Omstreden architect Bob van Reeth in Aan Tafel: “Je moet een opdrachtgever gebruiken als alibi om je job uit te oefenen”

Hoppakee, op aanraden van Buffie een van de foto’s van afgelopen zaterdag naar Mirrorproject gestuurd.
Volgens mij pakken ze daar ook alles aan
http://www.mirrorproject.com/mirror/?id=8116

Iedereen kent het standbeeld van Rubens, dat al sinds jaar en dag waakt over de Groenplaats in Antwerpen. Statig staat hij daar op zijn sokkel, in het midden van het plein, zijn rechterhand sierlijk langs zijn lichaam gehouden, en zijn linkerhand ferm in zijn zij geplaatst, net boven het heft van zijn degen. Aan zijn voeten houden de punkers zich op, en ander ongewassen schorem dat de dag begint met het doorgeven van een literfles Jupiler. Boven zijn hoofd circelen de duiven waarvan er af en toe één op zijn kop schijt. Aan de randen van het plein voor zover het oog kan reiken: terrasjes.
Een van al die mensen op dat plein zullen er hooguit een paar zijn die weten dat wanneer je Rubens vanuit de juiste hoek bekijkt, je kunt zien dat hij zijn lul uit zijn broek heeft hangen.
Ik zeg het. Van dit ongebruikelijke fenomeen bij een bronsen standbeeld zijn niet veel Antwerpenaren op de hoogte, laat staan de toeristen. Daarom toon ik jullie hier een foto met onomstotelijk bewijs. Ik garandeer u dat er niks is aan gefotosjopt, en daag u allen uit om ter plaatse te gaan en Rubens’ lul met eigen ogen te aanschouwen:

Het was weken geleden dat ik op een zaterdag nog eens voor de noen uit mijn bed ben gekomen, dus dat ik te laat op afspraak was valt niet te verwonderen. Niet te veel te laat, ik was nog ruim op tijd om samen met Den Derde en Luba medebloggers Natashia en Bart te begroeten.
Met z’n allen de zon in, naar de Groenplaats, waar we in die drukte toch een leeg terrastafeltje vonden. Genieten! Juist wakker, in het zonnetje, en al een kelk Duvel voor mijn neus. Tetteren met Bart en Natashia, over de kinderen, over het werk, over hoe Bart in Nederland is verzeild geraakt, wat Natashia doet met netwerken enzo, en ondertussen werd er een tweede vaas Duvel voor mijn neus gezet.
Na die tweede ronde bood Dederdebelg er nog een derde aan, maar liever werd er eerst nog wat gewandeld, en een ander terrasje geoppert.
Toen liet ik onze bezoekers de lul van Rubens zien, die helaas zelfs bij de Antwerpenaar amper bekend is, laat staan bij de doorsnee toerist, en die Bart en Natashia deed gieren van het lachen. Later over die lul nog meer.
De voetgangerstunnel doorgestoken en op linkeroever verzeild geraakt waar er dringend een stukje schaduw werd opgezocht. Op een bankje, in de luwte van wat groen , leuk gepraat, en toen ik mijn shag bovenhaalde om een sigaretje te rollen bood Bart me wat hash aan. Zelf rookt Bart niet, maar toen hij zich afvroeg welke kleine attentie hij kon meebrengen (alsof dat had gehoeven), kon hij maar één ding verzinnen. Dat was trouwens lang geleden, zo’n heerlijk geurend kruimelig stuje hash. Lekker blowen op een bakje, met uitzicht op de Schelde en met op de andere oever het beeld van de koekestad, blakerend in de julihitte, met af een toe een aak die voorbij kwam getuft.Om ons heen het getsjilp van vogeltjes, het gezoem van andere vliegende beestjes, het gekabbel van het water tegen de oever, het geruis van het riet in het water en het meest zalige weer dat je je maar kan voorstellen. Een mens zou er de tijd van vergeten.
Doch, Bart en Natashia moesten de trein van vier uur nemen naar Gent, om zich in het strijdgewoel van de Gentse Feesten te gaan storten, en van linkeroever naar het Centraal Station is toch al meteen een eindje wandelen. Dus wij weer op pad
Om een lang verhaaltje kort te maken, onze Nederlanders op de trein gezet, de gekregene gateau (hoe heet ie ook alweer Nat?) verdeelt met Dederdebelg. Luba was al naar huis, maar die kan nog een stuk krijgen als hij zich haast
Een fijne middag met heel fijne mensen. Dat was lang geleden
De dag kon niet beter beginnen!

-> foto’s

Dit is een broodje.
Alhoewel het er wel uitziet als iets dat al gegeten is geweest in plaats van iets dat nog moet gegeten worden, en je je eigen kunt afvragen of je het niet beter meteen in het toilet zou smijten, is dit een zeer mals en voedzaam en heel lekker broodje.
Laat je dus niet misleiden!

Aan allen die het aanbelangt:
Morgen, ter elfder ure, ontmoeten De derde belg, Eria Lubacov en ondergetekende elkaar in het buffet van het Centraal Station, om W4A en Natashia van de trein te halen. Daarna gaat het richting stad om ergens een terraske te vinden waar ze wafels verkopen met stroop, chocolade, slagroom en aardbeien. En een lekker bierke om alles mee door te spoelen. Een Rodenbach bijvoorbeeld. Tegen een uur of vier ‘s middags worden W4A en Natashia dan weer op de trein gezet richting Gent, waar zij er nog een lap op zullen geven
Al wie zich geroepen voelt om langs te komen: rendez-vous morgenochtend om 11.00 h in het buffet van het Antwerpse Centraal Station! Gemakkelijker te bereiken kan gewoonweg niet!
De wafels wachten op u.