Dat was het dan, 32 geworden en begonnen aan het 33ste jaar hier op deze aardkloot. Stillekesaan begin ik een stevig wereldbeeld te krijgen
‘t Was een goeie verjaardag. Al de mensen die ik echt wel graag zie waren er, en ik heb me beter geamuseerd dan in de voorbije paar maanden, denk ik. Het is allemaal vrij low profile gehouden, de manier waarop ik het het liefste heb. Geen gedoe, geen gekrijs om twaalf uur, geen dj die afkomt met Walter Capiau’s ‘Happy Birthday’, geen makkers die de rest van het cafe persee willen laten weten dat er een jarige in hun midden is.
En ik heb een hoop geleerd. Over vriendschap, rijkdom en opoffering. Over appreciatie en respect, over principes en ware kameraadschap. Over wie je bent, wat je zou willen zijn en de discrepantie daartussen. Over wat je over jezelf uitroept en over wat je gewoon overkomt.
Ik heb een gevoel dat dit mijn jaar wordt. Het jaar waarin ik tweeëndertig werd. Het jaar waarin alles in zijn plooi valt, het jaar waaraan ik zal terugdenken wanneer ik op mijn sterfbed lig.
Ik ben blij dat ik leef

Om half één vanmiddag begin ik aan mijn drieëndertigste jaar. Hoogstwaarschijnlijk ga ik dat vreugdevolle moment nog in half comateuze toestand doorbrengen. Wil er iemand me wakker mailen voordat ik heel deze hoogzomerdag door heirkracht geveld in mijn bed ga moeten doorbrengen alsjeblief? *grijns* thx
Nog ff voor ik ga neerstorten: een gelukkige verjaardag toegewenst aan Mirjam! Ze had geen betere dag kunnen uitkiezen

De laatste minuutjes tikken weg en mijn ijzeren ros staat al vol ongeduld zijn hoeven te schrapen hier voor de deur. De zon is verdwenen. Zware wolken pakken zich samen en rijzen kilometers de hoogte in. Op sommige plekken is de hemel donkergrijs met witte schuimkoppen erin. De temperatuur is met tien graden gedaald en de wind wakkert aan.
Zou ik tijdig en droog thuis geraken? Of zal ik mij laten overvallen door donderkoppen en plensbuien? Hahaa, niks zo spannend als een vakantie! (en die gaat…..nu in!)

Buiten bombardeert een witgloeiende zon het landschap, en alhoewel het nog maar kwart na elf is ligt de horizon in de hitte al te trillen als een espenblad. Hoge vage wolken versluieren de blauwe hemel als was het een olievlek op de zeeoppervlakte. De lucht is zwaar en dik als stroop. Ademen gaat moeizaam, en bewegen is haast uitgesloten. Volgens mij krijgen we straks een knaller van een onweer

Veel te warm om te slapen. In het midden van de nacht op zoek naar een verlengsnoer voor de ventilator. Struikelen over de kat die (weeral) denkt dat hij eten gaat krijgen.

Subiet gedaan met werken, en dan stap ik mijn fiets op om me door deze loden hitte naar huis te peddelen. Morgen nog van dat! En morgen is het mijn laatste werkdag voor deze week. Woensdag ben ik jarig, en het is me gelukt om woensdag donderdag en vrijdag vrijaf te krijgen. Mijn eerste vakantiedagen in zes maanden. En met het weekende erbij maakt dat vijf dagen!
Ik ga ongelooflijk chillen in die periode

Zo wordt de ochtendfile er natuurlijk een pak aangenamer op: