30 July, 2003

Wees een bloem onder de mensen.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 5:50

Promessa Organic AB is developing and offering a new method of laying the dead to rest.

Mensen gaan dood. Allang. Waar ze naartoe gaan en of ze beter af zijn en of ze ons van gene zijde kunnen volgen of niet doet er nu niet toe. Of wat denk je van dit: je leeft heel je leven en nadien laat een dood lijf achter. Heel je leven heb je de vuilzakken op tijd buiten gezet en nu moet een ander jouw rommel opkuisen.
Gelukkig hebben we in onze zoveel duizenden jaren mensheid een aantal oplossingen bedacht om weg te weten met dode lijven. Tenminste op officiële wijze. Het zijn er twee (eigenlijk drie, maar de balseming is heden ten dage een beetje uit zwang geraakt).
Stel dat ik doodga. Mijn dood lijf kan ofwel in een kist drie meter onder de grond gestopt worden (of in een moeras laten gezakt worden of op zee begraven, hetgeen allemaal op hetzelfde neerkomt), of het kan door vuur en vlam tot as worden herleid waarna het dode grijze spul door de wind wordt verwaait. Geen echt probleem tot dusver.
Mwahahahaa, dat denk je maar. Want al ben ik jullie liefste weblogger en al leef ik nog 80 jaren en meer vooraleer ik mijn kopke neerleg, feit blijft dat dat dode vege lijf van mij, net zoals dat van jullie wanneer jullie tijd gekomen is, ondertussen echt wel vol zal zitten met lood en kwik en cadmium en zink en arsenicum en nog meer vetzakkerij waar ingewikkeldere namen voor bestaan. Met ons dood wezen onder de grond te stoppen of het te verbranden zijn onze nakomelingen er dus niet vanaf, integendeel.
‘Niet echt netjes om die giftige rommel zomaar onder de grond te stoppen of op te stoken’, was wat een Zweedse biologe dacht. En dus nam zij de taak op zich om een ecologisch verantwoorde manier te vinden waarmee op een waardige manier dode mensen ‘verwerkt’ kunnen worden zonder dat al dat gif mee ‘verwerkt’ wordt. En ze heeft er een gevonden. Haar methode wordt in Zweden en Zuid-Afrika al toegepast en naar het schijnt binnenkort in Nederland ook.

The method behind ecological burial is crystal-clear, easy to grasp and accept. It is based on a new combination of tried-and-tested techniques that prepare the corpse for a natural process of decomposition. The procedure is justifiable in terms of ethical, moral, environmental and technical considerations, and does not subject the body to violent or destructive handling.

Het komt erop neer dat een afgestorvene dierbare in een bad vloeibaar stikstof word afgekoeld tot de betreurde er een stevig frisse lichaamstemperatuur van om en bij de – 196 graden Celsius aan overhoudt, waarna de tafel waarop de ijsklomp ligt met subsonische trillingen begint te vibreren zodat de geliefde bevrorene tot stof en gruizels wordt herleid. Dan wordt de boel door middel van vernuftige systemen ontdaan van al wat er volgens mama natuur niet in thuishoort, zodat er niets dan 100% natuurlijk residu overblijft. Als pasgeboren, zeg maar. Dat gedoe wordt dan zoals koffie ‘gevriesdroogd’, zodat er uiteindelijk een 10 tot 20 kilo organisch poeder van overblijft dat naar het schijnt tot in de eeuwigheid goed blijft. Zolang er maar geen vocht bij kan.

The organic powder, which is hygienic and odorless, does not decompose when kept dry

Wat er met de organische poedervormige resten van de verscheidene nadien zoal aan te vangen valt, hangt van de wetgeving van uw land af. In Zweden en Zuid-Afrika kan de nu ecologisch verantwoorde dode begraven worden in een mandje op ongeveer veertig centimeter diepte, zodat de bacteriëen hun werk kunnen doen om het milievriendelijke poeder mèt het mandje in nog geen zes maanden tijd tot fantastische compost te kunnen omwerken. En wanneer u er dan nog een rozenstruikje op plant, kan u er zeker van zijn dat het de teergeliefde afgestorvene is die er met zijn weldadige organisiteit voor gezorgd heeft dat uw rozen de mooiste van heel het kerkhof zijn.

In conjunction with the burial and in accordance with the wishes of the deceased or next of kin, a bush or tree can be planted above the coffin. The compost formed can then be taken up by the plant, which can instill greater insight in and respect for the ecological cycle, of which every living thing is a part. The plant stands as a symbol of the person, and we understand where the body went.

Ik persoonlijk zie dat best wel zitten, ik heb altijd al iets van een plant gehad :D

Promessa, Ecological burail


reacties (4)


4 reacties, »

  1.   Reactie van Chipo , op 30 July, 2003 @ 8:19

    Op jou zetten we een wietplantage ;-)

  2.   Reactie van Terrebel , op 30 July, 2003 @ 10:21

    In een aantal boeken van Orson Scott Gard wordt gerept van een volkje dat bij overlijden overgaat naar de volgende
    levensvorm: een boom.
    Hier is een cultus rond ontstaan.
    Zou ook wat voor de mensheid zijn:
    een fijne nieuwe cultus…

  3.   Reactie van Polski , op 30 July, 2003 @ 19:52

    Hah Terrebel, ik kende die boeken, en die zijn heel goed. ‘k Was alleen de naam van de schrijver vergeten, en da’s best frustrerend. Mercie om mij die naam weer aan de hand te doen! :)

  4.   Reactie van karin , op 30 July, 2003 @ 19:58

    Man, kweet dat t erbij hoort maar toch vind ik t n beladen onderwerp. Ach ja, je moet t ergens over hebben, toch?

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress