Ah die muggen! Moesten ze niet zo verschrikkelijk treiterig rond m’n kop beginnen te zoemen net wanneer ik op het punt sta in te slapen, ze zouden me niet kunnen schelen. Maar vannacht hebben die krengen me zo uit mijn slaap gehouden dat het er nu op lijkt of ik grijze vuilniszakken onder mijn ogen heb.
Ik ga een zwaluw houden.

Moraalfilosoof Etienne Vermeersch over de verpletterende opmars van het Blok: ‘iedereen die vandaag buitenkomt moet beschaamd zijn dat hij Vlaming is. Dat is een absolute schande’.

prof_vermeersch_vlaamsblok.wmv (.wmv – 2.81 Mb)

Hij heeft gelijk.

Gevonden op dipfico:

Nog een klein Mopje van de ontwikkelaars van Google:
- ga naar Google
- typ in: “connard”
- vink “Pagina’s uit Belgiê” aan
- klik op: “Ik doe een gok”

Heheheh

Wie heeft er nog woorden nodig wanneer hij kan strelen kan voelen kan proeven?
Juist. De eenzame schrijver .

Kitchen adventures is the english version of my turkish cooking blog; portakal agaci (means orange tree in turkish). most of the recipes in the main blog is translated by volunteers. our aim is to introduce turkish foods to other people. we’re still translating the recipes to german, french and spanish…

Fragment uit het recept voor ‘Seftalitart’:
‘Sieve the flour into a wide mixing bowl. Make a hole in the middle and put in thinly sliced margarine with a knife. Knead it until you can’t see the margarine anymore. Put a damp cloth over the mixing bowl and let it sit for an hour. Spread oil and flour onto the inside of a tart pan and spread the dough over it. Make slits in the dough so that it won’t rise. Bake it in a 175°C (347 F) oven until golden brown. Take it out of the oven and let it cool…’

Kitchen adventures

Ik heb dit horen zeggen:

‘Zij is een licht dat verloren gelopen reizigers weer op pad helpt en waar onvoorzichtige nachtvlinders hun vleugels aan schroeien. Zij is een rots waar fiere golven zich gaarne op kapot beuken, zij is diegene die de appel op de tafel smeet en zij is zij die Paris verleidde. Zij was een priesteres in Atlantis en inquisiteur in Spaans Antwerpen. Zij hoereerde in Parijs tijdens de Verlichting en verzorgde in de Grote Oorlog gewonde soldaten.’

Meer kon ik niet verstaan in het geroezemoes van de kroeg.

Ik win meestal nooit iets en meestal zelfs dat niet eens, dus verbaas u met mij dat ik met die ouderwetse grijze vuilzak waarvan ik met wat schaar en wat kleefband en wat witte acrylverf één of andere tuniek trachtte te maken, voorbije zaterdag tot winnaar van de Escargotsprijs 2004 uitgeroepen ben!
Mijn dank voor de stemmen!
Ik ben nu de eerste Escargoïst