Sommige Franse websites lijden aan een gebrek aan leuke games om de ‘kids’ onder u bezig te houden op het werk, maar dat wordt snel gecompenseerd door jat- en plakwerk.
Eerlijk duurt het langst, zei mijn moeder altijd, en de Fransen zijn betrapt door CleverMedia, één van de bestolenen:

“It has come to our attention that a small network of sites in France is the home to hundreds of stolen Flash and Shockwave games.
These games were stolen from sites like http://flasharcade.com, http://shockwave.com, and many others. These french sites are displaying the games without any permission, and against international copyright law. In most cases, they even take credit for the design of the games!”

Na het niet onverwachtte faillissement van mijn vorige werkgever heb ik van hem nog een hoop achterstallig loon en andere centjes tegoed. Die kerel laat niets meer van zich horen natuurlijk en lijkt met de noorderzon vertrokken te zijn. En zo ook mijn geld.
Gelukkig zijn we hier in België voorzien van een soort Sociale Kas (het sluitingsfonds), dat:
…tot opdracht heeft aan de belanghebbende werknemers de sluitingsvergoedingen uit te betalen wanneer de werkgever nalaat zulks te doen binnen de voorgeschreven termijn
En vandaag krijg ik dus een mailtje van de juridische dienst van de vakbond waarin ze me vertellen dat mijn schuldvordering ontvankelijk is verklaard. Voor een mooie som. Ze weten van aanpakken daar op de vakbond!
Het kan nog een jaar tot anderhalf jaar duren voor het juridisch geharrewar rond dat hele faillissement is opgelost, maar dan wordt er uitbetaald.
En dan ga ik eens heel ver op vakantie

Het einde is nabij!
Nog een week of twee, en ik zal daar niet rouwig om zijn

Niets is erger om weer in je werk-bioritme te geraken dan dat te moeten doen nadat je het vakantie-bioritme gewoon bent geraakt (en dàt duurt maar een halve dag, neem dat van me aan).

Grappig: hier had ik het eergisteren met een vriendin nog over

Using either hand, make a “V” with your first and second finger and spread the inside of your labia minora. (the INNER lips) Beginners may want to try using the fingers from both hands for better control.

En ziehier, de situatie, in de derde persoon verteld om afstand te scheppen: het bezopen ruziënd koppel aan de overkant van de straat waarvan de vrouw door de man kletsen krijgt en die ondertussen op de grond ligt terwijl hij brullend over haar heen gebogen staat aan de ene kant, en onze onverschrokken held Polskaya die dit opmerkt nadat hij uit het cafe komt gestrompeld en met zijn even bezopen kop de held gaat proberen uithangen aan de andere kant. Het volledig verslag gaan we u hier onthouden wegens te vol met cliché’s en stoere ventenpraat en geduw en getrek en en geklop enzo waarin gauw bleek dat dit zou uitdraaien op een heus dronkemansgevecht, dus we houden het bij een beschrijving van de beslissende fase: er werd door de mannelijke helft van het ruziënd koppel een mes getrokken.
Het was een typisch haantjesgedrag tot dusver maar toen Polskaya het mes zag blikkeren ging de wereld over in een geblurde freeze-frame. Geen messen voor Polskaya. Veel te gevaarlijk. Dat hoor je overal.
Toen is er vanalles gebeurd, want dat moest wel even.
Uiteindelijk, na wat leek op een eindeloosheid maar wat niet meer dan nog geen minuut kan geweest zijn trok de mist op en werd alles weer een beetje duidelijk. Het mes was weg was nergens meer te zien, en Polskaya had zijn vuisten pijn gedaan op de kop en de ribbenkast van zijn tegenstander die op die moment aan de voet van een boom lag en zich met zijn armen afweerde. Polskaya probeerde verstomd en hijgend te begrijpen wat er nu eigenlijk allemaal gebeurd was. En toen kreeg Polskaya klop van het meisje dat hij even daarvoor zo dapper wou verdedigen. Op zijn achterhoofd en tussen zijn schouderbladen en in zijn nek. Ze stampte tegen zijn benen en gilde alsof ze zelf klop kreeg. Haar gaf hij geen mep – dat zou ook niet meer gelukt zijn wegens de rubberen knieën en de aanblik die de jongen gaf op de grond. Overal bloed op zijn gelaat en in zijn haar en over zijn ogen.
Polskaya vluchtte. Hij vluchtte al rennend en in paniek naar zijn huis een beetje verder in de straat alwaar hij rillend als een rietje zit te wachten op het geluid van naderende sirenes. Polskaya weet dus ook niet hoe hard hij die jongen neergemept heeft. Polskaya heeft zelfs nog nooit iemand neergemept.
De sirenes blijven uit, en na een vlugge blik vanop het balkon schijnt het trottoir verderop leeg te zijn. Vermoedt wordt dat het meisje haar neergeklopte vriendje waar ze luttele minuten daarvoor nog klop van kreeg liefdevol van straat heeft opgeraapt en naar huis heeft gebracht.
Polskaya’s kaak doet pijn. Zijn handen trillen nog steeds zo hard dat hij amper de joint die kalmte moet brengen krijgt dichtgerold.
Polskaya heeft geleerd om zich niet meer in een domestieke ruzie te mengen. Dat ruziënde geliefden niet te vertrouwen zijn. En ook dat hij tot zijn grote verwondering in staat is tot zelfbehoud.
De joint is dichtgeraakt. Nog een pak diepvrieserwtjes tegen het kaaksgewricht, een kop ijskoude chocomelk erbij en het bed in.
Het valt niet mee om een held te willen zijn.

Sinds heel kort heb ik kabeltelevisie en ik heb al als een zombie in de zetel liggen zappen tot een stuk in de nacht. Da’s geen goeie zaak. Meer dan dertig kanalen met niets dan onzin en toch niet vanachter dat die TV geraken. Zap! Zap! Zap! Reclame voor luiers of maandverband of wonderbaarlijke wasmiddelen, documentaires waarin je een leeuwin een gazelle de nek ziet breken, explosies en machinegeweergeratel, gespierde helden en lelijke slechteriken. Zap! Zap! Zap! Nieuws en duidingsmagazines waarin haarfijn uit de doeken wordt gedaan hoe de plaatselijke pastoor zijn gezin uitbeende maar waarin geen moeite gedaan wordt om ook maar iets dieper in te gaan op oorlog en wereldpolitiek dan een paar shots van vurende militairen en jankende vluchtelingen en dikke vette papzakken die zitten te vergaderen. Zap! Zap! Zap! Nog steeds dezelfde shit dan toen ik vroeger een kabelaansluiting had. En toch blijven zappen, tot heel laat in de nacht. En dan kom je videoclips als deze tegen.
Neer met die zapkast!