Ginder is een plek die ge nooit zult bereiken enkel en alleen al omdat wanneer ge er denkt te zijn, ginder weer wat verder ligt. Ginder is op die manier een een plaats waar ge nimmer zult aankomen en daarmee is ginder een veilige plek.
‘Als ik ooit ginder zal zijn zal alles beter worden.’
of
‘Ginder kan ik een nieuw leven beginnen.’
of
‘Ginder kent niemand mij en hoef ik niemand te kennen.’
of
‘Ginder gaat het wat anders zijn.’
of
‘Ginder begrijpen ze mij.’
of
‘Ginder zou het niewaar geweest zijn’
of
‘Ginder is nie hier.’
En die laatste is nen dooddoener. Ginder is nie hier. Whatever: ginder is een plek die nooit hier zal zijn want anders was ze ook niet ginder. En wat ginder is, is niet hier en daarmee valt ginder ook nooit te ervaren. Want eenders naar welke ginder ge wilt gaan, als ge daar zijt is ginder weer ergens anders en daarmee geraakt ge er nooit.
Ginder is een beetje gelijk de horizon: immer te zien maar nooit te bereiken.
(Staaltje humor voor wie het kan smaken: ginder is de horizon!)
De voetgangerstunnel van RO naar LO is keisaai tenzij ge een lief hebt of een N93.
In ieder geval scheep ik u op met een filmke waarin ik voor u de ondersteek van de Schelde heb gewaagd doorheen een tunnel die iets over de zeventig jaar oud is in net iets meer dan zes minuten:
Wie durft er toe te geven dat hij het bovenstaande heeft uitgezien? Wie kan vertellen dat hij weet welk stuk van Bach er door wie ten strijke wordt gebracht? Wie is er zo bruut om toe te geven dat hij/zij ooit al een saaier stuk film online heeft gezwierd? (familiefilmkes tellen niet)
Het is geen lachertje om goed te zijn in een slechte wereld omdat ge eerst moet gaan uitleggen waarom deze wereld slecht is en waarom gij niet. Dat wordt algauw als arrogantie of als domheid aanzien en dat weerleggen haalt ge nooit.
Beter is om u dus onder de slechteriken als dom te gedragen en onder de dommeriken slecht.
Hoe zit het dan met dat goed zijn? (goed zijn is een grap die ons is aangeleerd)
Awel dat goed zijn bestaat eruit om uzelf als dommerik onder de slechten of als slechterik onder de dommen te maken en dan om niet de domste of de slechtste te zijn maar wel integendeel. Wees als dommerik onder de slechten de slimste en leer die slechteriken gelijk een nar dat wat moreel beter is. Als slechterik onder de dommen kunt ge hen met valse trukken misleiden en hen zo leren hoe ze moeten nadenken voor hun eigen goed.
Hoe de goederiken moeten voorkomen dat ze elkaar in die troep slechten en dommen voor de voeten gaan lopen, daar ben ik nog niet uit. (is er ook een slimmerik in de zaal?)
Naar het schijnt loopt er van iedereen een ‘dubbelganger’ rond op dees aard. Ik ben de mijne nog niet tegengekomen, algoe, maar fotograaf François Brunelle draait er zijn hand niet voor om om Noord-Amerika en Europa af te zoeken naar ‘look-alikes’:
‘I’m not a look-alike!’ is a collection of François Brunelle’s photographic portraits of North American and European look-alikes. Each photo features twoo look-alikes side by side, their posture neutral, set against a uniform background.
Alhoewel deze ‘dubbelgangers’ op familiaal vlak totaal niets met elkaar te maken hebben is de gelijkenis vaak heel frappant. Verbluffend om te zien.
En wanneer u uw eigen dubbelganger kent en u kan hem/haar overhalen om samen op de foto te komen, vul dan dit formuliertje in. De François zal u dan contacteren. Zegt hij toch.
