Hieronder ziet u Oxana Fedorova, een russische miss universe aan het werk. Zij presenteert een kinderprogramma waarin sprekende poppen een grote rol spelen:

Hieronder ziet u de man aan het werk die de poppen rond Oxana tot leven brengt. Zijn naam is onbekend want hij is niks anders dan een poppenspeler. Maar aan zijn bakkes te zien kan dat hem langs geen kanten iets schelen.
Oe zowde zelf zen eh…

(via het onovertroffen English Russia: Russian TV Show for Kids)

Iedereen mag van mij geloven, maar laat u daarom nie van uw gezond verstand beroven. Hallo Tom Cruise, is daarboven iemand thuis?

When you’re a Scientologist, and you drive by an accident, you know you have to do something about it, because you know you’re the only one who can really help. We are the authorities on getting people off drugs. We are the authorities on the mind…. We are the way to happiness. We can bring peace and unite cultures. Now is the time. Being a Scientologist. People are turning to you. If you are a Scientologist, you see things the way they are, in all their glory, in all their complexity… It’s rough and tumble. It’s wild and woolly. It’s a blast. It really is. It is fun. Because damn it, there is nothing better than going out there and fighting the fight, and suddenly you see — boom! — things are better. I want to know that I’ve done everything I can do, every day… I do what I can. And I do it the way I do everything.

De video werd vrij snel van Youtube verwijderd, maar gelukkig is er defamer.com, die via deze en deze url nog een versie aanbieden.

Iemand moet die mannen toch eens vertellen dat de stichter van scientology, Ron L. Hubbard, verdomme een science fiction pulp schrijver was waarvan geweten is dat hij meermaals heeft gezegd: ‘een godsdienst uitvinden en die verspreiden is de perfecte manier om rijk te worden.‘

Bij de weg, heeft er iemand een idee wat ‘KSW’ betekent?

ook nog: www.tomcruiseisnuts.org

Heheh: web2.0 goes evil met de Extortr: een idee zo simpel dat het geniaal is:

www.extortr.com

Hoe goed is het voor de samenwerking als je weet dat je baas een interne mail van jou aan hem gericht, met je twijfels over een bepaalde job bij een bepaalde klant, naar die specifieke klant heeft geforward?
Vanmiddag kom ik die klant onder ogen en dan kan ik het gaan uitleggen.
Dat was niet de bedoeling van die mail, baas. De bedoeling was om wat feedback te krijgen van jou.

Omdat mijn wasmachine annex droogzwierder te groot was voor mijn keuken heb ik die onlangs voor grof geld doorverkocht aan mijn moeder, wiens machine net om zeep was (haha). Aangewezen op geen wasmachine trok ik gisteren met een uitpuilende blauwe plastieken Ikeazak vol onfris goed naar de wasserette in de Verschansingstraat. Allemaal geen probleem: was erin, nummerke kiezen en centjes erin stoppen: Whirl!
50 minuten processen en de boel wordt weer even netjes gerenderd als hij daarvoren was.
Ik ging ondertussen een beetje pipi in de Schelde doen en wat rondkuieren enzo, en tegen dat ik terug was was de was gezwierd. De vier beschikbare droogzwierders waren nog allemaal aan de draai en dat volgens hun display voor nog zeker 15 minuten. Beetje pipi gaan doen tegen de achterkant van het museum, en toen ik terugkwam waren alle vier die dingen tot hun eind gekomen. Er was voorlopig niemand te zien die zich daarover zou lijken te gaan ontfermen. Hmmm. Het was mijn eerste keer in die wasserette en ik wist niet hoe de etiquette hier gedicteerd werd, maar dat ik hier nog niet heel lang ging staan koekeloeren stond wel vast. Met die droogtrommels stilgevallen en met mijne was die gedroogd moest worden ging ik de eigenaar van hetgeen er in die dingen aan proper droog goed klaarlag nog een sigaretje lang de tijd geven en aldus toog ik naar buiten. Ik rol tabak, en mijn sigaretten gaan lang mee. Soit.
Nadat mijn peuk sissend tot zijn einde kwam in een regenplas keerde ik terug naar binnen en omdat er nog steeds niemand was komen opdagen trok ik een van de vier droogtrommels open, ledigde die en legde de inhoud ervan netjes op de plank tegen de muur daartegenover en stopte mijne rommel erin. Nen Euro in de gleuf, kiezen voor ‘high heat’ en ik had weer 30 minuten te spenderen. Die bracht ik elders door.
Toen ik weer terug de wasserette wou betreden sprong er een euh meisje/vrouw/giftig ding voor mij. Ze was twintig centimeter kleiner dan ik maar ze had zin om ruzie te maken.
-’Hedde ga maan klière dor oat golt?!’
Ik had toen moeten gaan lopen.
-’Da sen maan klièren, doar moette gaa afblaave!’
Ik was al niet gaan lopen, dus ik had toen moeten zwijgen, mijneigen kennende.
Enfin, om het kort te houden, dat is daar ongelooflijk uit de hand gelopen, het is nie te vertellen. Ik zal volstaan met te zeggen dat mijn moeder een hoer (een ‘oer’) is en dat ik een pedofiel ben want ik ben ne vuilen belg (toegegeven, ik was niet geschoren en had die dag nogal vettig haar) en dat ik net op tijd weg was want ze had haar broers al gebeld. En dan vat ik de boel nog samen. Soit. Ik was daar echt van onder de indruk toen ik met mijn zak gewassen~gedroogd goed over mijn schouder naar huis terugkeerde.
Toen ik ten eenmale bijna thuis was aangekomen en ik mijn last neerzette om de sleutel in het slot der voordeur te steken hoorde ik een auto remmen en een stem naar mij roepen: ‘Eee minier!’
En ik dacht: ‘Hier gaan we het hebben. Dat zijn haar broers of haar kozijnen of al eenders wie, en ik ben nog nie eens binnen nondedju en nu weten die mij nog wonen ook.’
Ik haalde dus diep asem en draaide me lamlendig om en ervoor zorgend dat ik een heel verveelde smoel trok vroeg ik: ‘is’t teege maa? ‘ Daar stond een aftandse Renault met zijn motorkap gericht naar het nieuw justitiepaleis en met vier zwarten erin. ‘Eee minier! De oere astoeblief! De oere?’
De oere.
Ik schoot in een lachstuip. Daarnet maakte ik ambras over drooggezwierde was en nu ging ik vier zwartelingen de weg naar de hoeren wijzen: ‘Retoernee ee toejoer toe drwa juskoo la plas veir ee apreh il foo demandee enkor eun fwa!’ Die mannen bedankten mij uitbundig, keerden weerom en ik wuifde hen nalachend veel plezier toe.
En om u voor te zijn: nee, ik heb ze niet de weg naar mijn ma getoond.

Haaa.
Het leven kan toch zo schoon zijn in de Koekenstad, van ‘t een in ‘t ander en van ‘t ander in ‘t een. Van een hysterische moslima tot dankbare koolzwarte heteriken, en dat op nog geen twee straten vaneen.
Komt da op den buiten tegen.

Door mijn eigen stomme schuld ben ik een paar posts kwijtgeraakt, waaronder die van de kerstvrouw. Maar het internet is straffer dan mijn dommigheid (wat mij als mens uitrangeerd) doch aldoende wat ik altijd doe heb ik swens ik aan ‘t surfen was een fragment van de kerstvrouwpost teruggevonden op movies.mediadistricts.com/?p=56112. Vraag me niet hoe want ik heb geen idee hoe ik daar terecht ben gekomen maar soit, ik word blijkbaar opgepikt door vanalles.
De verloren post dus, of een fragment ervan, vindt u hieronder. ‘t Beste is bewaard :

Onverwachts bezoek vannacht… Heilige bimbam! Ik zat deze kerstavond te negeren door enkele rondjes online te fraggen op WarRock, toen rond middernacht, geheel onverwachts, de kerstvrouw bij me is langsgekomen. En dat niet alleen, ze had haar multimedia notebook en een paar dvd-tjes bij zich, een blikje ice-tea voor zichzelf en een fleske Duvel voor mij, en zelfs nog een cadeautje! Ik was er even mijn kluts van kwijt, echt waar. Een tijdje later zaten we samen vanop de zetel te kijken naar he…

En dan stopt het fragment.

Damn, is dees nu blarcheologie?

- ‘maa maa maa maa’
- ‘oh toh toh toh’

- heheheh