15 April, 2009

Armand

Te vinden onder: Desch mensen — Tags: , — @ 2:48

En dan zit ge daar aan den toog, en er komt een kameraad binnen en je vraagt hem hoe het ermee gaat enzo en blablabla en dan ineens vertelt die kameraad, dat zijn vader die avond is doodgegaan. En dan staat ge daar met uw eigen klein probleemkes die dan slechts schilfers blijken te zijn, en uw eigen grote miseriekes die uiteindelijk ook niet meer zijn dan buiten proporties getrokken ergernissen.

Eigen verdriet valt te bevatten, maar de pijn die iemand anders beleeft, daar sta je machteloos tegen. En je doet je best maar de woorden van troost die je probeert te uiten klinken zo schraal dat je je schaamt. Wat zeg je tegen iemand die iets voorgoed kwijt is?

R.I.P. Armand. Hij werd 95.
Sterkte aan hen die hem graag zien.


reactie (1)


1 reactie »

  1.   Reactie van Clo Willaerts , op 15 April, 2009 @ 8:49

    Hier werd ik ook even stil van.

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress