28 June, 2002

Mensen onder elkaar

Te vinden onder: Uncategorized — @ 14:30

Een tijdje geleden maakte iemand tegen mij de opmerking dat er een vergelijking bestaat tussen vrienden en kledingstukken: af en toe doe je er een paar weg om plaats te maken voor nieuwe. Het klinkt brutaal als je het zo stelt, maar het klopt wel. Slechts een paar kledingstukken doe je nooit weg, omdat je er één of andere speciale band mee hebt.
Een maatje van vroeger heeft zo een andere vriendenkring gevonden. Wanneer je ze ziet zijn ze samen. Zie je één van hen dan kan de rest niet ver uit de buurt zijn, en ze amuseren zich waarschijnlijk rot. Dat is heel fijn voor mijn maatje natuurlijk, en ik gun haar haar lol, maar wat ik ze kwalijk neem is dat ze nooit meer iets van haar laat horen. Als ik haar al zie dan is het in het café, en dan kan er slechts een vluchtig kusje en een ‘alles goe met de Pol?’ vanaf, waarna het voor haar tijd is om zich met de ondertussen bestelde drankjes naar de anderen te begeven. Nooit krijg ik nog eens een emailtje van haar, nooit nog eens een icqtje, en dat terwijl we vroeger de onnozelste dingen eerst naar elkaar doorstuurden. Nooit komt ze nog koffie drinken op het balkon, bijkletsen of roddelen over gemeenschappelijke kennissen. Geen tijd heet het, want ze heeft (had? geen idee) examen. Natuurlijk gaan examens voor, dat zie je zo.vriendschap Maar als ze geen tijd heeft om sociale contacten te onderhouden met oude vrienden wegens examens en tegelijkertijd op de dag van het examen zelf tot zes uur in de ochtend op café kan zitten, dan moet ik niet erg paranoia zijn om stillekes te beseffen hoe mis het is. En dat pikt. Het laat een leegte na.
Toen ik haar voor het laatst nog even sprak en haar over mijn (paranoia) gevoelens vertelde, verzekerde ze me dat ik er helemaal naast zat. Dat ik me maar wat voorstelde. Dat was toen fijn om te horen, maar nu zijn we alweer zoveel verder en als ik ze IRL niet per ongeluk tegenkom, dan hoor ik van haar helemaal niets meer. Verdomd spijtig.
Ik nam haar dat kwalijk, en ik was best jaloers op haar nieuwe vrienden. Maar ondertussen is de boosheid weggeëbt en heeft plaats gemaakt voor een soort van trieste aanvaarding.
Ach ja, ik veronderstel dat zij in haar kleerkast plaats heeft moeten maken voor de nieuwe vrienden. En dat doe je dus, zoals hierboven beschreven, door de oude eruit te smijten.
Ik heb haar nooit fout behandeld en wanneer ze me iets vroeg stond ik altijd klaar. Een echte reden is er dus niet. De enige reden is waarschijnlijk die dat mensen veranderen, evolueren, nieuwe mensen leren kennen, en dat een vriendenkring eigenlijk een soort van duivenkot is waarin het de ene moment een drukte van jewelste is en de andere moment een plaats is waar akelige stilte heerst. Voor zover dus niks nieuws onder de zon. Zelfs die leegte niet.
Slechts een paar goeie vrienden hou je voor de rest van je leven, en meer heb je er eigenlijk niet nodig denk ik. Soigneer ze dus, want ze zijn het meer dan waard.
Hou je taai, K. Het ga je goed. En wanneer je zin hebt in koffie, je weet waar ik woon.


reacties (5)


5 reacties, »

  1.   Reactie van Punkey , op 29 June, 2002 @ 0:56

    Hoe herkenbaar Pol, hoe herkenbaar…zat er zojuist in de kroeg ook aan te denken…

  2.   Reactie van Polski , op 29 June, 2002 @ 3:38

    Menig mens is in de steek gelaten zonder slechte bedoelingen. Menig mens heeft anderen in de steek gelaten zonder slechte bedoelingen.
    Het voelt alleen zo fout aan.

  3.   Reactie van Bareuh , op 29 June, 2002 @ 10:32

    van sommige vrienden kun je ook wel eens een overdosis krijgen … afstand is het enige wat helpt. Is de vriendschap sterk genoeg, dan zal die overleven. Verwacht nooit dat het zal worden zoals het was maar aanvaard de nieuwe vorm waarin het zich aanbiedt ….

  4.   Reactie van CasaSpider , op 29 June, 2002 @ 19:37

    Gewoon laten gaan, da’s het beste. Bent ge toevallig enigszins (heimelijk)verliefd op deze dame (geweest)?

  5.   Reactie van Polski , op 29 June, 2002 @ 23:03

    Oei! Zou best eens kunnen :)

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress