Ja, dat heb ik geweten. Ook al omdat de witte wijn van de Linde gekend is om zijn dodelijkheid wanneer hij als frisdrank wordt gedronken op een zonovergoten terras. Na 28 uur op te zijn geweest in functie van het kader van het plan van het idee dat uitging van de behoefte om mijn bioritme weer op punt te stellen, en na een overdaad aan ijsgekoelde witte wijn die ik had gedronken als ware het frisdrank, raakte ik totaal het noorden kwijt. Toen ik dan vanochtend met een kater – euh twee – wakker werd (dus het plan op zich heeft gewerkt), had ik blijkbaar overal de lichten laten branden en vond ik een pak sigaretten tussen de zetelkussens dat niet van mij was. Ik mankeer een stuk tijd dat zich uitstrekt ergens van op het terrasje gisterenavond tot wanneer ik vanmorgen opstond.
En je had die blik op de snuit van Sneeuwbal moeten zien. Ik zou graag weten wat hij weet. Of misschien liever niet. Amai.

Ik ga ff crashe

Ochtend.

Vermits mijn bioritme niet naar de maan is maar daar allang voorbij, leef ik in negatieve zin de laatste weken. Daarmee bedoel ik dat ik ‘s nachts wakker ben en in de dag slaap. Dat dit niet al te benijdenswaardig is hoeft geen betoog. Zeker niet met dit weer.
Maar nu heb ik een drastisch plan ontwikkelt om de boel weer in evenwicht te brengen.
Ik ga gewoon wakker blijven. Nog even en de deftige mensen staan op om te gaan werken en tegen dat de tijd gekomen is waarop alle deftige mensen weer gaan slapen, zal ik er genoeg wakkere uren op hebben zitten om rond die tijd als een verlangend lammetje mijn stal op te zoeken zodat ik de dag erna, donderdag dus, rond een uur of tien ‘s ochtends fris en vrolijk en fluitend en levensvrolijk uit mijn bed kan springen. En nu ga ik koffie zetten.

Nachtelijke beloftes gedaan in de kroeg tellen niet. Ze duren niet langer dan de kleine uurtjes waarin ze gemaakt werden en ze hebben niet meer om het lijf dan wat er allemaal in de drinkbeker zat. Ze worden gedaan om de meest idiote redenen en vooral omdat iedereen zat is. Ze hebben geen bestaansrecht en vervormen het nuchtere leven.
Daarom wil ik geen lief meer in de kroeg tegenkomen. Mijn volgende lief kom ik tegen in de bibliotheek. En daar zal ik haar gevangen houden.

Dit zijn de ochtenden die ik graag beleef. De belofte van een schitterende dag dient zich aan terwijl de herinnering van een spetterende nacht nog maar half verteerd is. En ondertussen is het licht en geniet ik van deze eerste dag van het jaar waarop ik op dit uur met niets anders dan een boxer aan op m’n balkonnetje een sigaret kan staan roken zonder het koud te hebben. Deze week komt de zomer eraan. Ik ruik het in de lucht. Ik heb mijn zwembandjes al klaarliggen. Nu nog op tijd op staan.

Wanneer u spinnen liever buitenshuis hebt, dan moet u zeker niet klikken op volgende link:

http://pub169.ezboard.com/…/topicID=532.topic&start=1&stop=20