31 March, 2003

Classical One

Te vinden onder: Uncategorized — @ 20:34

Ik durf er voor wedden dat sommigen van mijn bezoekertjes niet eens geboren waren toen dit spel uitkwam (1977-1980)


reacties (7)


30 March, 2003

Avondshot

Te vinden onder: Uncategorized — @ 18:37

Langs de kaaien

reageer als eerste op deze post (0)


Visioen.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 6:12

Mars!Tot mij kwam Mars, hij die heerst over oorlogen, zette zijn Romeins helmpje recht en zei: ‘Polski, ik heb je nodig.’
Ik was net mijn joint aan het dichtlikken en bevroor die ogenblik in die moment. Ik knipperde even met mijn ogen en ging daarna schijnbaar onverstoord weer verder met de afwerking van mijn genotssigaret. Vanbinnen was ik razend zenuwachtig. Ik bedoel, je hebt niet elke dag een godheid aan je deur. Vanbuiten was ik nochtans de kalmte zelve, en beheerst tikte ik m’n joint aan op mijn duimnagel. Mars zweeg en wachtte tot ik een vlam in de kachelbuis had gejaagd om daarna zijn keel te schrapen. Ik tuurde mysterieus doorheen de wolk rook die ik uitblies over Mars’ rechterschouder alvorens mijn blik in de zijne te haken.
‘Wat wil je, Mars?’
‘Luister, Polski’, antwoorde hij, ‘de oorlog is mijn specialiteit, maar de heer Dood en ik moeten in het vervolg van de magic mushrooms afblijven vooraleer we nog eens een projectje op poten zetten. Mijn laatste krijgsarrangement begint een beetje psychedelische vormen aan te nemen en er is niemand meer die er iets aan kan helpen behalve jij. Deze laatste ontketening van surrealistische gebeurtenissen is een rechtstreeks gevolg van onze indertijd benevelde geest en is ondertussen een eigen en even beneveld bestaan gaan leiden. Het loopt uit de hand en zelfs ik, die aanbeden wordt met vers bloed en dampende ingewanden, heb op de gebeurtenissen geen vat meer en kan aan deze slechte trip geen einde maken. En de heer Dood al helemaal niet gezien aangezien die sukkelaar zich door onze stommiteit nu van zoveel werk verzekerd ziet dat hij er al twee maagzweren aan overgehouden heeft en nog steeds klopt hij meer overuren dan Onze Baas kan goedkeuren.’
Ik trok aan mijn kachelpijp, inhaleerde de kruidige rook en kneep mijn ogen tot spleetjes.
‘En wat kan ik als nietsvoorstellende betweterige werkloze nachtbraker dan wel betekenen in deze inderdaad naar krankzinnig surrealisme neigende oorlog? Ik bedoel, dit is jouw en meneer Doods slechte trip. En psychedelisch kun je het inderdaad wel noemen allemaal. Dit is een van de meest nutteloze oorlogen die er ooit gevoerd werden en dan nog door een Natie die voor al die idealen staat die ze nu zelf met bloed besmeurt. Wat voor paddestoelen waren dat eigenlijk waar jullie van gesmuld hebben?’
‘Jupiteriaanse’, kreunde Mars, ‘en dan nog op onze nuchtere maag’. Ik trok een wenkbrauw op en floot zachtjes terwijl ik hem de joint aanreikte. Mars hield zijn handen werend voor zich uit en zei: ‘merciekes Polski, maar ik moet subiet nog voor de grote Baas verschijnen en dan kan ik beter nuchter zijn.’ Ik knikte en lurkte zenuwachtig van mijn verheven sigaret. Nog even en dan zou ik een missie krijgen van één van sinds ‘s mensens heugenis langst bestaande godheden. Een job die hem uit de shit moet helpen. Ik dacht al aan de filmrechten.
‘Nu wat jou hulp betreft’, aarzelde Mars. Ik legde de joint in de asbak en keek hem aan. Mars hief één van zijn glanzende gepantserde borstplaten op en haalde vanuit een rafelig gat in zijn lijf een groezelig opgevouwen papier tevoorschijn dat hij me toestak. ‘Hierop staan je instructies’, zei hij. ‘Hierop staat jouw aandeel in de redding van de mensheid.’ Hij zweeg en keek naar de grond.
Traag vouwde ik het stukje papier open, en daar stonden in krullende pennestreken een aantal lijnen neergeschreven en helemaal onderaan stond iets wat op een plattegrondje leek. Mars zette nogmaals zijn helmpje recht en keek me nu streng aan. ‘Polski, je weet nu wat je te doen staat. Vergeet have en goed, want de mensheid heeft jou nodig.’ Hij stond recht en sjorde aan zijn wapengordel zodat hij niet zou struikelen over zijn korte zwaardje. Hij ging de deur uit en ik zag hem nooit weer.
Nu wat de redding van de mensheid betreft en mijn aandeel erin: ik denk dat jullie moeten berusten in het ergste. Want hoe waanzinnig en irreëel deze oorlog ook is, mijn onnozele en naïeve zwarte kater heeft het heel onschuldig gepresteerd om met zijn ronkende zware lijf een halve fles slechte rode wijn omver te stoten, en ondanks mijn haastig toeschieten en mijn geduldig doch dringend deppen met een keukenhanddoek heb ik niet kunnen verhinderen dat de inktlijnen op het groezelige stukje papier zich tot paarse vlekken hebben ontwikkeld die, alhoewel ze bijzonder psychedelisch van vorm zijn, nu helaas niets van enige mensheidreddende waarde meer voorstellen. Ik ben bang dat ik Mars ferm in de kou heb laten staan, om over ons maar te zwijgen.
Ik heb er wel spijt van. Ook van die film die er nu niet gaat komen.


reacties (2)


29 March, 2003

Het wordt eentonig.

Te vinden onder: Uncategorized — @ 6:57

Weer een nacht waarin ik me te buiten heb laten gaan aan ééntonig gebral, het tongkussen van de verkeerde vrouwen en het omhooghouden van de meest fantastische leugens. Het is verbazend hoezeer en hoe vlug het mogelijk is om af te glijden naar de nachtkant van het bestaan wanneer er geen reden meer tot vroeg opstaan is. Dit zijn de tijden waarin een mens teruggeworpen wordt op zijn eigen gevoel voor wat nog kan en wat eigenlijk niemeer kan.
Ondertussen snerpt een vioolversie van Bachs Chaconne me via de koptelefoon door mijn kop. (Kwestie van de elitair uit te hangen en mijn buurvrouw op dit vroege uur deze grandioze muziek te ontzeggen.) Lievelingsmuziek op dit onzalig uur. Je zou hier eens moeten zitten met open balkondeuren. Je ruikt de lucht die zo zwanger is van regen en vol van belofte, poesje spint op mijn schoot, en ik moet me van baas noch wet iets aantrekken.
Ik geef mezelve nog een week. Voor het echte leven weer begint wil ik nog eens te weten hoe het is maar niet zou mogen. Gelijk vroeger, naar niks en niemand zien. Daarna, dan en alleen daarna word ik weer braaf.
Miljaar, waar is mijn bed naartoe?!


reacties (15)


28 March, 2003

Damn, het wordt alweer licht!

Te vinden onder: Uncategorized — @ 6:39

Ik ga *plonzen*

reactie (1)


Poesje waakt over de nacht

Te vinden onder: Uncategorized — @ 5:19

reactie (1)


27 March, 2003

Aaah! Die bevrediging!

Te vinden onder: Uncategorized — @ 4:46

Al een week of twee ben ik aan het kloten met allerlei flarden code en duistere manuals en veel gevloek en getier om via een mms’je dat verstuurd wordt van mijn onovertroffen Nokia 7650 het verstuurde beeldje met bijbehorende tekst op een serieuze manier op dit blog te laten verschijnen. Na veel vijven en zessen heb ik eindelijk resultaat, en daar ben ik razend blij om. De volgende twee dagen ga ik spenderen aan het op mijn gemak herbekijken, opkuisen en herschrijven van heel de rotzooi, zodat ik in de toekomst op een degelijke manier van eenders waar en eenders wanneer kan bloggen met beeldmateriaal erbij zolang er maar coverage is.
Woehoe! Revolutie! Mobloggen! Power to the People!


reacties (7)


Ouder »

Powered by WordPress