25 July, 2004

In de nacht aan den toog:

Te vinden onder: Uncategorized — @ 6:04

“Waaraan heeft verliefdheid haar reden tot bestaan te danken? Aan eerlijk is het in ieder geval niet, nooit, want eerlijkheid is door mensen uitgevonden als iets met een hoog waardegehalte wegens de moed en opoffering die het vergt en omdat de verliefdheid geen rekening houdt met de offers die we brengen laat staan met hetgeen wij voor onszelf als waardig beschouwen en omdat haar redenen even omfloerst en schimmig zijn als de vervoering van hen die door haar getroffen worden, kan van eerlijkheid langs haar kant geen sprake zijn. Verliefdheid brengt geen waardigheid voort, alleen maar onnozele halzen en jankende sonetten en domme daden. En wat heb je daar aan in een overheersend rationele wereld als deze waarin iets pas van tel is wanneer het gecontroleerd herhaald kan worden voor ieders ogen? Het moet overduidelijk zijn dat van een schimmig fenomeen als verliefdheid niets te verwachten valt. Het is mooi in een film met Hugh Grant maar wanneer je de dag nadien op je werk uit blozend smachten naar de secretaresse van de concurrentie een contract omzeep helpt zal je van je baas weinig romantisch begrip moeten verwachten. Verder doet het je maag keren, vervangt het het beste dieet, houdt het je wakker en kent het geen medelijden met je humeur. Het is een juk, een last en het jeukt. Heel hard en uit ellende krab je je tot bloedens toe. Geloof me.”
“Zotteke, allee kom haalt uw ogen vantussen mijn tetten want mijnen taxi is daar. Ge geraakt wel over haar al gelooft ge me nu nie direct, gelooft me. Allee, steekt uw tong terug in uwe mond want het is geen zicht zo. Ge zijt veel te zat, ge zoudt beter ook naar huis gaan waar dat dat ook mag zijn. Toe, trek het u nie teveel aan, ik denk dat gij nog veel meiskes gelukkig gaat maken. Allee saluukes he, het is precies de Jean als chauffeur, en die vindt da nie tof om te moeten wachten. Houdt u goe he en tot ziens. Allee kom, kus en voila. Mariette! Ik kom morgen nog langs om te betalen, ok?”


reacties (3)


3 reacties, »

  1.   Reactie van Lucas , op 25 July, 2004 @ 6:47

    Amaai Pol, moest dit een liedje zijn, ik zou het een smartlap noemen. Maar ‘t is literatuur, in welk vakske steken we dat dan?

  2.   Reactie van Astrakanko , op 26 July, 2004 @ 10:59

    Hoeveel adem en inkt en verf en levens zijn er al verspild in de naam van de liefde ?
    Het is de emotie die, samen met de haat aan de andere kant van het spectrum met daarbinnen vriendschap, onverschilligheid en antipathie, de grenzen vormt van het menselijk lijden.

    Ze kent geen andere positieve motivator dan interesse. Wie zich genoeg interesseert in een ander overstijgt onverschilligheid en vriendschap en kan liefhebben. Die interesse zit in onze genen ingebakken en is de enige drijfveer die onze soort nodig heeft om zijn eigen voortbestaan te verzekeren. Bij een dalende interesse in de anderen krijgt egoïsme de bovenhand en ligt de weg naar de haat wagenwijd open.

    Waarom moeten we blijven proberen om lief te hebben ? Het maakt ons uiteindelijk toch kapot ?
    Elke verliefdheid, hoe hevig en puur en mooi ze ook mag zijn, hoe lang ze ook duurt, op het einde van de rit vernietigt ze zichzelf omdat het moegestreden hart, de figuurlijke bron ervan, uiteindelijk ophoudt te strijden. Heeft het met andere woorden zin om lief te hebben als het enkel het absolute niets tot gevolg heeft, of een hele hoop pijn als ze niet beantwoord wordt ?

    De gevolgen van de afwezigheid van liefde zien we elke dag op tv, we lezen erover in de kranten en geschiedenisboeken, we zien het in de blikken van kindermoordenaars en dictators. Zonder liefde zou ons leven verworden tot een dorre woestijn waarin de rest van onze emoties dorstig rondkrabbelt op zoek naar iets om zich aan te laven. Liefde inspireert kunstenaars, liefde haalt ons uit de cocon die ons van onze medemensen scheidt en stelt ons in staat zelf betere mensen te worden en zo in één moeite door de wereld te verbeteren.

    Zelfs al veroorzaakt liefde pijn als het onderwerp ervan haar niet beantwoordt, zelfs al houdt ze eens op te bestaan voor het individu dat haar wel heel zijn leven heeft gekend. Liefde is dat wat de mensheid op de been houdt en enkel en alleen daarom moet ze overleven…

  3.   Trackback van allegra , op 16 May, 2006 @ 0:37

    allegra

    allegra

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress