De wereldbekeraffiches tot 1950.

Straks om elf uur spelen de Rode Duivels tegen gastland Japan. Ik ken er geen bal van af, ik zou geen pronostiekske durven geven, (Japan-België 1-0) maar volgens mij gaan die Japanners winnen. Geen simpele jongens, die Japanners. Nog nooit door een vreemde mogendheid op hun eigen grondgebied verslagen, ongelooflijk eergevoel, doorbijterkes. En aangezien voetbal oorlog is, dragen die gasten van de Japanse ploeg een ongeloolijke verantwoordelijkheid op hun schouders. Japan wint omdat ze moeten tegenover hun volk. De Japanse spelers kunnnen het niet maken om tijdens hun eerste match, in hun eigen land, voor de ogen van de wereld, op hun donder te krijgen van België dat er nog niet eens zo goed schijnt voor te staan. De afgang, de vernedering, daar zijn die Japanners nogal gevoelig voor. En de dood maakt hen niet bang – geen groter eer dan te sterven voor hun vaderland! Nu maar hopen dat de Japanners niet spelen met harakiri-aanvallers. (hehe, hier op de job ben ik de enigste die voorspelt dat de Japanners winnen, er wordt hier schande gesproken over mijn gebrek aan vaderlandsliefde)
En anders hara-kiri!

UPDATE: 12.11 uur, en ze worden hier op den buro zot – Wilmots heeft een van de mooiste goals van dit WK gescoord zeggen ze Daar gaat mijn pronostik
Damn! Terwijl ik dit typ werd het één één (12.13)! Rappe Japanners! Ik blijf erbij, die gasten gaan winnen van ons!

UPDATE: 12.22 uur, 2 – 1 voor de mannen uit het land van de rijzende zon! Ze worden hier weer zot op den buro, maar de vrolijkheid blijft achterwege deze keer.

UPDATE: 12.27 uur, 2 – 2 *oef* Ik betrap me toch op enige betrokkenheid, alhoewel foebal me anders geen bal zegt Misschien omdat het de duiveltjes zijn die spelen? Nog een kwartier te gaan.

UPDATE: 12.45 uur, eindstand Japan – België: 2 – 2

Doorweekt ben ik thuisgekomen. Balkonnetje zitten zit er niet echt in…
Over muggendingen – ik heb me eens laten wijsmaken dat een takje munt in een glaasje naast je bed de muggen ook weghoudt…iemand enig idee? Want munt heb ik genog op het balkon staan. Zelfs de poes blijft daar af

Wat een klotenacht.
Zwetend in het veel te warme bed en half opgegeten door de muggen heb ik liggen woelen en draaien totdat het buiten licht werd. Daarna toch nog op één of andere manier in slaap gesukkelt, tot om twintig over zeven de wekker afliep. Volgens mij was ik veel beter achter mijn schermpje blijven zitten ipv naar bed te gaan.
Maar wacht tot strax! Na de job langs de videotheek, en dan ruil ik mijn fiets in voor mijn balkon, mijn balkon voor de televisiezetel en dan de televisiezetel voor mijn bed. Deze avond is van mij en van mij alleen
(en zien dat ik anti-muggentabletjes vind ergens)

Vanavond heb ik 1000letters nog eens aangepakt. Ik heb er een archiefje ingestopt, en elke 1000letters is op zich apart te permalinken nu. Verder zitten er in de rechterbalk van deze log nu twee scriptjes waarvan er eentje de laatste toevoeging toont en het andere een willekeurige uit de reeds bestaande lijst. Laatste aanpassing die ik gedaan heb was 150 karakters toevoegen aan het tellerscript dat bijhoudt hoeveel karakters ik typ, want wat bleek? Ik speelde vals. In die duizend letters telde ik mijn spaties mee…en da is cheaten he

Het zat eraan te komen!! Het zat eraan te komen!
Huil webloggers, huil, want één van de Groten is heengegaan. LTP hangt zijn weblog aan de muur.
De jonkies kennen hem misschien zo niet, maar voor de webloggers van de iets oudere garde is Ludo een monument. Velen zullen hem missen, velen zullen hem herdenken als de man die links logde nog voor het hier als zodanig werd uitgevonden. De enigste BE/NL weblogger die over de miljoen hits is gegaan.
Le Temps Perdu – uw heengaan wordt als schrijndend ervaren.
Eén minuut stilte in weblogland aub….

Elvis has left the building.

Nou het is me een nachtje wel geweest. Weeral een gat in de dag geknalt. Veel te veel dingen zijn er gebeurt maar helaas ben ik net niet dronken genoeg om jullie de details te vertellen
Laat me volstaan met het erop te houden dat een diepe blik in mijn eigenste wezen een paar troebele plekken wist te ontwaren. Die plekken zijn dan zo goed als maar kan op een bierkaartje in kaart gebracht, en binnenkort wordt er een commissie samengesteld om uit te vissen wat er moet mee aangevangen worden. Komt tijd, komt raad.
Nog even een laatste safke opsteken bij de zoete en toch indringende klanken van het onvolprezen en zo vaak door jan en alleman gecoverde Ave Maria, en dan zoek ik dat goeie ouwe bed maar eens op. De klanken van de muziek waaien door mijn open balkondeuren de straat op. Snel stiller zetten vooraleer ik die gendarm van een wijf van boven mij wakker maak. Het is toch godgeklaagd begot….