6 February, 2004

Omdat het echt moet

Te vinden onder: Uncategorized — @ 5:26

Zover moet het komen dat er iemand aan je komt vragen wanneer je eens iets over hèm schrijft op je website.
Als het dan moet, aan X:

Beste X,
(ik noem je ‘X’ voor ons beider gemoedsrust)

morgenavond vertrek ik naar de Ardense hoogvlakten. Daar ga ik een paar fijne dagen doorbrengen in de wetenschap dat ik je daar niet zal zien. Ik ga wel een paar koebeesten tegenkomen tijdens mijn wandelingen alginder, wiens dromerige blikken ongetwijfeld van een onpeilbaar dieper emotioneel inzicht zullen getuigen dan dat wat wat jij in je kromme gedichten ‘weltschmerz’ durft te noemen, en dat terwijl zij er gewoon bij staan te herkauwen en jij er vooral bij loopt te steunen en zuchten en klagen en teloorgaan alsof het je lieve lust is. Hou daar toch eens me op en leer een vak. Ga met bulldozers rijden op een bouwwerf of whatever. Stop met zeuren. Blijf uit de kroeg. Donder ende lazer ende flikker toch op man. Je bent een sul, een betweterige onbenul, je kraamt flauwekul uit waar niemand mee lacht buiten jijzelf en je ziet dat niet eens. Je neemt pinten van een ander aan maar een rondje geven doe je nooit. Je maakt de schuinste opmerkingen over elk ‘wijf’ dat er in je gezichtsveld passeert, inclusief de vriendinnen en vrouwen van hen die jij je makkers pleegt te noemen, terwijl je eigen lief haar blik naar de grond richt en de punten van haar schoenen bestudeert. Jij smeerlap. Je bent vals en geslepen maar ik ken je en ik vertrouw je niet. Ik moet je niet. Ik ken jouw soort. Jij bent er zo eentje die geen schaduw heeft en daarom alleen des nachts buiten wil komen. Jij bent er eentje zonder verhaal en die daarom dan maar wat nawauwelt. Zonder benul ben jij maar je zeurt ieders oren van zijn kop. Over het oude brood van je bakker en over hoe Napoleon het nationalisme introduceerde in Europa. Jij bent zo iemand die, wanneer er dan toch eens iemand iets tegen je vertelt, direct onderbreekt om te beginnen zeiken dat je ooit eens hetzelfde hebt meegemaakt en dan een ellendig lange monoloog houdt tot je zelf niet eens meer weet waar je het over had laat staan waar je er allemaal mee naartoe moet. Jij bent zo iemand die het een onwaarschijnlijk grappig idee vindt dat het woord ‘loempia’ eigenlijk ‘roempia’ moet zijn. Een uilskuiken ben jij. Ik zie liever jouw achterkant dan jouw voorkant. Ik zie je liever gaan dan komen. Ik heb je liever van over horen spreken dan dat ik je nog moet tegenkomen.

Dus hierbij gezegd zijnde, X, de waarmaking van wat je me deed beloven. Of het je wat zal bevallen betwijfel ik. Ik heb nochtans mijn best gedaan. En haal vooral niets in je hoofd want het zou toch alleen maar blijven galmen.

Groeten,
P.


reacties (15)


15 reacties, »

  1.   Reactie van YZ , op 6 February, 2004 @ 15:51

    Daarnaast heeft X natuurlijk nog slechte kanten ook … :-D

  2.   Reactie van Memorabele , op 7 February, 2004 @ 0:11

    Wederom een spervuur van taalkracht en slagkracht….dat alles met fijnzinnigheid gebracht. Fraai!

  3.   Reactie van Cranium , op 7 February, 2004 @ 5:07

    Hmmm.. kan ik dit stuk eens van u lenen?

  4.   Reactie van Terrebel , op 7 February, 2004 @ 21:15

    Hé, die “X”, die ken ik!!

  5.   Reactie van Pierre , op 9 February, 2004 @ 5:17

    Iedereen kent wel zo ZIJN X… Kan ook veranderen met de tijd, van X naar + of van + naar X. ‘T is maar een kwestie van 90°…

  6.   Reactie van bernard , op 9 February, 2004 @ 15:41

    Sory, Pol, dat ik nog één keer iets zeg.

    Johan Anthierens en Willem Ellsschot, die kenden écht iets van litterair verantwoord scheldproza.
    Lézen. Je kan het evenzéér. Zeker weten.

  7.   Reactie van bk , op 10 February, 2004 @ 0:22

    schitterend.

  8.   Reactie van CasaSpider , op 10 February, 2004 @ 2:27

    Ik denk dat die X zich in zijn roempia verslikt als hij dit leest!

  9.   Reactie van bernard , op 10 February, 2004 @ 21:53

    Mar neen, dit is allerminst vervelend, tenzij je géén begin van aandacht hebt voor de persoonlijke oprispingen van iemand anders. Pol, die kan dat ook nog verwoorden. Da’s écht goed. Polemiek is ons , VL, vreemd. Goed is dat allerminst. Wél : vrienden blijven.

    By the Way : Dominiek is van plan een Blogmeeting te organiseren….

  10.   Reactie van vitalski , op 11 February, 2004 @ 22:08

    over wie precies gaat het? de échte polemist mag er niet voor terugdeinzen de dieren bij hun naam te noemen. anders kan iederéén het en dan vind ik het niet interessant…

  11.   Reactie van Polski , op 12 February, 2004 @ 4:26

    ‘Wie het schoentje past trekke het aan’, sprak de prins. ‘Wat kan mij het schelen wat er verder nog interessant is’.

  12.   Reactie van Tuuur , op 12 February, 2004 @ 11:47

    Anders gaat men nog zeggen dat Pol het op de man gespeeld heeft. Dat schijnt ook niet altijd goedgekeurd te worden.

  13.   Reactie van igor , op 13 February, 2004 @ 13:10

    en steeds beter … lol

  14.   Reactie van Elke , op 23 February, 2004 @ 11:15

    Ik ken veel X-en….
    Goe bezig Polleke

  15.   Pingback van Polskaya , op 24 February, 2004 @ 21:48

    [...] ofileren maar zich eerder tot de ‘kwalachtigen’ mag rekenen. Mijn derde medaille gaat naar X, omdat er iemand dient te zijn waarop gescholden kan worden. [...]

RSS feed voor deze reacties. TrackBack URL

Voeg een reactie toe:

Powered by WordPress