Van de lente valt vandaag niet veel te bespeuren. Toen ik naar het werk reed viel het water met bakken uit de lucht.
Vandaag wordt het een rustige dag hier op de job. Binnen een kwartiertje vertrek ik met de baas en een collega naar SIPAB , de naar hun eigen zeggen ‘grote jaarlijkse afspraak met vakmensen in marketing en promotie, in Belgische en Europese ondernemingen. Mijn baas kent er iemand met een stand die hij graag nog eens wil ontmoeten, en wij mogen mee Ik weet niet wat te verwachten van een marketings-,promotie- en publiciteits-beurs, maar naar ik veronderstel zal het er wel flitsen! Nieuwe technologiëen, nieuwe ideëen en produkten, ik kan een vervelender manier bedenken om een regenachtige vrijdag door te brengen. Ik hoop alleen dat er ook daadwerkelijk iets te zien zal zijn, en dat het niet weer het zoveelste ons-kent-ons beursje zal worden, waar dure hostessen nutteloze cd-roms en en flashy, maar verder nietszeggende vierkleurenfolders vol moderne woorden en onbegrijpelijke begrippen uitdelen, en waar managers en standhouders met hun maatpakjes aan bij elkaar op schoot gaan zitten keuvelen over de industrie en over hoe onnoemlijk druk ze het wel hebben en tegen half één in de middag alle schuimwijn op hebben die bedoelt was voor de bezoekers.
Enfin, we zijn weg, strax dus meer.

Ik heb er u eergisteren al over bericht, over de bloesems en de blote-meisjes-benen. Maar eergisteren was het nog winter. Vandaag is het lente: 21 maart. Wat dus wil zeggen dat, hoe hard het ook nog regent en waait, de winter baan moet ruimen. Winderige avonden waarbij de regen de straten geselt worden ingeruild voor zachtere avonden met twee uur langer daglicht, waartijdens je de geur van afgereden gras en felbloesemende Japanse kerselaar onmiskenbaar uit de lucht pikt, geuren die je zes maanden lang hebt moeten missen.
Je voelt de energie overal om je heen, de lucht is er zwanger van. Mijn kater krijgt het zot, ik krijg grote kuis-neigingen, de terrasjes op de Groenplaats worden gezet, en de mensen lijken veel aardiger te zijn tegen elkaar. Heel het landschap houdt zich nog even in om zeker te zijn, maar binnenkort ontploffen de bomen in bloesems, bedwelmen de bloemen met hun zoete geur, komen de beestjes weer buiten, beginnen de crème-glace-karren terug te rijden, barsten vogels uit in getsjilp alsof ze al die maanden moeten inhalen, en kun je met je geliefde in het gras gaan zitten terwijl ze met haar hoofd in je schoot ligt en met haar ogen gesloten glimlachend geniet van de warme zonnestraaltjes terwijl jij op een grassprietje kauwt en haar haren streelt, diezelfde haren waarop het licht van de zon in regenboogkleuren uiteenbreekt en fragmenteerd. Insectjes wuif je achteloos weg, je denkt aan de zomermaanden die gaan komen en je bent innig tevreden.
Alleen wel spijtig voor mensen met hooikoorts…

Polski, arme kerel, zoekt u op tijd ne goeie verzekeringsagent die u naast een brand- en hospitalisatieverzekering ook nog een relatieverzekering wilt verkopen. Dan kunde nu al maandelijkse premies beginnen betalen in het geval van een toekomstig lief, bij wijze van compensatie voor het eventuele verlies van uw vrijheid en uw stamcafé.

Sommige mensen mag men gerust in de categorie ‘schijtvolk’ classeren. Dat zijn mensen waar je je niet mee wil associeëren, mensen die je niet op een weblogmeeting wil zien, mensen waar je nooit meer mee wil samenwerken. In de ogen van sommige mensen ben ik zo iemand. Een drol, een strontventje, een zielig hoopje ontlasting (ach).
Wel, ik kan u zelfs meer zeggen. Ik ben niet zomaar de minste drol, ik ben een FLOATER! Ik ben een stuk stront dat het ervan pakt, dat alles met een korreltje zout neemt en al lachend door het leven gaat. Ik ben de free bird van het schijtvolk.
Dus aan diegenen die het in de toekomst nodig zouden vinden om zich nogal faecaal uit te laten over mijn kwaliteiten en gebreken, gelieve rekening te houden met mijn status en me te adresseren met U.

I am A Floater

Floaters, the free birds of the shit family. Floaters drift through life without a care in the world, taking everything with a grain of salt, and smiling the whole way though. But friend of floaters are far and few in between. Because of there lofty views and social behavior, floaters tend to seem like they just don’t give a damn about anything, the reason being, because they usually don’t.
What Kinda Shit Are You?

Zeventien uur. Tijd om op het stalen ros te springen, mezelf met ware doodsverachting in het spitsverkeer te smijten en huiswaarts te snellen. Damn!! Waar is mijn fietssleuteltje! Het moet hier ergens liggen, dat kàn niet anders! Zoeken, en een beetje snel, want de laatste collega die de sleutel heeft staat te wachten om af te sluiten. Alle zakken binnenstebuitengekeerd en de inhoud ervan op m’n bureau gekieperd. Geen sleuteltje. Onder mijn bureau gekeken, er achter, in de toiletten, aan de koffieautomaat. Geen avance, tot mijn collega, die het al danig op de heupen begon te krijgen, mijn toetsenbord eens ophief. Daar lag het kleine kreng. Snel alles weer in m’n zakken gepropt, sjaaltje om en fiets van het slot gedaan. Iedereen blij. Ik kon naar huis en mijn collega kon afsluiten. Al fluitend reed ik over het fietspad, lekker relaxed al die auto’s in de avondfile voorbijstekend, en mijn ogen de kost gevend aan al die bleke blotemeisjesbenen die steevast elk jaar samen met de eerste bloesems weer opduiken. Heerlijk toch, het begin van de lente?
Vrolijk gemutst thuisgekomen steeg ik van mijn stalen ros en klopte mijn broekzakken af op zoek naar mijn sleutelbos. Linkerbroekzak, de rechter, godverdomme, ge meent da nie he…. nie in de jaszakken ook niet….miljàààr, nog eens checken..en ineens trof het me. Die laggen nog op mijn bureau. Ik had ze daar laten liggen toen ik mijn andere spullen terug wegstopte. (!)
Verstrooide Polskaya heeft driekwart uur staan blinken tot hij mee binnen kon met een andere bewoner die thuiskwam. Goe bezig!

Een koffiezetmachine!
Behalve dan mijn bed is een functionerende koffiezetmachine ‘s ochtends mijn beste vriend. Mijn koningkrijk zou ik geven voor een mok dampende koffie. Gelukkig is ie hier op het werk gratis, of ik zou mijn kroon allang kwijtgeweest zijn. Dus ik ga nu mijn vierde kop vullen, en dan naar buiten in het twijfelende zonnetje, de vlam jagen in mijn eerste sigaretje van vandaag.
Vrienden, Polski neemt een pauze.

Eerlijk antwoorden op al de vragen, en kom te weten hoe ‘onbezoedeld’ je nog bent. [via]

This test rates your sexual purity. The majority of these 50 questions assume that you have had sex at some point in your life, so you won’t have to wade through your life, so you won’t have to wade through lots of questions asking if you’ve ever been on a date, stroked someone’s thigh, etc. For the purposes of this test, “sex” is defined as one or more of the following: intercourse, oral sex, or anal sex. Digital sex doesn’t count – you have to draw the line somewhere.

Sexual Purity Test