4 April, 2003

Nachtelijke detailopname.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 3:37

Daarnet zat ik met een vrouw aan de toog. Zij sprak vooral en het gesprek ging over hoezeer mannen in haar ogen losers waren geworden. Hoe ze geen ruggegraat meer hadden en geen lef en geen grenzen en hoe gemakkelijk ze bereid waren om zichzelve weg te cijferen om de lieve vrede te bewaren. En volgens haar was dat allemaal de schuld van die trutten van de feministische beweging. De schuld van die diehard-dykes, die preuten met pretenties, die trutten met troeven en ook van die vorte vrouwenboekskes met artikels in als ‘hoe kan ik hem controleren’ of ‘als hij je schat noemt is hij je naam vergeten’ en ‘lengte is wel degelijk belangrijk’.
Ze bestelde voor zichzelf weer een whisky en voor mij een bolleke.
‘Ik wil een vent die er voor me is maar niet altijd, één die tegelijk zo teder en zo ongrijpbaar veraf is dat hij een mysterie wordt. Ik wil iemand die met andere vrouwen flirt zodat hij thuis kan ondervinden wat hij al heeft. Ik wil dat hij met maten op café gaat zodat hij me kan vertellen over zijn biljartscore, ik wil dat hij klungelt met de afwas zodat ik hem een schatje kan vinden, ik wil dat hij sex met me heeft als een normale man en niet als de machine die hij meent te moeten zijn. En ik wil vooral dat hij bij mij kan zijn wie hij is zodat ik nog meer van hem kan houden dan waar hij al recht op heeft. Maar ik vind geen enkele vent die zo kan zijn. Allemaal zijn ze wanneer het er op aankomt zo onzeker en willen ze niks fout doen en zijn ze zo ongelooflijk voorspelbaar. Het zijn watjes, ruggegraatlozen en losers. En da’s allemaal de schuld van die fucking feministische beweging die de vrouw eens uit de ketenen ging bevrijden. En zie waar we nu aan toe zijn. Geen enkele echte vent meer te vinden. De sukkels weten gewoon niet meer waar aan en waar af.’
Ze zuchtte en draaide haar glas rond tussen haar vingers.
‘Als ik maar eens een kérel kon vinden…’ mompelde ze.
Ik schraapte mijn keel en wou haar als de onafhankelijke klootzak die ik ben een onheus voorstel doen toen de deur van de kroeg openzwaaide en er een kerel met een snor en enorme bierbuik brulde: ‘Taxi!!’.
‘Die is voor mij.’ Ze schoot recht, greep haar jas, tas en sigaretten en verdween naar de deur.
Op haar niet-leeggedronken glas zag ik de afdruk van haar lippen. In geen twee tellen had ik haar glas uit.
Ze had me niet eens goeienacht gewenst.


reacties (7)


7 reacties, »

  1.   Reactie van Chipo , op 4 April, 2003 @ 8:01

    Klungelt met de afwas. Dat mens is zelf een loser, iedereen heeft toch voorts een afwasmachine?

  2.   Reactie van nathan , op 4 April, 2003 @ 10:20

    Euh, ik heb geen afwasmachien, dus ik klungel met de afwas. Maar met al de rest ook hoor. Ik ben onzeker, ik wil niks fout doen, met als gevolg dat ik alles verknoei. Het type-voorbeeld dus. Behalve de afwas hoor, die lukt nog wel ;-)

  3.   Reactie van Juul , op 4 April, 2003 @ 10:47

    Doe mij er maar zo één, behalve dan dat ‘ ie die klungelt met een strijkijzer. Die afwas doe ik zelf wel, dan maar een loser ;~)

  4.   Reactie van majriM , op 4 April, 2003 @ 14:02

    Polski… zij praatte eigenlijk over zichzelf… *spiegel de spiegel* :-D

  5.   Reactie van Chipo , op 4 April, 2003 @ 19:47

    @Nathan: gooi de afwas toch gewoon kapot, dn kan je het ook niet meer fout doen.
    @Juul: met bierbuik? gets.

  6.   Reactie van liliwens , op 4 April, 2003 @ 20:33

    het gaat niet alleen om de afwas, maar ook vrienden en vriendschap mijn gedacht.

  7.   Reactie van Kwaadbloed , op 7 April, 2003 @ 6:22

    Trouwens, een ferme bierbuik is een verzekering dat hij niet vreemd zal gaan :D

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress