23 June, 2002

Polskaya-Man!

Te vinden onder: Uncategorized — @ 5:37

En ziehier, de situatie, in de derde persoon verteld om afstand te scheppen: het bezopen ruziënd koppel aan de overkant van de straat waarvan de vrouw door de man kletsen krijgt en die ondertussen op de grond ligt terwijl hij brullend over haar heen gebogen staat aan de ene kant, en onze onverschrokken held Polskaya die dit opmerkt nadat hij uit het cafe komt gestrompeld en met zijn even bezopen kop de held gaat proberen uithangen aan de andere kant. Het volledig verslag gaan we u hier onthouden wegens te vol met cliché’s en stoere ventenpraat en geduw en getrek en en geklop enzo waarin gauw bleek dat dit zou uitdraaien op een heus dronkemansgevecht, dus we houden het bij een beschrijving van de beslissende fase: er werd door de mannelijke helft van het ruziënd koppel een mes getrokken.
Het was een typisch haantjesgedrag tot dusver maar toen Polskaya het mes zag blikkeren ging de wereld over in een geblurde freeze-frame. Geen messen voor Polskaya. Veel te gevaarlijk. Dat hoor je overal.
Toen is er vanalles gebeurd, want dat moest wel even.
Uiteindelijk, na wat leek op een eindeloosheid maar wat niet meer dan nog geen minuut kan geweest zijn trok de mist op en werd alles weer een beetje duidelijk. Het mes was weg was nergens meer te zien, en Polskaya had zijn vuisten pijn gedaan op de kop en de ribbenkast van zijn tegenstander die op die moment aan de voet van een boom lag en zich met zijn armen afweerde. Polskaya probeerde verstomd en hijgend te begrijpen wat er nu eigenlijk allemaal gebeurd was. En toen kreeg Polskaya klop van het meisje dat hij even daarvoor zo dapper wou verdedigen. Op zijn achterhoofd en tussen zijn schouderbladen en in zijn nek. Ze stampte tegen zijn benen en gilde alsof ze zelf klop kreeg. Haar gaf hij geen mep – dat zou ook niet meer gelukt zijn wegens de rubberen knieën en de aanblik die de jongen gaf op de grond. Overal bloed op zijn gelaat en in zijn haar en over zijn ogen.
Polskaya vluchtte. Hij vluchtte al rennend en in paniek naar zijn huis een beetje verder in de straat alwaar hij rillend als een rietje zit te wachten op het geluid van naderende sirenes. Polskaya weet dus ook niet hoe hard hij die jongen neergemept heeft. Polskaya heeft zelfs nog nooit iemand neergemept.
De sirenes blijven uit, en na een vlugge blik vanop het balkon schijnt het trottoir verderop leeg te zijn. Vermoedt wordt dat het meisje haar neergeklopte vriendje waar ze luttele minuten daarvoor nog klop van kreeg liefdevol van straat heeft opgeraapt en naar huis heeft gebracht.
Polskaya’s kaak doet pijn. Zijn handen trillen nog steeds zo hard dat hij amper de joint die kalmte moet brengen krijgt dichtgerold.
Polskaya heeft geleerd om zich niet meer in een domestieke ruzie te mengen. Dat ruziënde geliefden niet te vertrouwen zijn. En ook dat hij tot zijn grote verwondering in staat is tot zelfbehoud.
De joint is dichtgeraakt. Nog een pak diepvrieserwtjes tegen het kaaksgewricht, een kop ijskoude chocomelk erbij en het bed in.
Het valt niet mee om een held te willen zijn.


reacties (12)


12 reacties, »

  1.   Reactie van polter , op 23 June, 2002 @ 14:57

    Mijn Held!

  2.   Reactie van CasaSpider , op 23 June, 2002 @ 17:46

    Juni lijkt de maand van de Fight Club te zijn.
    Morgen zal uw kaak nog meer pijn doen, beterschap Polskaya!

  3.   Reactie van CasaSpider , op 23 June, 2002 @ 17:27

    Polski, even wat anders. Is het u bekend dat u vorige week op de Loglijst maar liefst 496 updates had. Nu staat u alweer op 51. Ik geef toe, het verhaal van uw heldhaftige optreden telt zeker voor tien, maar toch. Kunt u eens kijken wat dit ongehoord grote aantal updates veroorzaakt? Dank u vriendelijk.

  4.   Reactie van Polski , op 23 June, 2002 @ 18:53

    Géén idee mijn waarde, ook wanneer de cam afstaat, er geen nieuwe post gedaan is of er géén mp3′s beluisterd worden, blijft het tellertje van loglijst gaan. Ik zeg u dat ik geen scriptje heb draaien dat de loglijst wat opvoert in mijn voordeel, dus daar kunt u gerust in zijn.
    Dit is mij vroeger ook al eens gebeurd, en dat is toen spontaan weer overgegaan :)

    En die kaak, het is er al pakken beter mee. Ijs doet echt wonderen. Toch bedankt :)

  5.   Reactie van Punkey , op 24 June, 2002 @ 0:31

    Hey Polski…held!
    Klinkt me allemaal heel bekend wat je schrijft. Heb iets vergelijkbaars meegemaakt een aantal jaren geleden.
    Heb er toen ook een blauwe vuist en bebloed shirt aan over gehouden….ach ja…

    Wanneer doen we weer eens een bolleke in d’Anvers?

  6.   Reactie van Omar , op 24 June, 2002 @ 5:57

    Maand van de Fight Club. Een soortgelijk incident is mij vorige week gepasseerd en ik ben nog in dubio of ik me nu moet schamen of trots moet voelen… Hmm. Het klinkt eigenlijk wel oprecht dus… En what the heck. Polskaya is levend en wel ontsnapt aan al dit geweld!

  7.   Reactie van Nimo , op 24 June, 2002 @ 12:06

    Polski toch. Op uwen leeftijd moet ge niet meer vechten zenne!

  8.   Reactie van Roel N. , op 24 June, 2002 @ 12:41

    Volgende keer gewoon Roel en Roel roepen.

  9.   Reactie van Kristof , op 24 June, 2002 @ 21:12

    Ah. Gij waart dat manneke die mijn gezicht vertimmerd heeft. Ik weet u wonen, Polski !

    (just kidding ;)

  10.   Reactie van Tussenhaakjes , op 24 June, 2002 @ 23:10

    Blij dat u nog leeft! In Nederland helaas voorbeelden te over van het tegenovergestelde.

    Doch onthoudt: een mes is een mes en iemand die het wenst te trekken, mag wat mij betreft de gevolgen merken. En niet te zuinig.

    Een ding weet ik wel. Mocht ik u ooit nog uitnodigen om te demonstreren hoe een Nederlandse Chef kok kookt, dan houdt ik de messen angstvallig achterwege! Met lepels zult u eten. Ik denk wel drie keer na!!!

  11.   Reactie van devil , op 25 June, 2002 @ 22:16

    gedachte:ey pol…
    ga eens mee naar de aikidotraining.
    kan je de volgende keer beheerst iemand’s zin in geweld doen verdwijnen (met of zonder mes). Allez hopelijk komt er geen volgende keer.
    Toch vind ik het ok dat je tussenbeide gekomen bent… voor hetzelfde geld was het wel wat ernstiger en had je iets vreselijk vermeden. Mensen moeten zich af en toe toch eens moeien en niet apatisch en angstig toekijken als er iets gebeurd. cu

  12.   Reactie van Dr.D , op 30 June, 2002 @ 18:12

    EEN VOOR ALLEN!!!
    *staand aplaus*

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress