Niets zo goed om de maandagvoormiddag door te geraken dan een weekje vakantie aan te vragen voor midden juni, en dat nog krijgen ook. In mijn hoofd is het nu al volop zomer

De Amerikaanse soldaten hebben het ferm naar hun goesting daar in de woestijn: hieronder een foto van het 211ste regiment kannonnenvlees dat zich tijdens een barbeque vrolijk overgeeft aan een polonaise. Volgens de bevelvoerder begon de kuskesdans te vervelen en is er voor de stoelendans helaas niet genoeg materiaal voorzien. Maar dat het moreel van de manschappen op peil blijft valt niet te betwijfelen. ‘Ze zijn er klaar voor’, aldus dezelfde bevelvoerder. ‘Laat carnaval maar komen’

Een resolutie voorstellen met de woorden: ‘…die oorlog komt er, dat hebben wij allang beslist. We geven jullie met deze resolutie alleen nog één kans te bewijzen wat de VN waard is en jullie achter ons te scharen. Doen jullie dat niet, dan is heel die veiligheidsraad een scherts, dan zijn jullie lafaards en dan gaan wij solo met Engeland…’ komt eigenlijk neer op: ‘….wij vinden dat wij geen kloten te maken hebben met de beslissingen van de VN en de veto’s die tegen ons idee om oorlogje te spelen worden uitgesproken. Wij doen onze eigen zin, en hebben allang besloten dat de VN voor ons part kan oprotten…’
Hiermee hebben de Amerikanen duidelijk en ondubbelzinnig aangetoond wat de VN in hùn ogen waard is.
O die Amerikaanse machtshebbers! Die arrogantie, die valse verontwaardiging, dat kromme rechtvaardigheidsgevoel, de hypocrisie, de leugens, de bewuste blindheid, de vastberadenheid en hun bereidheid heel de boel op te blazen en hun weigering om te luisteren naar de rest van de wereld, hun machtsgeilheid en hun superpowers, hun lange-afstandskernraketten die niemand anders mag bezitten, hun gemanipuleer en zelfuitgeroepen elitestatus.
Wanneer men mij zou vragen waar zich het ‘ware evil’ van deze wereld bevindt, ik wijs direct naar het westen, naar het land van the free, naar de uitvinders van de dream, naar de mensen die een oorlog willen omdat ze met hun wagen persee 20 liters per honderd kilometer willen blijven verstoken omdat ze dat hun ‘vrijheid’ vinden.
Arm Amerika.
Arme wereld.

Den Izzy heeft zijn slaapmatje opgerold en is vertrokken, de Jaak heeft de terugtocht naar Limburg aangevangen en ik zit hier nu wat voor het raam naar de regen te kijken, sigaretten te roken en op alle gemak uit te kateren.
Het was weeral goed.