18 July, 2002

Korte reflectie

Te vinden onder: Uncategorized — @ 11:01

Dit is het ik-tijdperk. Het tijdperk waarin individualisme centraler staat dan ooit tevoren in de geschiedenis van de mensheid. De era waarin de eigen belangen boven die van de groep gesteld worden. Dit zijn de tijden waarin een mensenleven slechts gered wordt wanneer het economisch verantwoord is. Belangeloos iets doen is iets voor watjes, je aan je afspraken houden is iets voor fossielen. Leugens zijn een middel geworden en hypocrisie een werktool. Streven is het invullen van de eigen geneugtes en niets anders dan dat. Het hoogste goed is de onmiddelijke bevrediging van platte en oppervlakkige genotsdrang, ingegeven door hersenspoelende reclamespotjes en een gebrek aan inlevingsvermogen in de leefwereld van de medemens. Doel is het bereiken van een levensstandaard zoals die wordt voorgespiegeld in glossy magazines en trendy boulevardblaadjes die worden samengesteld door overbetaalde reclameyuppies en specialisten in het verkopen van vals geluk. Iemand zijn is belangrijker geworden dan iemand hebben, en vriendschap blijkt uiteindelijk niet langer te duren dan de tijd die nodig is om te halen wat er te halen valt en dan weer voort te gaan. De korte vreugde van de roes werd belangrijker dan het belang van een goed leven.
Als er even de tijd voor is, moet je eens op een stoel gaan staan en het landschap om je heen bekijken. Zie je die emotionele woestenij daarbuiten? Zie je dat gerafelde bergketen en die zwarte lucht? Zie je die aasvogels circelen boven dat verre ravijn? Hoor je de wind over die dorre vlakte jagen en schrapen? Echoën de stemmen van verloren geliefden door de lege kamers van je hart? Spoken de gezichten van verloren vrienden door de gangen van de tochtige burcht die je hebt gebouwd uit de zwarte klei van je ziel?
Trek het je niet aan – binnenkort is het weer weekend. Tijd om je weer blind te zuipen.


reacties (7)


7 reacties, »

  1.   Reactie van Marie , op 18 July, 2002 @ 13:24

    …amai

  2.   Reactie van Noud , op 18 July, 2002 @ 14:30

    Ik was je even kwijt. Kon het niet meer volgen. Maar ik denk dat ik het moraal van het verhaal wel opgepikt heb… Biertje?

  3.   Reactie van website4all.nl , op 18 July, 2002 @ 17:27

    Zullen we dan maar samen wat leed delen in Gent, want zo te horen heb jij aan een Antwerps terrasje lang niet genoeg meer.

  4.   Reactie van Yves , op 19 July, 2002 @ 2:32

    Er zijn ook andere:
    Gedwongen door de drang in deze maatschappij om te overleven.
    Om er altijd te staan voor wiens naam naast de uwe op je loonbriefje staat, de naam die je telkermale verbitterd uitspreekt, al dan niet met wat schuttingswoorden, wanneer je weer instructies ontvangt die de plannen om een dagje door te brengen met je lieve grootouders weer doet vervagen.
    Heb je maar ook een gedacht wat een gevoel dat geeft wanneer je de glimlach en opglinsterende ogen van mijn grootouders ziet vervagen?
    Verdomme, veel tijd hebben ze niet meer.
    Misschien moet ik wat meer asertiever zijn.
    BTW.. Morgen ben misselijk in de namiddag, ze houden van die ambachtelijk strikvlaaien en ik zie ze nu al voor me.
    Mooi, hiermee ga ik slapen!!
    Dag dassen-wereld!

  5.   Reactie van marion , op 19 July, 2002 @ 10:35

    angstaanjagend

  6.   Reactie van Yves , op 19 July, 2002 @ 11:51

    Tja… effe laten gaan :)

  7.   Reactie van Mirjam , op 19 July, 2002 @ 13:36

    ach, tis allemaal nog niet zo erg. Ik ruilde gisteren een euromuntje om voor een winkelwagentje, geen centje pijn :-P

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress