11 January, 2008

Van een hysterische moslima tot dankbare koolzwarte heteriken

Te vinden onder: Uncategorized — @ 3:38

Omdat mijn wasmachine annex droogzwierder te groot was voor mijn keuken heb ik die onlangs voor grof geld doorverkocht aan mijn moeder, wiens machine net om zeep was (haha). Aangewezen op geen wasmachine trok ik gisteren met een uitpuilende blauwe plastieken Ikeazak vol onfris goed naar de wasserette in de Verschansingstraat. Allemaal geen probleem: was erin, nummerke kiezen en centjes erin stoppen: Whirl!
50 minuten processen en de boel wordt weer even netjes gerenderd als hij daarvoren was.
Ik ging ondertussen een beetje pipi in de Schelde doen en wat rondkuieren enzo, en tegen dat ik terug was was de was gezwierd. De vier beschikbare droogzwierders waren nog allemaal aan de draai en dat volgens hun display voor nog zeker 15 minuten. Beetje pipi gaan doen tegen de achterkant van het museum, en toen ik terugkwam waren alle vier die dingen tot hun eind gekomen. Er was voorlopig niemand te zien die zich daarover zou lijken te gaan ontfermen. Hmmm. Het was mijn eerste keer in die wasserette en ik wist niet hoe de etiquette hier gedicteerd werd, maar dat ik hier nog niet heel lang ging staan koekeloeren stond wel vast. Met die droogtrommels stilgevallen en met mijne was die gedroogd moest worden ging ik de eigenaar van hetgeen er in die dingen aan proper droog goed klaarlag nog een sigaretje lang de tijd geven en aldus toog ik naar buiten. Ik rol tabak, en mijn sigaretten gaan lang mee. Soit.
Nadat mijn peuk sissend tot zijn einde kwam in een regenplas keerde ik terug naar binnen en omdat er nog steeds niemand was komen opdagen trok ik een van de vier droogtrommels open, ledigde die en legde de inhoud ervan netjes op de plank tegen de muur daartegenover en stopte mijne rommel erin. Nen Euro in de gleuf, kiezen voor ‘high heat’ en ik had weer 30 minuten te spenderen. Die bracht ik elders door.
Toen ik weer terug de wasserette wou betreden sprong er een euh meisje/vrouw/giftig ding voor mij. Ze was twintig centimeter kleiner dan ik maar ze had zin om ruzie te maken.
-’Hedde ga maan klière dor oat golt?!’
Ik had toen moeten gaan lopen.
-’Da sen maan klièren, doar moette gaa afblaave!’
Ik was al niet gaan lopen, dus ik had toen moeten zwijgen, mijneigen kennende.
Enfin, om het kort te houden, dat is daar ongelooflijk uit de hand gelopen, het is nie te vertellen. Ik zal volstaan met te zeggen dat mijn moeder een hoer (een ‘oer’) is en dat ik een pedofiel ben want ik ben ne vuilen belg (toegegeven, ik was niet geschoren en had die dag nogal vettig haar) en dat ik net op tijd weg was want ze had haar broers al gebeld. En dan vat ik de boel nog samen. Soit. Ik was daar echt van onder de indruk toen ik met mijn zak gewassen~gedroogd goed over mijn schouder naar huis terugkeerde.
Toen ik ten eenmale bijna thuis was aangekomen en ik mijn last neerzette om de sleutel in het slot der voordeur te steken hoorde ik een auto remmen en een stem naar mij roepen: ‘Eee minier!’
En ik dacht: ‘Hier gaan we het hebben. Dat zijn haar broers of haar kozijnen of al eenders wie, en ik ben nog nie eens binnen nondedju en nu weten die mij nog wonen ook.’
Ik haalde dus diep asem en draaide me lamlendig om en ervoor zorgend dat ik een heel verveelde smoel trok vroeg ik: ‘is’t teege maa? ‘ Daar stond een aftandse Renault met zijn motorkap gericht naar het nieuw justitiepaleis en met vier zwarten erin. ‘Eee minier! De oere astoeblief! De oere?’
De oere.
Ik schoot in een lachstuip. Daarnet maakte ik ambras over drooggezwierde was en nu ging ik vier zwartelingen de weg naar de hoeren wijzen: ‘Retoernee ee toejoer toe drwa juskoo la plas veir ee apreh il foo demandee enkor eun fwa!’ Die mannen bedankten mij uitbundig, keerden weerom en ik wuifde hen nalachend veel plezier toe.
En om u voor te zijn: nee, ik heb ze niet de weg naar mijn ma getoond.
:)

Haaa.
Het leven kan toch zo schoon zijn in de Koekenstad, van ‘t een in ‘t ander en van ‘t ander in ‘t een. Van een hysterische moslima tot dankbare koolzwarte heteriken, en dat op nog geen twee straten vaneen.
Komt da op den buiten tegen.


reacties (8)


8 reacties, »

  1.   Reactie van liliwens , op 11 January, 2008 @ 23:33

    koolzwart ken ik, maar moslima, wat voor kleur is dat :)

  2.   Reactie van Chipo , op 12 January, 2008 @ 10:42

    Moslima is een van de meest gedrochtelijke woorden die de laatste tijd gelanceerd is. PolleBaby als u eens een nieuw woord verzint?

  3.   Reactie van dirk , op 12 January, 2008 @ 15:30

    Ze hebben dan toch “meneer” tegen u gezegd! ;-)

  4.   Reactie van odette , op 13 January, 2008 @ 1:18

    Een droogzwierder! Da’s een fijn woord. (ik moet er binnenkort 1 gaan kopen, gewoon in een Nederlandse witgoedzaak (zoals dat dan heet) Zal ik eens testen hoe ze reageren op: meneer, ik wil die wasmachine en die droogzwierder?)

  5.   Reactie van Polski , op 14 January, 2008 @ 2:56

    hoe wordt anders het toestel dat droogzwiert in Nederland genoemd?

  6.   Reactie van Chipo , op 14 January, 2008 @ 17:35

    Een centrifuge, of als hij echt helemaal droogt met warmte enzo: een droger. Condens- of dingesdroger. Je weet wel, met of zonder een slang.
    We zouden een wasmachine misschien een natter kunnen gaan noemen, dan was het allemaal niet zo saai. Bah, ik moet nog zeker 3 machines van natter en droger. En strijker.

  7.   Reactie van odette , op 14 January, 2008 @ 23:43

    Ja een droger ja. Of droogtrommel. Dat klinkt toch ultrasaai? Een droogzwierder heeft nog iets swingends. Alsof het voor je was ook nog een beetje leuk is ofzo.

  8.   Reactie van astrakanko , op 16 January, 2008 @ 20:07

    Een secswinger ?

RSS feed voor deze reacties.

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress