18 March, 2007

Moordkuil

Te vinden onder: Uncategorized — @ 7:45

Ik ken er, en die hebben geen hart.
Ze hebben in hun borstkas een lege plaats tussen beide longen in, ongeveer zo groot als een gebalde vuist. Die leegte wordt door hen beschouwd als een noodzakelijk iets omdat het hun kracht geeft. Blablabla. Kracht? Whatever. Het zij zo. Hun eigen woorden. Hun eigen gat. Niet te vullen. Zelf te ondervinden.


reageer als eerste op deze post (0)


Reageer als eerste. »

Reageer als eerste.

RSS feed voor deze reacties.

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress