19 September, 2004

Het

Te vinden onder: Uncategorized — @ 6:59

Geen avance heeft het, het is van geen tel en het geeft geen pas. Langs geen kanten gaat het nog vooruit en achteruit gaan is geen optie. Botsen doet het ja, botsen en borrelen en schuimen en scheeflopen gelijk het geen naam heeft. Als zever druipt het uit je bakkes, als verlangen heb je het allang naar de kelders van je wezen verbannen en als geweten wil je er niks van geweten hebben omdat je anders moet toegeven dat je even slecht bent.
Wee als overrijpe druiven is het en even onnoembaar als het pad van de meeuw die honger heeft. Het krijst even hard en vooral des ochtends wanneer je geradbraakt uit de kroeg komt gekropen om in een verbijsterende moment van zelfoverschatting alles te menen begrijpen en er bij een ferme toeter nog eens over nadenkend per ongeluk je bed in brand steekt.


reactie (1)


1 reactie »

  1.   Reactie van kanonkop , op 20 September, 2004 @ 3:20

    alles kits jongen ? de druiven in mijnen hof zijn nog kleiner als knikkers, ik wacht nog veertien dagen, ik zal u een troske afgeven in de nieuwe linde, moet volgende week toch in ‘t stad zijn …, like your blog btw

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress