25 April, 2004

Ongemakelijk gevoel

Te vinden onder: Uncategorized — @ 4:07

Valseriken bevinden zich onder ons. Ze loensen en loeren en grijnzen en grinniken en dragen maskers met hoorns en hoornen monturen. Hun glimlach is hard en ongemeend, hun hart klopt dor en zwart, hun schaterlach is gelijk een rochel en hun baardje is vals. Als kind trokken ze spinnen al de poten uit en vermorzelden ze het lijfje onder de duim. Als volwassenen draaien ze er hun hand niet voor om je hetzelfde aan te doen. Zoek geen ruzie met hen, maak geen oogcontact, wees nederig en onthou. Ze hebben trouwens hun eigen duivels om met af te rekenen.
Ik moet het er met de Sneeuwbal over hebben subiet. Het moet niet altijd over zijne whiskas gaan.

We gôn ons lief heur broek afdoen, tsjoelala, tsjoelalaa! We gôn ons lief heur broek afdoen, tsjoe la lààà!


reacties (3)


3 reacties, »

  1.   Reactie van Lata , op 26 April, 2004 @ 19:41

    Ik heb mijnj baas eerder naar huis gekregen door me gruwelijk te misdragen in pension, cool hè!?

  2.   Reactie van Lata , op 25 April, 2004 @ 7:00

    Whiskas is veel belangrijker. Felix ook, trouwens.

  3.   Reactie van Sneeuwbal , op 26 April, 2004 @ 5:28

    Die whiskas met kalkoen en kip is niet lekker. Ik laat altijd de kalkoenbrokjes liggen tot ergernis van baasje en dan ga ik lekker beginnen janken van honger. Baasjes zijn zulke watjes.

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress