Je moet maar politieker zijn in deze tijden waarin er vanalles gebeurt waar je maar mee zult opgescheept zitten en waaraan je niets kan verhelpen omdat je geen dossierkennis hebt of omdat je het niet kan uitleggen of omdat je er gewoon niets vanaf weet en dat niet wil laten blijken of juist wel en dat niet wil geweten hebben enzovoort enzoverder enzo-tot-in-der-treure-toe.
Geen enkel gezond mens die binnenkort naar de stembus moet heeft in dit ‘dappere’ landje een idee op wie te stemmen. Diegene die er wel een idee van hebben zijn politieke die hards die zullen blijven stemmen op de partij die de burgemeester heeft geleverd die hen een vergunning heeft gegeven om hun duivenkot op een uithoek van hun erf te mogen neerzetten, of het zijn nog lageren van geest die uit malaise een ‘ontevredenheidsstem’ uitbrengen op het Vuil Blok, of het zijn gewoon idealisten die denken dat het tij toch eens zal moeten keren. Ga daarmee ten strijde.
Niettemin, zij weten tenminste op wie te stemmen. Ik integendeel heb er geen idee van. Niemand van al die partijen die iets in de pap te brokken hebben wil ik mijn vertrouwen schenken, want allemaal, en ik zeg allemaal hebben ze boter op hun fotogeniek kopke. En allemaal behandelen ze ons nu als snotneuzen met beloften die niet langer leven dan het papier waarop ze gedrukt staan. Alsof we kinderen zijn die ze meelokken met een lolly.
Geef toe, beste politiekers, het loopt allemaal een beetje in de soep, niewaar? Het is allemaal een beetje aan het afbrokkelen, is het niet? Zelfs die jonge snotneus-politiekers die ze ocharme nu ook al op tv opvoeren doen niets anders dan bewijzen dat ze het gebeuzel al goed genoeg kennen om vanalles te zeggen zonder tot een punt te komen.
En hoe, beste politiekers, zijt ge van plan het volk terug te winnen? Door het nog meer te beledigen gelijk in Antwerpen? Door het nog meer uit zijn slaap te houden gelijk in sommige gemeentes rond Brussel? Door hen aan de voordeur nieuwe politiek te verkopen en aan de achterdeur de oude te blijven bedrijven? Door hen vanalles te beloven en dan halverwege uw ambtstermijn van partij te veranderen? Door hen vanuit die nieuwe partij nog meer te beloven en dan ontslag te nemen? Door tegen beter weten in oude waarden te blijven aanhangen die uw oude soort beter dienen dan het volk? Door uw achterban te blijven behandelen als die idioten wiens stem u eens in de zoveel tijd nodig hebt maar die u voor de rest weinig of niets kunnen schelen? Door populaire maatregelen te nemen die eigenlijk niets of niemand ten goede komen, integendeel, buiten uw eigen kortstondige moment van roem voor u afglijdt in wéér een schandaal?
Hieronder hebt u een reactiescriptje vrienden politiekers, laat van u horen.

…’Jullie bestaan niet, en ik slaap. Ik droom jullie en jullie zijn aanwezig hier in mijn wereld omdat ik jullie verzin/verzonnen heb. Ieder van jullie heeft geen eigen leven al meent hij/zij van wel en meent hij/zij dat te kunnen staven aan de hand van allerlei herinneringen die met mij geen uitstaans hebben; ik zeg jullie dat ik jullie droom met al jullie herinneringen erbij, opdat ik in mijn droom mensen kan ontmoeten met een geschiedenis zodat zij op die manier mensen kunnen zijn waarmee ik kan praten van mens tot mens.
Ik zie jullie fronsen, maar probeer mij van mijn ongelijk te overtuigen en bewijs me dat ik geen konijn ben dat nu slaapt en heel dit boeltje zomaar per ongeluk bij elkaar droomt vooraleer wakker te worden om op zoek te gaan naar lekker fris groen gras, maar een mens die ergens tijdens de filosofieles niet goed heeft opgelet en nu zijn breintje aan het oververhitten is. Het zal u frustreren mijn waarde, dat ge zult ondervinden hierin te falen. En nu ga ik nog wat op mijn carotte kauwen.’

Buiten koeren twee duiven. Zij zijn verliefd. Zij hebben samen een nest gebouwd in de boom een beetje verder. En heel de wereld mag het horen.

Terwijl ik vanalles zie en ondervind vraag ik me af: …wat hebt ù nodig om wakker te worden?