zal dan morgen het leven verdwijnen,
Verslagen door staal en gewapend beton.
De maan zal dan koud op je nachtmerrie schijnen.
Geen mens die weet hoe het einde begon.

Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is
Laat ons een boom en het zicht op de zee
Vergeet voor één keer hoeveel geld een miljoen is
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee

De wereld die moet nog een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee
Een eeuwigheid mee


reacties (3)


3 reacties, »

  1.   Reactie van pieter , op 11 April, 2003 @ 13:55

    oud, maar zeker ni versleten

  2.   Reactie van liliwens , op 11 April, 2003 @ 22:41

    een waarheid als een koe

  3.   Reactie van chiara , op 7 July, 2009 @ 18:37

    een heel mooi liedje he

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress