16 October, 2002

Triestig wintergedicht.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 1:50

De wind en het grauwe weer gaan over mijn hart,
en ergens over een dak waar ik heb bemind;
de winter wordt koud, en de struiken zijn al zwart –
over een plek waar mijn graf zal zijn gaat de wind.

Ik zou vuur maken als zij hier weer bij mij kwam
als eens in dat oud verhaal van haar en van mij;
maar nu sta ik, stil en denkende, bij het raam –
de winter wordt koud; de jaren gingen voorbij.

Adriaan Roland Holst


reacties (2)


2 reacties, »

  1.   Reactie van Nake , op 16 October, 2002 @ 17:16

    Heel mooi, ben er helemaal stil van.

  2.   Reactie van Tuuur , op 17 October, 2002 @ 2:52

    En dat terwijl het nog niet eens winter is…

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress