Volgens Herman Brusselmans is liefde een ongelooflijk banaal iets omdat het slechts bestaat bij gratie van toeval en dan nog moet zien te overleven tussen verschillende ego’s.
Als je het zo bekijkt is heel het menselijke gedoe een ongelooflijk banaal iets – hoe het zich wriemelend afspeelt in het stof en het vuil van zijn eigen geschiedenis, zo hoogmoedig en laf, zo vol van zichzelf en wars van enige betekenis.

Wanneer zelfs mijn moeder mij belt om te vragen of er iets is omdat ik al meer dan een week niks gepost heb, wordt het inderdaad tijd om weer eens een efforke te doen
Waar ik gezeten heb? Wel eerst ff uitzieken, daarna een voodoo-priesteres opgezocht om mijn pc weer aan de praat te krijgen, en nadat ook zij forfait moest geven heb ik mijn bankrekening geplunderd en mij een volledig nieuwe zoembak aangeschaft. En nadien heb ik me onledig gehouden met geweld en lawaai en heb ik de singleplayer van het fantastische spel Call of Duty uitgespeeld. Mohaa? Wat was dat ook alweer?

<telegramstijl> Snel voor hij weer crasht stop tovenaar ‘I’ kan niet op tegen kapotte harde schijf stop soms doet-ie het twee uur soms drie minuten stop dit gaat weer geld kosten stop gelieve euro’s te storten op mijn rekeningnummer dat per email te bevragen is stop fucking ijzerwinkel stop</telegramstijl>

Hulde aan tovenaar I. om dit bonkig stuk ellende weer draaiende te krijgen. Wat een gedoe toch om die éenen en nullen weer allemaal op het juiste rijtje te krijgen. zoemzoem

-’Maar schatje, de Mike en den Erik en de Frans en de Johan en de rest van de voetbalclub?’
-’Ha ja liefste, ‘t is toch Open Source!’

Hou hem ver weg van politiek, want het gaat hem niet af.
- of van den alcool, of van de shit, of van de vrouwen, of van de bazen, of van de mensen, of van de wereld

Mensen zijn misschien van tijd tot tijd ongelooflijk ‘dom’, maar ze weten het verdomd goed genoeg wanneer je hen een rad voor de ogen probeert te draaien (alhoewel sommigen echt wel wat hulp kunnen gebruiken). En met al die raddraaierijen die tegenwoordig van links en rechts op ons afkomen kan je het geen enkele burger nog echt kwalijk nemen dat hij/zij het verschil niet meer weet te maken tussen een dorpscircus en de Belgische politiek.
Smijt alle machtswellustelingen, alle meelopers, alle opportunisten, alle uitgenodigde BV’s en andere kakzwalvers, alle spijbelaars, alle ongeïnformeerden, alle egotrippers en overlopers, alle hypocrieten en klaplopers eruit en het zielige bibberende groepje hulpelozen dat je dan nog over houdt zijn die mensen die politiek willen bedrijven uit passie en bekommernis en eerlijk engagement. Dat zijn diegene die je moet hebben! Juist! Nagel op de kop! Plato zei het ook al in zijn eh, dialogen waarin hij vertelt hoe een ‘volk zich moet organiseren’. Over de politici heeft hij het volgend te zeggen: ‘Laat hen (de politici) overleven op wat het volk hen geeft en niet op wat ze zich toeëigenen.’ (pas nochtans op met die Plato zijn ideëen want hij was eigenlijk de grondlegger van het fascisme met heel zijn ‘de-staat-is-alles’-gedoe).
In ieder geval, respect en vertrouwen dient nog steeds verdient te worden. Politici moeten zoals het gezegd wordt ‘goede huisvaders/ -moeders’ zijn die met gezond verstand en een eerlijk hart het beste voor hun gezin voor ogen hebben, terwijl het er heden ten dage in het politieke perk meer aan toe gaat alsof ze met zijn allen om het hardst aan het solliciteren zijn voor een rolletje in een soap terwijl ze hun kindjes met de was en de kook laten zitten (mijn excuzes aan de mensen die met soap écht hun brood verdienen).
Alhoewel. Nu ik dit schrijf zie ik ineens dat er waarschijnlijk niet eens een wezenlijk verschil bestaat tussen de beide. Politiek bedrijven of in een soap meespelen komt op hetzelfde neer. Diegenen die waarlijk beslissen hoe het verhaaltje zijn loop moet hebben die zien we nooit en zullen we nooit echt kennen. Voor de rest zijn er alleen de slechten en de goeien.