De mensen van Mindistortion hebben het em weer geflikt. Een oersimpele context gekoppeld aan een hoge verslaafbaarheidsfactor en boem, daar is Bubbles!

Bubbles!
Mindistortion

Misschien is het gefixt terwijl u dit leest, maar toen ik in Feedster een search deed, kwam ik voorbij een sql-error die vrijgaf welke info Feedster over ‘mij’ opslaat in zijn dbase.
Dit is wat Feedster mij toonde na het klikken op ‘search’:

INSERT INTO queriescurrent ( query, http, servername, epoch, ipaddressdecimal, script, useragent, referer, useinmetrics, uanormalized, user_id, ipaddress) VALUES (‘weblogs site:.be’, ‘/search.php?hl=en&ie=UTF-8&q=weblogs+site:.be&sort=date’, ‘feedster.com’,
’1089380382′, ’3588248398′, ‘searchmps.php’, ‘Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.0)’ , ‘http://www.feedster.com/search.php?q=weblogs+site%3A.be&btnG=Search&sort=date’, ’1′, ‘BROWSER’, ”, ’213.224.83.78′ )

Waarom? Voor hun interne statistieken zeker?

Na het thuiskomen van de dagdagelijkse dagtaak van gisteren heb ik me even ten ruste gelegd al op mijn bedde. Halleluja! Nog voor mijn kat kon klagen dat hij geen eten had gekregen, de sukkelaar, was mijnen tram al in dromenland aangekomen en de watman, een zeurpot, zou de eerste uren niet terug rijden. Dromenland was de terminus, einde van de rit. Aldus ben ik maar uitgestapt en heb daar een stapke in de wereld gezet. Ik heb me ginder uiteindelijk zo vermaakt, dat ik me verdomme nog moest haasten om de eerste tram terug naar Antwerpen te halen. Tenslotte moest ik mijn kat nog eten geven.

Uit de mailbox:

From: xxxxxxxxxxxxxx
Sent: Tuesday, July 06, 2004 12:20 PM
To: Technical Group
Subject: Telenet free upgrade
Importance: Low

xxxxxxx

Mijn frustratie-coëfficient gaat stijl de hoogte in wanneer ik een vraag stel over een bepaald schemerige functie en daarop een wazig antwoord krijg in den aard van: ‘om dat die nu gewoon zo is’ of ‘omdat de programmeur dat zo geschreven heeft’
Wat ik wil weten is waarom iets zo is en niet anders en waarom die verrekte programmeur de boel gemaakt heeft gelijk hij hem schreef en niet gelijk ik hem meen te begrijpen, zonder dat ik bekeken wordt als iets dat van de bodem van het tuinvijvertje is komen opstaan.

Cartoon Law I: Any body suspended in space will remain in space until made aware of its situation.
Daffy Duck steps off a cliff, expecting further pastureland. He loiters in midair, soliloquizing flippantly, until he chances to look down. At this point, the familiar principle of 32 feet per second [squared] takes over.

Cartoon Law II: Any body in motion will tend to remain in motion until solid matter intervenes suddenly.
Whether shot from a cannon or in hot pursuit on foot, cartoon characters are so absolute in their momentum that only a telephone pole or an outsized boulder retards their forward motion absolutely. Sir Isaac Newton called this sudden termination of motion the stooge’s surcease.

Cartoon Law III: Any body passing through matter will leave a perforation conforming to its perimeter.
Also called the silhouette of passage, this phenomenon is the specialty of victims of directed-pressure explosions and of reckless cowards who are so eager to escape that they exit directly through the wall of a house, leaving a cookie-cutout- perfect hole. The threat of skunks or matrimony often catalyzes this reaction.

Cartoon Law IV: The time required for an object to fall twenty stories is greater than or equal to the time it takes for whoever knocked it off the ledge to spiral down twenty flights to attempt to capture it unbroken.
Such an object is inevitable priceless, the attempt to catch it inevitably unsuccessful.

meer op cartoonphysics.

Vorovergebogen zat hij met zijn hoofd in zijn handen gevat en zijn lange vettige haren die als slierten zeewier omlaaghingen dienden als camouflagemiddel waarachter hij zich verstopte voor de ochtend. Een dikke bromvlieg tikte tegen het vensterglas, buiten klonk in de verte een meisjeslach. Hij deed zijn ogen dicht en zweefde weg van de voormiddag die maar niet vooruit leek te komen.
Weeral een escapeïst, verzuchtte een viswijf dat hem zag dematerialiseren, en hoofdschuddend begon ze haar palingen te kuisen.